ตอนที่ 3159 มาตายถึงที่

ตอนที่ 3159 มาตายถึงที่

แคว้นเถา

เมืองหมอกสน

ในป่าสนที่พยับหมอกคละคลุ้งแถบนั้น หลินสวินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น พลังขับเคลื่อนทั่วร่างใกล้แห้งเหือด ตามเนื้อตัวยิ่งมีรอยกระบี่โชกเลือดติดตาน่าตกใจเป็นสายๆ

การต่อสู้กินเวลาเจ็ดวัน หลินสวินใช้มรรคกระบี่ล้วนๆ ต่อสู้กับมรรคกระบี่ของเฉินหลินคง แม้ว่าสุดท้ายจะได้รับชัยชนะ แต่มรรควิถีในตัวก็ใกล้จะเป็นตะเกียงไร้น้ำมันแล้ว

ส่วนอาการบาดเจ็บเหล่านั้น หลินสวินกลับไม่ใส่ใจด้วยซ้ำ

‘รู้เช่นนี้แต่แรกก็ไม่ควรอวดเก่งใช้เพียงมรรคกระบี่ต่อสู้…’

มุมปากหลินสวินกระตุกคราหนึ่ง ยิ้มขื่นไม่หยุด

ทันใดนั้นเขาเงยมองไปไกลๆ

เงาร่างผู้ฝึกปราณมากมายปรากฏตัวที่เมืองหมอกสน และมุ่งหน้ามาทางป่าสนแถบนี้

ไม่นานผู้ฝึกปราณเหล่านี้ล้วนมองเห็นหลินสวิน จากนั้นพลันใจเต้นเนื้อกระตุกระลอกหนึ่ง

อาการบาดเจ็บนั่นสาหัสปานใด!

แม้แต่พลังขับเคลื่อนทั่วร่างยังเกือบแห้งเหือด!

นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้คนเห็นหลินสวินสะบักสะบอมในการต่อสู้มหามรรคเช่นนี้ จากจุดนี้จะเห็นได้จากการต่อสู้ดุเดือดเจ็ดวันเจ็ดคืนว่าวิชามรรคที่เฉินหลินคงทิ้งไว้ในปีนั้นแข็งแกร่งปานใด

แน่นอนว่าสุดท้ายหลินสวินยังคงชนะ แม้จะเป็นการชนะอย่างสังเวช แต่ยังคงทำให้คนสะท้านสะเทือนไม่หยุด

อย่างน้อยหลินสวินก็อาศัยการต่อสู้นี้พิสูจน์แล้วว่า มรรควิถีในตัวสามารถเป็นลำดับหนึ่งในระเบียบมรรควัฏจักรนี้!

ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนสงสัยก็อยู่ตรงนี้ด้วยเช่นกัน

เพราะผลมรรคแรกกำเนิดของหลินสวินยังคงไม่ปรากฏ!

นี่ล้มล้างความเข้าใจของผู้ฝึกปราณในที่นี้ชัดๆ

“สหายยุทธ์หลิน ที่ข้ามีของวิเศษรักษาอาการบาดเจ็บ…”

มีคนหยิบขวดหยกออกมา หมายจะยื่นไปให้

คนอื่นๆ เห็นเช่นนี้ก็รีบหยิบโอสถวิเศษของหายากต่างๆ ออกมาเป็นพัลวัน หมายจะมอบให้หลินสวินใช้รักษาบาดแผลเช่นกัน

หลินสวินเห็นเช่นนี้กลับส่ายหน้ายิ้ม “ขอบคุณความหวังดีของทุกท่านยิ่งนัก อาการบาดเจ็บเล็กน้อย ข้าจัดการเองก็พอ”

ทันใดนั้นเสียงเย็นสะท้านสายหนึ่งดังขึ้น “อาการบาดเจ็บเล็กน้อยจริงหรือ แต่เหตุใดข้าว่าเจ้าใกล้ยืนหยัดไม่ไหวแล้ว”

ที่ตามมาติดๆ คือไอสังหารเย็นเยียบสายหนึ่งปราฏขึ้นในที่นี้ ทำให้บรรยากาศบริเวณนั้นเปลี่ยนไปฉับพลัน

ก็เห็นเงาร่างกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวกลางอากาศ ผู้นำคือชายชุดเขียวหล่อเหลาไม่ธรรมดาคนหนึ่ง สีหน้าเผยความแค้นและไอสังหารต่อหลินสวินอย่างไม่ปิดบังใดๆ รวมถึงความฮึกเหิมที่อธิบายไม่ถูกอย่างหนึ่ง

ข้างหลังชายชุดเขียวมีผู้ฝึกปราณสิบกว่าติดตามมา แต่ละคนล้วนมีมรรควิถีขั้นไร้ขอบเขต ยามมองทางหลินสวินสายตาล้วนเจือแววเย็นเยียบ

“จี้เทียนชิง นี่พวกเจ้าจะทำอะไร”

บริเวณใกล้เคียงมีผู้ฝึกปราณเอ่ยปากสีหน้าขรึม

จี้เทียนชิงหรือ

นัยน์ตาหลินสวินเจือแววกระจ่าง ที่แท้เป็นเจ้าหมอนี่

ปีนั้นที่ทะเลโชคชะตา พวกซินหู เหลยซ่งเคยคว้าโอกาสไปแหล่งสถานอัศจรรย์ได้หนึ่งครั้ง และมอบโอกาสนี้ให้กับพวกจี้เทียนชิง จื่อเชอชง เย่อู๋เฮิ่นสามคน

ตอนนี้จี้เทียนชิงพาคนมาปรากฏตัวที่นี้กะทันหัน หลินสวินก็ไม่ได้แปลกใจ

“ทุกท่าน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเจ้า อย่าเข้ามายุ่งเกี่ยวจะดีที่สุด หาไม่หากพัวพันบุญคุณความแค้นครั้งนี้จะไม่อาจถอนตัวได้อีก”

นัยน์ตาจี้เทียนชิงกวาดมองผู้ฝึกปราณบริเวณใกล้เคียงเหล่านั้น วาจาเย็นเยียบ

ผู้ฝึกปราณไม่น้อยล้วนหน้าเปลี่ยนสี

ก็มีคนยิ้มเย็น ไม่เกรงกลัวพวกจี้เทียนชิง “ก่อนหน้านี้ไม่ยักเห็นพวกเจ้ากล้าโผล่หัว กลับปรากฏตัวยามสหายยุทธ์หลินสภาพไม่ดี พวกเจ้าช่างต่ำช้ากันจริงๆ”

“เหล่าอิ๋ง นี่เจ้าจะจะเข้ามายุ่งด้วยหรือ”

ชายชราเคราขาวพลิ้วคนหนึ่งข้างกายจี้เทียนชิงเอ่ยถามเสียงแหบพร่า

ผู้ฝึกปราณที่ยิ้มเย็นก่อนหน้านี้ลังเลขึ้นมาทันควัน

“จี้ซีเป็นอะไรกับเจ้า”

ทันใดนั้นหลินสวินหันมองจี้เทียนชิงพลางเอ่ยถาม

“ความตายมาอยู่ตรงหน้า ยังจะคิดอาศัยความสัมพันธ์ของสกุลจี้อีกหรือ”

จี้เทียนชิงขำออกมา

“ไม่ ที่ถามเช่นนี้แค่อยากเลือกวิธีตายให้เจ้าก็เท่านั้น”

หลินสวินยิ้มออกมาเช่นกัน “เอาละ อย่ามัวพูดพล่าม พวกเจ้าจะมาตายพร้อมกันหรือตายทีละคน”

พลังขับเคลื่อนทั่วร่างเขาอ่อนแอไร้ใดเปรียบแล้วแท้ๆ แต่สีหน้ากลับราบเรียบและเยือกเย็น ยิ้มแย้มผ่อนคลาย

มาดเช่นนี้ทำเอาผู้ฝึกปราณไม่น้อยในบริเวณใกล้เคียงล้วนเสื่อมใสเงียบๆ

และพวกจี้เทียนชิงก็อดสงสัยไม่ได้

มีหรือพวกเขาจะไม่รู้ว่ามรรควิถีในปัจจุบันของหลินสวินแข็งแกร่งปานใด

ครึ่งปีมานี้ทุกทั่วโลกแปรปุถุชนล้วนโจษจันเรื่องเกี่ยวกับหลินสวิน แต่ละเรื่อนล้วนเรียกได้ว่าฮือฮาไร้ใดเปรียบ

นี่ทำให้พวกจี้เทียนชิงถึงขั้นเกิดความคิดล้มเลิกการแก้แค้นอยู่หลายครั้ง

แต่ในคราวนี้ยามรู้ว่าหลินสวินฟาดฟันกับรูปจำลองวิชามรรคของเฉินหลินคงมาหลายวันยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ พวกเขาก็ตระหนักในที่สุดว่าโอกาสมาแล้ว!

ดังคาด ยามมาถึงก็เห็นหลินสวินบาดเจ็บสาหัส พลังขับเคลื่อนใกล้เหือดแห้ง ราวกับว่าเวลานี้ไม่ว่าใครลงมือล้วนสามารถฆ่าเขาตายได้โดยง่าย

แต่ตอนนี้ยามเผชิญหน้ากับหลินสวิน กลับทำให้พวกเขาเริ่มไม่มั่นใจอยู่บ้าง

อานุภาพก่อนหน้านี้ของหลินสวินเกรียงไกรเกินไปจริงๆ ความแข็งแกร่งระดับนั้นสะท้านสะเทือนใจคนนานแล้ว ดั่งภาษิตว่าเสือตายบารมียังอยู่ มังกรร่วงรูปคงทน นี่จะไม่ให้ใครเกรงกลัวบ้าง

“ทำไม ไหนๆ ก็มาแล้วกลับไม่กล้าลงมือหรือ”

คำพูดของหลินสวินเจือแววถากถาง

จี้เทียนชิงสูดหายใจลึกคราหนึ่ง สื่อจิตว่า ‘ทุกคนเข้าไปพร้อมกัน หากเห็นท่าไม่ดีให้รีบแยกย้ายทันที’

‘ได้!’

ทุกคนข้างตัวเขาล้วนตอบรับ

ทว่ายามที่พวกเขาตั้งใจจะลงมือ กลับเห็นหลินสวินเอ่ยปากอีกครั้ง

“ผู้อาวุโสทุกท่าน พวกโง่เขลาที่โร่มาตายถึงที่พวกนี้ยกให้ข้าจัดการก็พอ”

เสียงก้องฟ้าดิน

พงกจี้เทียนชิงอึ้งไป จากนั้นล้วนพากันหน้าเปลี่ยนสี

ในจิตรับรู้ของพวกเขามีเงาร่างกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นในไกลๆ เป็นพวกสิงเจี้ยนสยา ฟู่หนานหลี เหรินฟู่เทียน จอมมรรคซานเฟิง เซียวเหอ โม่ไป๋เจ๋อ มู่ฉางอวิ๋น

ขณะเดียวกันพวกสวินเต้าเยี่ยน จอมเทพหลิงหลงก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศในอีกทิศทางหนึ่งเช่นกัน

สถานการณ์พลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง

“เจ้าสารเลวพวกนี้ก่อนหน้านี้ไม่กล้าโผล่หัวมาตลอด ในที่สุดครั้งนี้ก็เผยร่องรอยแล้ว”