ตอนที่ 3168 หนึ่งก้าวทะยานฟ้า ลอยข้ามธาราไป

ตอนที่ 3168 หนึ่งก้าวทะยานฟ้า ลอยข้ามธาราไป

“สหายยุทธ์ทั้งสอง พวกเจ้าเพิ่งมาถึงไม่สู้มาพูดคุยกันสักหน่อย”

ข้างกายเด็กหนุ่มชุดดำ แม่เฒ่าชุดม่วงที่มีทางชราภาพคนหนึ่งอมยิ้มเอ่ยเชิญชวน

“เคารพนับถือไม่สู้ปฏิบัติตาม”

หลินสวินตอบรับยิ้มๆ

เขาและซย่าจื้อเดินตรงไปแล้วนั่งลงบนพื้น เริ่มพูดคุยกับผู้ฝึกปราณเหล่านี้

ไม่นานต่างฝ่ายล้วนรู้ชื่อและที่มาของฝ่ายตรงข้าม

และยามรู้ว่าหลินสวินเป็นผู้สืบทอดของเจ้าแห่งคีรีดวงกมล เด็กหนุ่มชุดดำคนนั้นดูคล้ายกระจ่าง กล่าวว่า “ที่แท้เจ้าก็คือหนึ่งบัวดอกนั้น”

เห็นชัดว่าพวกเขาล้วนเคยได้ยินเรื่องของหลินสวิน

ต่อมาหลินสวินหยิบสุราบางส่วนออกมาร่วมวงกับผู้ฝึกปราณเหล่านี้ ที่คุยกันล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับแหล่งสถานอัศจรรย์แห่งนี้

ไม่นานพวกเขาต่างพูดถึงความเข้าใจที่แต่ละคนมีต่อมหามรรค ทำให้ขณะสนทนาหลินสวินได้เปิดมุมมองใหม่

และสำหรับพวกเด็กหนุ่มชุดดำ ความรู้และเข้าใจต่อมหามรรคบางส่วนที่ออกจากปากหลินสวินก็ทำให้พวกเขาตกใจและเลื่อมใสไม่หยุดเช่นกัน

กระทั่งเนิ่นนานหลินสวินจึงยิ้มกล่าว “วันนี้ได้รู้จักกับทุกคน ร่วมวงดื่มสุราพูดคุยกัน สำหรับข้าน่ายินดียิ่งยวด หากวันหน้าได้พบกันอีกย่อมต้องร่วมสังสรรค์กับทุกท่านแน่”

เด็กหนุ่มชุดดำกล่าวอย่างแปลกใจ “สหายยุทธ์หลิน หรือว่าพวกเจ้ามั่นใจว่าจะฝ่าด่านนี้ไปได้”

หลินสวินคิดๆ แล้วกล่าว “ด่านนี้ย่อมไม่เหลือบ่ากว่าแรงข้าและซย่าจื้อ”

“เช่นนั้นพวกข้าก็จะขอเปิดหูเปิดตาหน่อยแล้ว” แม่เฒ่าชุดม่วงกล่าวหัวเราะชอบใจ

คนอื่นๆ ก็เผยแววตั้งตาคอยเช่นกัน

หลินสวินและซย่าจื้อหยัดตัวลุกขึ้น มาหยุดตรงบริเวณที่ว่างเปล่าไร้เงาคน

“ซย่าจื้อ เจ้าก่อน”

หลินสวินกล่าวเสียงเบา

ซย่าจื้อพยักหน้าน้อยๆ บนเงาร่างอรชรมีพลังขับเคลื่อนไร้รูปแห่ห้อมพลิกม้วน

ครู่ต่อมานางยื่นมือหยกออกไปตวัดวาดกลางห้วงอากาศ

วู้ม!

ในฟ้าดินบริเวณใกล้เคียง พลังบ่อเกิดแรกกำเนิดเป็นสายๆ ถูกชักนำมาดุจดั่งกระแสน้ำเชี่ยว รวมตัวอยู่ใต้นิ้วมือเรียวยาวขาวกระจ่างของซย่าจื้อ

จากนั้นโครงโลกมหามรรคใบหนึ่งค่อยๆ ปรากฏ บุกเบิกฟ้าดิน ตะวันจันทราส่องสะท้อน ภูผาธาราผุดเผยและเปลี่ยนวิวัฒน์…

จนต่อมาหมื่นลักษณ์ทั่วหล้าหลายหลากอุบัติ พลังการแห่งการเปลี่ยนแปลงเรื่องราวบนโลกโคจร

กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปเพียงไม่ถึงครึ่งชั่วยามเท่านั้น โลกมหามรรคที่อัศจรรย์ยากหยั่งถึงใบหนึ่งก็ปรากฏถึงขั้นสัมบูรณ์ไร้ที่ติอยู่เบื้องหน้าซย่าจื้อ

ในโลกมหามรรคนั่นมีพลังกฎระเบียบคละคลุ้ง มีมหามรรคทั้งปวงหลอมรวมในต้นไม้ใบหญ้า ถึงขั้นมีกลิ่นอายโชคชะตาไหลเวียนในนั้น

วู้ม…

และก็เป็นเวลานี้ที่ฟ้าดินแรกกำเนิดแถบนี้เกิดแรงสั่นไหวแปลกประหลาดระลอกหนึ่ง

ในพื้นที่ใกล้เคียง ผู้ฝึกปราณที่กำลังตั้งสมาธิก่อมรรคทั้งหมดล้วนตกใจ พากันหันมองมา

ฟุ่บ!

ก็เห็นเบื้องหน้าซย่าจื้อ โลกมหามรรคใบนั้นกลายเป็นรุ้งเทพสายหนึ่งทะยานขึ้นชั้นฟ้าฉับพลัน

“รีบมาหน่อย”

ซย่าจื้อเอ่ยทันเพียงประโยคนี้ เงาร่างของนางก็อันตรธานหายไปกลางอากาศแล้ว

“นี่… ข้าจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นเหมือนจะเพิ่งมาถึงวันนี้กระมัง”

มีผู้ฝึกปราณสีหน้าอึ้งค้าง

“ไม่ผิด มาถึงสามชั่วยามก่อนก็พูดคุยกับคนพวกนั้นตลอด เพียงแต่… นางถึงกับสร้างโลกมหามรรคและผ่านด่านออกไปในครึ่งชั่วยาม นี่ก็เร็วเกินไปแล้ว…”

มีคนสูดหายใจสะท้าน

ในหมู่พวกเขา บ้างถูกขังที่นี้นับหมื่นปี บ้างก็หนึ่งแสนปี หลายแสนปียิ่งมีไม่หวาดไม่ไหว

เมื่อเทียบกัน การที่ซย่าจื้อใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามก็ผ่านด่านไปได้น่าตกใจอย่างไม่ต้องสงสัย พาให้ผู้คนรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง

ส่วนพวกเด็กหนุ่มชุดดำ แม่เฒ่าชุดม่วงที่เห็นทุกความเป็นไปในสายตาล้วนอึ้งงันอยู่ตรงนั้นเช่นกัน ภายในใจได้รับแรงกระทบกระเทือนรุนแรงสุดขีด

พักใหญ่กว่าเด็กหนุ่มชุดดำจะยิ้มกล่าวอย่างอดไม่ได้ “คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้พวกเราถึงกับได้เห็นปาฏิหาริย์ใหญ่เช่นนี้กับตา!”

คนอื่นๆ ต่างก็ทอดถอนใจไม่หยุด

ก่อนหน้านี้ยามพูดคุยกัน ซย่าจื้อนิ่งเงียบ เอ่ยวาจาน้อยยิ่ง ความสนใจของทุกคนแทบจะอยู่ที่ตัวหลินสวิน ไม่ว่าใครต่างคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวที่งดงามราวภาพวาดเช่นนี้กลับประสบผลสำเร็จบนมหามรรคอย่างน่าทึ่งเช่นนี้

“ทุกท่าน ข้าเองก็ขอล่วงหน้าไปก่อนแล้ว ขอลา”

และเวลานี้หลินสวินที่ยืนไกลออกไปยิ้มพลางประสานหมัดคารวะ

“ฮ่าๆๆ ได้ พวกข้าก็อยากจะดูหน่อยว่าสหายยุทธ์หลินจะก่อมรรคฝ่าด่านอย่างไร”

มีคนเอ่ยปากยิ้มๆ

เวลานี้การเคลื่อนไหวของที่นี่ดึงดูดความสนใจผู้ฝึกปราณมากมายในฟ้าดินแถบนี้แล้ว เมื่อได้ยินคำพูดนี้ต่างหันมองมาทางหลินสวินอย่างอดไม่ได้

การกระทำก่อนหน้านี้ของซย่าจื้อทำให้พวกเขาสะท้านสะเทือนไม่หยุด จึงอยากเห็นนักว่าหลินสวินจะมีการเคลื่อนไหวอย่างไร

ภายใต้การจับจ้องของสายตาทุกคู่นี้ ก็เห็นหลินสวินใคร่ครวญน้อยๆ แล้วยกมือขึ้นกดกลางห้วงอากาศง่ายๆ

ตูม!

ฟ้าดินแถบนี้สั่นสะเทือน พลังบ่อเกิดแรกกำเนิดที่เหมือนเขาถล่มคลื่นโหมซัดราวกับบ้าคลั่ง ถาโถมเข้าใส่บริเวณที่หลินสวินกดลงไป

ความยิ่งใหญ่ของการเคลื่อนไหวนั้นทำเอาทุกคนในที่นี้ล้วนตกใจสะดุ้งโหยง

ก่อมรรคอยู่ที่นี่หลายปี พวกเขาไม่เคยเห็นใครชักนำความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เช่นนี้ในยามเพิ่งเริ่มก่อมรรคมาก่อน!

และการเคลื่อนไหวใหญ่โตเช่นนี้จะสร้างโลกมหามรรคแบบไหนออกมากันแน่

ทุกคนล้วนอดใคร่รู้ไม่ได้

แต่ยังไม่รอให้มองชัดเจนก็เห็นรุ้งเทพกะพริบวาบ หลินสวินหายไปกลางอากาศแล้ว

ส่วนพลังบ่อเกิดแรกกำเนิดที่เดิมรวมตัวอยู่บริเวณปลายนิ้วของเขาเหล่านั้นต่างหายไร้ร่องรอยพร้อมกัน