ตอนที่ 3194 แสร้งทำต่อไป

ตอนที่ 3194 แสร้งทำต่อไป

โลกแปรมรรคอาณาเขตกว้างใหญ่ ทัดเทียมน่านฟ้าแห่งหนึ่งในโลกยอดนิรันดร์

นับแต่โบราณมาโลกนี้มีสี่สำนักใหญ่อยู่ร่วมกันได้แก่หอเซียน เรือนเทพ ประตูมาร สำนักอสูรมาร

ในสี่สำนักใหญ่ล้วนมีระดับอมตะมากมายนั่งบัญชา

ภายใต้สี่สำนักใหญ่มีขุมอำนาจฝึกปราณชั้นยอดสิบสองแห่ง ในขุมอำนาจเหล่านี้มีระดับอมตะบัญชาการเช่นกัน แต่รากฐานพลังกลับสู้สี่สำนักใหญ่ไม่ได้

รองลงมาคือขุมอำนาจอันดับสองและสามนับไม่ถ้วน กระจายอยู่ต่างบริเวณทั่วโลกแปรมรรค

โดยทั่วไปขุมอำนาจพวกนี้ไม่มีระดับอมตะดูแล

อย่างสำนักสวรรค์ยุทธ์ก็เป็นขุมอำนาจชั้นรองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ทางตะวันออกของโลกแปรมรรค ภายในอาณาเขตนี้ขุมอำนาจชั้นรองแบบเดียวกันมีมากนับร้อย

แต่ขุมอำนาจชั้นยอดกลับมีแค่แห่งเดียว นั่นก็คือ ‘สำนักเซียนจงอางแดง’

สำนักเซียนจงอางแดงอยู่ภายใต้การดูแลของหอเซียนหนึ่งในสี่สำนักใหญ่

เมื่อทราบข้อมูลพวกนี้แล้ว หลินสวินสบายใจยิ่งกว่าเดิม

ถึงอย่างไรสำนักสวรรค์ยุทธ์ก็เป็นแค่สำนักชั้นรอง ตนหลบอยู่ในนี้ ถ้าศัตรูพวกนั้นอยากตามหา ภายในเวลาอันสั้นแทบไม่มีทางทำได้

หากเข้าสู่โลกนี้แล้วปรากฏตัวในขุมอำนาจชั้นยอด ความเสี่ยงจะมากเกินไป

สำหรับหลินสวิน เรื่องเร่งด่วนคือรีบฝึกปราณโดยเร็ว!

‘ต้องใช้รากฐาน จิตวิญญาณ กายหยาบของชิงเฟิงมาวิวัฒน์มหามรรคแห่งนิรันดร์ จำเป็นต้องหยั่งถึงพลังกฎระเบียบมรรคสวรรค์ของโลกนี้ก่อน…’

‘แต่ถ้าอยู่แค่ระดับกระบวนแปรจุติ อย่างมากจะได้แค่หยั่งถึงท่วงทำนองมรรคและเจตจำนงมรรคในระเบียบมรรควัฏจักร เลิกคิดเรื่องการหยั่งรู้แก่นแท้ของกฎระเบียบแห่งโลกนี้ไปได้เลย’

หลินสวินจมสู่ห้วงคิด

ห้าระดับล่างถูกจำกัดด้วยพลังปราณ ได้แค่สัมผัสถึงท่วงทำนองมรรคและเจตจำนงมรรคของระเบียบมรรควัฏจักร

มรรคาราชันอมตะเคราะห์ อริยมรรค มรรคจักรพรรดิ มรรคอมตะ ล้วนได้แต่สัมผัสถึงนัยเร้นลับมหามรรคที่คู่ควรกับระดับของตน

เท่านี้แค่คิดก็รู้แล้วว่าอยากหยั่งถึงนัยเร้นลับต้นกำเนิดของกฎระเบียบของโลกนี้ในระดับกระบวนแปรจุตินั้นแทบเป็นไปไม่ได้

‘เช่นนี้ต้องจัดการรอยแตกบนรากฐานมหามรรคก่อนก็จะสามารถยกระดับพลังปราณได้แล้ว…’

หลินสวินตัดสินใจ

แม้ว่าเขาจะเปลี่ยนเป็นชิงเฟิง แต่สติปัญญาและประสบการณ์ฝึกปราณของเขายังอยู่

สำหรับคนอื่นรากฐานมหามรรคของชิงเฟิงคงไม่อาจฟื้นฟูแล้ว

แต่สำหรับเขายังมีวิธีนับพันอย่างที่แก้ปัญหานี้ได้!

…

เวลาล่วงเลยไปวันแล้ววันเล่า

สำหรับสำนักสวรรค์ยุทธ์ ทุกวันยังเหมือนเดิม

มีน้อยคนนักที่จะไปสนใจการเคลื่อนไหวของผู้อาวุโสชั้นสูงชิงเฟิง ความอัปยศของสำนักเช่นนั้น ใครจะใส่ใจทุกการเคลื่อนไหวของเขา

เขาไม่ไปทำเรื่องขายหน้าข้างนอก สำหรับคนส่วนใหญ่ในสำนักสวรรค์ยุทธ์ถือเป็นเรื่องดีแล้ว

ตอนแรกเจ้าสำนักฝูอวิ๋นจื่อยังไม่วางใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาล่วงเลย หลังจากพบว่าชิงเฟิงยอมอยู่ที่หอเก็บตำราตลอดก็วางใจในที่สุด

ในฐานะเจ้าสำนักเขาเองไม่อาจเอาความคิดไปผูกกับชิงเฟิงทั้งหมด

โดยเฉพาะหลังจากชิงเฟิงเปลี่ยนเป็นเชื่องเชื่อ ทั้งตัวล้วนแทบสูญเสียตัวตนไป

แม้แต่ศิษย์ที่เข้าหอเก็บตำรามายืมตำราบ่อยครั้งก็เมินชิงเฟิง ใช่ว่าดูถูก แต่ไม่อยากเกลือกกลั้ว

สำหรับเรื่องนี้หลินสวินมีหรือจะใส่ใจ

เขาแทบอยากให้ทุกคนไม่สนใจเขาอีก

เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทุกวันหลินสวินจะนั่งจิบชาและอ่านหนังสือในหอเก็บตำรา กระทั่งแสงสายัณห์มาเยือนจึงปลีกตัวกลับที่พักของตนเพื่อนั่งสมาธิฝึกปราณ

วันแล้ววันเล่า

ไม่มีใครรู้ว่าหนึ่งเดือนมานี้เขารักษาบาดแผลบนรากฐานมหามรรคได้นานแล้ว ทั้งใช้วิชาลับลบพลังปราณห้าระดับล่างของชิงเฟิงแล้วฝึกใหม่อีกครั้ง ทำให้ทุกระดับบรรลุถึงขั้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์

แต่ด้วยห่วงว่าจะถูกคนอื่นมองการเปลี่ยนแปลงของกลิ่นอายตนออก หลินสวินจึงใช้วิชาลับอำพรางการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างของตนมาตลอด

ในสายตาคนนอก เขายังเป็น ‘ความอัปยศของสำนัก’ ทำให้ผู้คนไม่อยากเกลือกกลั้ว

ระหว่างนี้ชิงเหิงเคยมาหอเก็บตำราเช่นกัน ภายนอกบอกว่ามาหาตำราเล่มหนึ่ง ความจริงแล้วมาดูชิงเฟิงโดยเฉพาะ

เมื่อเห็นว่าเขายอมอยู่ที่นี่โดยดีตลอด ชิงเหิงค่อยชื่นใจไม่น้อย ทิ้งโอสถวิเศษที่ตนหลอมไว้บางส่วน บอกว่ามีประโยชน์ต่อการฟื้นฟูรากฐานมหามรรค

นี่ทำให้หลินสวินอดทอดถอนใจไม่ได้ ชิงเฟิงผู้นี้มีศิษย์พี่ที่ดีจริงๆ!

หลินสวินฉวยโอกาสนี้ขอคำแนะนำจากชิงเหิง หวังว่าจะไปฝึกตนใน ‘ถ้ำตาข่ายฟ้า’ เขตหวงห้ามของสำนักช่วงหนึ่ง

นี่ทำให้ชิงเหิงทั้งผิดคาดทั้งดีใจ ตกปากรับคำโดยไม่ลังเล

ศิษย์น้องเอาความคิดไปผูกกับการฝึกปราณ แน่นอนว่านั่นเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง!

…

หลังจากฝึกปราณในถ้ำตาข่ายฟ้ามาหนึ่งเดือน

หลินสวินดันมรรควิถีทั้งตัวถึงระดับราชันอมตะเคราะห์ด่านเก้าขั้นสมบูรณ์แล้ว

ตอนนี้ถ้ำตาข่ายฟ้าไม่อาจเติมเต็มการฝึกปราณของหลินสวินแล้ว เขาจากไปทันที ตัดสินใจไปหาชิงเหิงสักรอบ

ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็คือชิงเฟิงผู้หลงรักเถียนรั่วจิ้งมาเก้าร้อยปี จู่ๆ ก็ไม่ไปหาเถียนรั่วจิ้ง การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เห็นชัดว่าไม่สมเหตุผลอยู่บ้าง

หากถูกคนมีใจตรวจสอบย่อมก่อให้เกิดความสงสัยไม่น้อย