ตอนที่ 2928
ตอนที่ 3234 เมื่อตายจึงเกิด นิพพานแล้วเกิดใหม่
October 21, 2026
ตอนที่ 3234 เมื่อตายจึงเกิด นิพพานแล้วเกิดใหม่
ก่อนการประลองครั้งนี้จะเปิดม่าน จักจั่นทองสงบนิ่งมากมาโดยตลอด
เขาเหมือนเป็นคนนอก ไม่สนใจการประลองที่เรียกได้ว่าน่ากลัวที่สุดตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันนี้
ทว่ายามเขาลงมือกลับเรียกลมเรียกฝนได้
พริบตานั้นที่ใช้ชีวิตของโพธิมาก่อกวนสภาวะจิตของหลินสวิน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงน่าตกใจ
การเปลี่ยนแปลงก็หมายถึงโอกาส
ไท่ชูฉวยโอกาสเคลื่อนไหว โจมตีหลินสวินจนอันตรายถึงชีวิต!
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป
ยามพวกเฉินซี เฉินหลินคง โพธิเข้าใจกระจ่าง สถานการณ์ทั้งหมดก็เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว
‘ที่แท้ไพ่ลับของเจ้าลัทธิก็คือจักจั่นทองนี่…’
แม้แต่อีกาดำก็เพิ่งมีปฏิกิริยาตอบสนองในยามนี้ ในใจสั่นไหว ตกตะลึงกับการลงมือของจักจั่นทองเช่นกัน
ก่อนหน้านี้ใครๆ ต่างคิดว่าจักจั่นทองเป็นเพียงขั้นไร้ขอบเขตสัมบูรณ์คนหนึ่งเท่านั้น ใครจะคิดว่ายามเขาลงมือกลับพลิกสถานการณ์ของการประชันหมากครั้งนี้อย่างง่ายดาย
เขาไม่ใช่ขั้นไร้ขอบเขตสัมบูรณ์แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย แต่เป็นคนที่สามารถเทียบไท่ชู เฉินซี บรรพจารย์วานร และหลินสวินได้!
ก็เพราะเช่นนี้เขาจึงสามารถกุมตัวโพธิอย่างง่ายดาย
“จักจั่นทอง ข้าอุตส่าห์มองเจ้าเป็นสหาย ไม่คิดว่าเจ้ากลับไร้ยางอายและต่ำทรามเช่นนี้!”
เฉินหลินคงเดือดดาลยิ่ง ถูกภาพนี้กระตุ้น
“นี่คือการประชันหมาก เป็นการต่อสู้มหามรรค จะเรียกว่าไร้ยางอายและต่ำทรามได้อย่างไร เฉินหลินคง อย่าให้ความโกรธส่งผลกระทบต่อสภาวะจิตของเจ้า ไม่เช่นนั้นจะถูกอีกาดำโจมตีจนพินาศ”
จักจั่นทองสีหน้านิ่งสงบ
เขาเว้นช่วงไปก่อนเอ่ยต่อ “อีกทั้งข้าไม่ใช่คนทรยศ ตั้งแต่แรกข้ากับทุกท่านมีจุดยืนแตกต่างกัน เมื่อก่อนพวกเราสามารถเป็นมิตรต่อกันได้ แต่ในการต่อสู้มหามรรคกลับเป็นได้แค่ผู้ที่ยืนอยู่คนละด้านกัน”
พูดถึงตรงนี้เขาถอนหายใจเบาๆ คราหนึ่ง “นี่ก็คือการต่อสู้มหามรรค”
สายตาของเขามองไปยังตำแหน่งที่ไท่ชูและหลินสวินยืนอยู่ห่างออกไป
ความจริงตอนนี้ทุกสายตาแทบจะจับจ้องไปตรงนั้น
……
พูดแล้วเหมือนช้า ความจริงทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาอันสั้น
หลังจากสภาวะจิตของหลินสวินปรากฏความสับสนเสี้ยวหนึ่งจนถูกไท่ชูฉวยโอกาสทำร้ายบาดเจ็บสาหัส เมื่อสารกาย พลังชีวิต และจิตวิญญาณถูกตัดออก ร่างเนื้อก็แตกสลายไปด้วย สูญเสียพลังชีวิตทั้งหมด
แม้แต่จิตวิญญาณของเขายังอ่อนแอหาใดเปรียบ
สารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณ คือสามสิ่งสำคัญของชีวิต และจิตวิญญาณก็คือที่สถิตของ ‘จิต’
ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนตกใจคือ ในร่างมรรคและจิตวิญญาณที่ราวกับสูญเสียพลังชีวิตของหลินสวิน กลับมีพลังชีวิตที่ยิ่งใหญ่กำลังแปรสภาพ นั่นคือพลังของนัยเร้นลับนิพพาน
และเป็นต้นกำเนิดสำคัญของมหามรรคทั้งหมดของหลินสวิน
และตอนนี้เมื่อหลินสวินถูกโจมตีจนอันตรายถึงชีวิต ในช่วงสำคัญนี้พลังของนัยเร้นลับนิพพานปรากฏการแปรสภาพที่แปลกประหลาดมหัศจรรย์ที่ ‘เมื่อตายจึงเกิด’
ทว่าอย่างไรบาดแผลของเขาก็รุนแรงเกินไป เหมือนตะเกียงดวงหนึ่งกลางลมพายุ มีความเป็นไปได้ที่จะถูกดับตลอดเวลา
ไท่ชูจะไม่ให้โอกาสหลินสวินได้นิพพานแล้วเกิดใหม่ ดังนั้นหลังจากทำร้ายจนหลินสวินบาดเจ็บสาหัส เขาก็ลงมืออีกครั้ง
ทว่าเวลานี้เองเงาร่างงดงามสายหนึ่งโจมตีเข้ามาจากไกลๆ ทวนกระดูกขาวในมือแทงทะลุกลางอากาศ เร็วจนน่าเหลือเชื่อ ประหนึ่งผลาญชีวิตไปสิ้น ทำให้การโจมตีนี้ดูแข็งกร้าวและน่ากลัวเป็นพิเศษ
คนผู้นี้ย่อมเป็นซย่าจื้อ
สีหน้าของนางยังคงนิ่งสงบ ใบหน้างดงามไร้ที่ติไม่เห็นคลื่นอารมณ์สักนิด ทว่าในดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยเพลิงจากความเคียดแค้น
นางไม่กลัวเป็นตาย ไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น ใส่ใจเพียงหลินสวินที่สุด
ตั้งแต่เมื่อนานมาแล้วนางก็เคยพูดไว้ ว่าชีวิตนี้จะร่วมรุกร่วมถอย ร่วมเป็นร่วมตายกับหลินสวิน!
และเวลานี้เห็นซย่าจื้อโจมตีมาอย่างไม่กลัวตาย ทว่าไม่รอไท่ชูลงมือจักจั่นทองก็ถอนหายใจเบาๆ “แม่นางน้อย เหตุใดต้องลำบากด้วยเล่า”
ยามเสียงดังขึ้นเขาก็ยื่นมือคว้าออกมาแล้ว
ร่างซย่าจื้อหยุดนิ่งทันที จากนั้นทะยานออกไปอย่างไม่อาจควบคุมได้มาอยู่ข้างกายจักจั่นทอง ถูกกักขังไว้ตรงนั้นอย่างมั่นคง
“วางใจเถอะ ชีวิตของเจ้ามาจากต้นชีวิตอัศจรรย์ จะว่าไปข้ายังมองดูชาติที่แล้วของเจ้าเติบใหญ่ ย่อมไม่ฆ่าเจ้า”
จักจั่นทองเอ่ยเสียงเบา
ดวงตาของซย่าจื้อจ้องหลินสวินที่อยู่ห่างออกไปไม่กะพริบ แววตาอึมครึมโดยพลัน เผยท่าทางสูญสิ้นทดท้อ
โศกเศร้าจนใจสลาย
หากหลินสวินตาย นางจะไม่อยู่อย่างโดดเดี่ยว!
ไท่ชูที่ไม่ได้ถูกรบกวนใดๆ ยื่นมือไปปกคลุมตัวหลินสวินแล้ว
เขารอคอยมาไม่รู้นานเท่าไร สิ่งที่ต้องการก็คือ ‘ผลมรรค’ ที่หลินสวินหลอมออกมา!
ชั่วขณะนี้ก็เหมือนช่วงเวลาแห่งความมืดมน เวลาเหมือนหยุดชะงัก
หัวใจของเฉินซีจมดิ่ง ตั้งแต่ต้นจนจบเขาคิดว่าหลินสวินเป็นตัวแปรที่ไม่เคยมีมาก่อน คิดว่าแม้ปรากฏตัวแปรอื่นๆ บ้างก็จะต้องมาจากไท่ชู
แต่คิดไม่ถึงว่าจักจั่นทองกลับกลายเป็นตัวแปรที่พลิกสถานการณ์ของการประชันหมาก!
เฉินหลินคงตาเบิกโต เขาแค้นการทรยศของจักจั่นทอง รับไม่ได้ที่จักจั่นทองซึ่งถูกตนมองว่าเป็น ‘สหายมรรค’ กลับเป็นศัตรูที่ยืนอยู่คนละฝั่ง
สีหน้าของโพธิเผยความโศกเศร้าและขมขื่น
วางแผนมาหมื่นกาล รอคอยมาถึงตอนนี้ ไม่เคยคิดว่าสุดท้ายกลับเป็นเพราะเขา ทำให้หลินสวินพลอยลำบากไปด้วย ทำให้ต้องเผชิญเคราะห์พิบัติเช่นนี้
นี่ทำให้ในใจเขารู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก
เขารู้สึกไม่สงบใจยิ่งมานานแล้ว ทั้งสังหรณ์ว่าเคราะห์สังหารนั่นเป็นไปได้สูงมากว่าจะพุ่งมาที่ตน ตอนแรกจึงเตรียมจ่ายค่าตอบแทนด้วยชีวิตไว้แล้ว
แต่กลับไม่เคยคิดว่าเคราะห์สังหารนี้จะมาจากมือจักจั่นทองที่เขาเคยชื่นชม มองเป็นสหายรู้ใจและสหายมรรค!
ตูม!
พลังของไท่ชูปกคลุมทั้งร่างของหลินสวิน ดำเนินการหลอมเต็มกำลัง หมายตัดแยกวิชามรรคทั้งหมดของหลินสวินออก
ทว่าตอนนี้เองกระบี่ครวญสายหนึ่งดังจากบนร่างหลินสวิน
ฉัวะ!
ปราณกระบี่สายหนึ่งพุ่งออกมา ฟันพลังของไท่ชูออกทั้งอย่างนั้น ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ทันตั้งตัว ปราณกระบี่นั่นยิ่งรุนแรง ฟันจนไท่ชูกระเด็นออกไป
ร่างของเขาแทบถูกฟันอผ่า!
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้สีหน้าของไท่ชูเปลี่ยนไปทันที จิตมรรคเกิดความเดือดดาลที่บอกไม่ถูกในชั่วขณะนี้!
เห็นอยู่ว่าการประชันหมากครั้งนี้กำลังจะจบลง เห็นอยู่ว่าวิชามรรคนิพพานบนร่างหลินสวินกำลังจะเป็นของตน เห็นอยู่ว่า…