ตอนที่ 413

Battling Records of the Chosen One บันทึกศึกผู้กล้าท้าสวรรค์ – ตอนที่ 413 ความย่ามใจของฉู่ซานเหอ ตอนที่ 413 ความย่ามใจของฉู่ซานเหอ โดย ProjectZyphon “สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง”

ระหว่างเดินฉู่ซานเหอถามขึ้นทันควัน

“เรียนรองหัวหน้าสาขา เด็กนั่นหนีเคราะห์ไม่พ้นแล้ว!”

ผู้คุ้มกันที่อยู่ข้างๆ กล่าวเสียงเบา สีหน้าดูตื่นเต้น

“หืม? เล่ามาให้ละเอียด”

หว่างคิ้วของฉู่ซานเหอเองก็เผยความดีใจ

“สามวันก่อนเด็กนั่นซ่อมกระบี่เบิกฟ้ามาตลอด แต่วันที่สี่เขาเหมือนจะทำอะไรพลาด จู่ๆ ก็ดูเหมือนหมดอาลัยตายอยาก นั่งสมาธิอยู่บนพื้น จนวันนี้ยังไม่ฟื้นจากสมาธิเลยขอรับ!”

ผู้คุ้มกันรีบพูดต่อว่า “เสียดายที่ข้าไม่สามารถเข้าไปบนชั้นห้าของหอหลอมวิญญาณได้ ได้แต่ดูเหตุการณ์ทั้งหมดจากข้างนอก”

ได้ยินเช่นนี้จังหวะหายใจของฉู่ซานเหอเปลี่ยนเป็นถี่ขึ้นเล็กน้อย ในใจรู้สึกตื่นเต้น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามข่มกลั้นความตื่นเต้นในใจเอาไว้แล้วพูดว่า “แล้วกระบี่เบิกฟ้าล่ะ”

“แตกไปแล้ว!”

ผู้คุ้มกันยิ้มอย่างย่ามใจ

“แตกไปแล้วงั้นหรือ”

แม้เดาออกตั้งแต่แรกแล้วว่าผลลัพธ์ต้องเป็นเช่นนี้ แต่ตอนนี้ได้รู้คำตอบ ในใจก็ยังคงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

“เจ้าแน่ใจนะ”

ฉู่ซานเป็นคนรอบคอบ จึงถามเพื่อความแน่ใจ

“ข้าน้อยกล้าเอาหัวเป็นประกัน กระบี่เบิกฟ้านั่นแตกเป็นเก้าชิ้น สองวันนี้ถูกวางทิ้งอยู่อย่างนั้น ไม่ได้รับการซ่อมเลย”

ผู้คุ้มกันสาบานอย่างจริงจัง

“ดี! ดี! ดี!”

ฉู่ซานเหอควบคุมความตื่นเต้นดีใจไม่อยู่แล้ว เรื่องนี้สำเร็จสักที อีกเดี๋ยวยามเจอหลินสวิน ดูซิเด็กนั่นจะสิ้นหวังและหวาดกลัวมากเพียงใด!

“รองหัวหน้าสาขา จะแจ้งทางราชวงศ์เลยหรือไม่”

ผู้คุ้มกันถาม

ฉู่ซานเหอชะงักไป สุดท้ายก็สกัดกั้นความวู่วามในใจไว้แล้วกล่าวว่า “รอดูสถานการณ์ให้แน่ชัดก่อนค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สาย”

ในขณะที่พูด ฉู่ซานเหอก็ได้นำอาจารย์และศิษย์กลุ่มใหญ่เข้าไปถึงชั้นห้าของหอหลอมวิญญาณแล้ว

ภายในโถงอันกว้างใหญ่เงียบสงัด

ฉู่ซานเหอตาเป็นประกาย เป็นอย่างที่ผู้คุ้มกันพูดไม่มีผิด หลินสวินนั่งขัดสมาธินิ่งไม่ขยับ

เด็กนี่ยอมแพ้แล้วดังคาดใช่หรือไม่

เขากวาดสายตา พลันเห็นบนโต๊ะที่อยู่ข้างๆ มีกระบี่เบิกฟ้าที่แตกเป็นเก้าชิ้นวางอยู่ แสงประกายสีม่วงแพร่กระจายไปทั่ว

แตกแล้วจริงๆ!

นัยน์ตาของฉู่ซานเหอยิ่งเปล่งประกายวาว

ใกล้ๆ โต๊ะ ปรมาจารย์สลักวิญญาณอาวุโสสี่ท่านกำลังพินิจพิเคราะห์อะไรสักอย่าง แต่ละคนต่างขมวดคิ้วแน่น จ้องกระบี่เบิกฟ้าที่แตกไปแล้ว โดยไม่รู้เลยว่าฉู่ซานเหอได้นำอาจารย์และศิษย์กลุ่มใหญ่มาถึงแล้ว

“นี่มัน…”

“กระบี่เบิกฟ้าแตกไปแล้วงั้นหรือ”

“นั่นก็หมายความว่าการซ่อมของอาจารย์เสี่ยวหลิน…ล้มเหลวแล้วจริงๆ หรือ”

“สวรรค์! เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ กระบี่เบิกฟ้าถูกทำลาย ราชวงศ์มีหรือจะปล่อยอาจารย์เสี่ยวหลินไว้ และจักรพรรดินีจะยอมได้อย่างไรที่สมบัติอันล้ำค่าที่สุดของตนถูกทำลาย?”

“แย่แล้ว คราวนี้อาจารย์เสี่ยวหลินเขา…ก่อภัยพิบัติครั้งใหญ่แล้ว!”

ไม่นานกลุ่มอาจารย์ศิษย์ต่างอุทานอย่างตกใจ สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไป

เสิ่นทั่วที่ยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนยังอดเผยสีหน้าตกใจไม่ได้ เดิมเขาคิดว่า ในเมื่อหลินสวินกล้ารับปากเรื่องนี้ ไม่แน่ว่าอาจสร้างปาฏิหาริย์ได้จริง

แต่ความจริง…

โหดร้ายเกินไปหรือเปล่า!

บรรดาศิษย์ระดับ ค. ห้องเก้ายิ่งใบหน้าหม่นแสง รู้สึกหนักใจอย่างที่สุด อาจารย์เสี่ยวหลินที่พวกเขาเคารพนับถือกลับตกหลุมพราง ทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย นี่เป็นสิ่งที่พวกเขายากจะรับได้

“ทุกท่าน แพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา ไม่จำเป็นต้องตกใจขนาดนั้น”

ฉู่ซานเหอแค่นเสียงไอแห้งๆ คราหนึ่งก่อนพูดเสียงขรึม “เพียงแต่ไม่ได้เห็นความสามารถของอาจารย์เสี่ยวหลิน ช่างน่าเสียดาย”

หลายคนต่างเผยสีหน้าขึ้งโกรธ แม้แต่เหล่าอาจารย์และศิษย์ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ยังรู้สึกว่าฉู่ซานเหอทำเกินไป

การซ่อมกระบี่ในครั้งนี้เดิมเป็นสถานการณ์ที่ฉู่ซานเหอจงใจสร้างขึ้น ยามนี้ยังเอาแต่พูดแดกดัน ดูต้องการแก้แค้นชัดเจนมาก

“รองหัวหน้าสาขาฉู่ กระบี่เบิกฟ้าเคยเสียหายอย่างรุนแรง แทบไม่มีหวังที่จะถูกซ่อมแล้ว การถูกทำลายเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น” เสิ่นทั่วพูดเสียงขรึม “เรื่องนี้…จะโทษหลินสวินคนเดียวไม่ได้”

“ใช่แล้ว ปัญหาที่ปรมาจารย์สลักวิญญาณมากมายในนครต้องห้ามยังจนปัญญา อาจารย์เสี่ยวหลินทำพลาดก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้”

อาจารย์และศิษย์คนอื่นๆ ต่างเสริมขึ้น

ฉู่ซานเหอคิดไม่ถึงเลยว่าในสถานการณ์แบบนี้จะมีคนโต้แย้งเขา

เขาหน้าขรึมลงเอ่ยว่า “ถ้ารู้แต่แรกว่าทำไม่ได้ เหตุใดอาจารย์เสี่ยวหลินไม่รีบปฏิเสธเล่า ในเมื่อเขารับปาก เขาก็ต้องรับผิดชอบต่อความล้มเหลวในครั้งนี้แต่เพียงผู้เดียว”

เขาหยุดไปครู่ ค่อยถอนหายใจยาวพูด “เฮ้อ ความจริงข้าก็ไม่อยากเห็นอาจารย์เสี่ยวหลินล้มเหลวเช่นกัน แต่กระบี่เบิกฟ้าสำคัญมาก ตอนนี้ถูกทำลายไปแล้ว ผลลัพธ์ต้องรุนแรงมากแน่”