ตอนที่ 649

Battling Records of the Chosen One บันทึกศึกผู้กล้าท้าสวรรค์ – ตอนที่ 649 การแย่งชิงอำนาจที่เผยความน่าเกลียด ตอนที่ 649 การแย่งชิงอำนาจที่เผยความน่าเกลียด โดย ProjectZyphon คำพูดของหลินจงดูเดือดดาลและแฝงการย้อนถาม

สีหน้าของคนใหญ่คนโตหลายคนของตระกูลหลินแห่งแสงอุดรดูไม่เป็นธรรมชาติขึ้นมา หากถามใจตัวเองดู ก่อนที่จะเกิดเรื่องกับหลินสวิน พวกเขาก็ได้รับผลประโยชน์จากภูเขาชำระจิตมากมายจริงๆ

ต่อให้เป็นในนครต้องห้าม หากพูดว่าพวกเขาเป็นคนในตระกูลหลินแห่งภูเขาชำระจิต ก็จะได้รับความเคารพถึงสามส่วน

แต่ตอนนี้หลินสวินตายไปแล้ว!

ทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปแล้ว ตระกูลหลินแห่งภูเขาชำระจิตมีศัตรูล้อมอยู่ทั่วทุกสารทิศ ไม่รู้ว่าถูกอิทธิพลมากมายเท่าไหร่จับจ้องอยู่ แทบจะล่มสลายอยู่แล้ว

ในเวลานี้พวกเบื้องบนตระกูลหลินแห่งแสงอุดรจะนั่งติดได้อย่างไร

“น่าขัน! ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากตระกูลหลินแห่งแสงอุดรของข้า หลินสวินคนเดียวจะค้ำจุนทั้งภูเขาชำระจิตได้อย่างไร จำไว้ว่าพวกเราไม่ได้ติดค้างหลินสวิน!”

มีคนดูถูก

“หยุดพูดไร้สาระสักที ภูเขาชำระจิตในตอนนี้จะต้องเลือกผู้นำคนใหม่ ไม่ว่าเจ้าหลินจงจะยินยอมหรือไม่ วันนี้ก็ต้องให้คำตอบที่แน่ชัด!”

มีคนบีบบังคับเพื่อยึดอำนาจ

“หลินจง เจ้าก็ถือเป็นคนเก่าคนแก่ของตระกูลหลินแล้ว มีความจงรักภักดีเสมอมา พวกข้าเองก็ชื่นชม แต่ตอนนี้หลินสวินตายไปแล้ว ตระกูลหลินของพวกเราก็เผชิญกับความยากลำบากครั้งใหญ่ มาถึงช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย หากไม่ทำการเปลี่ยนแปลง กลัวว่าภูเขาชำระจิตจะหลุดมือพวกเราไป หวังว่าเจ้าจะใคร่ครวญให้รอบคอบ”

และมีคนช่วยพูดเกลี้ยกล่อมอย่างหวังดี

“ข้าบอกแล้วว่านายน้อยยังมีชีวิตอยู่ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องคุยกันอีก!”

หลินจงยืนกราน ไม่หวั่นไหวกับคำพูดพวกนี้

เห็นเช่นนี้มีคนอารมณ์เสียขึ้นมา อดด่าไม่ได้ “ตาแก่อย่างเจ้านี่ดื้อดึงจริงๆ เจ้ายังจะหวังว่าไอ้หนูนั่นจะกลับมาอีกหรือ นานขนาดนี้แล้ว เขาต้องตายในส่วนลึกของทะเลกลืนวิญญาณแล้วแน่ ถูกกลุ่มราชันระดับสังสารวัฏตามฆ่านะ เขาเป็นแค่ผู้ฝึกปราณตัวเล็กๆ ถ้าสามารถรอดกลับมาได้ให้ข้าปาดคอตัวเองก็ยังได้!”

“ท่าน…” หลินจงโกรธจนสั่นเทิ้มไปทั้งตัว เขาเป็นคนอารมณ์เย็นมากมาโดยตลอด แต่ครั้งนี้เขาถูกยั่วโทสะเข้าแล้วจริงๆ หน้าเขียวอย่างที่สุด

“ทุกท่าน พวกท่านออกจะทำเกินไปแล้ว!”

เสี่ยวเคอที่อยู่ในฝั่งหนึ่งของห้องโถงมาโดยตลอดขมวดคิ้ว สุดท้ายก็อดพูดเสียงเย็นไม่ได้

“เจ้าเป็นแค่คนนอก มีสิทธิ์อะไรมาแทรกแซงเรื่องภายในตระกูลหลินของข้า ยังควรรู้จักสำรวมตน หุบปากไปเสียดีๆ!”

ผู้อาวุโสตระกูลหลินแห่งแสงอุดรคนหนึ่งผรุสวาท เขาชื่อหลินไหวถัง เป็นน้องชายแท้ๆ ของหลินไหวหย่วน

“ใช่ เรื่องภายในของตระกูลหลิน ไม่ใช่เรื่องที่พวกเจ้าจะมายุ่งได้!”

คนใหญ่คนโตอื่นๆ ของตระกูลหลินแห่งแสงอุดรต่างกล่าวโทษเสี่ยวเคอ

เสี่ยวเคอสายตาเย็นเยียบ นางถูกหลินสวินเชิญมาช่วยเหลือภูเขาชำระจิต ไม่ใช่ข้ารับใช้อะไร ตอนนี้กลับถูกปฏิเสธและตำหนิ ทำให้นางขัดเคืองใจขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่

และในเวลานี้เอง พญาแร้งได้ห้ามเสี่ยวเคอไว้ ถอนหายใจพูด “ก่อนไปหลินสวินมอบสิทธิ์จัดการภูเขาชำระจิตให้ข้า เพราะฉะนั้นข้าจะทำให้เขาผิดหวังไม่ได้ ข้าขอแนะนำให้ทุกท่านทำอะไรต้องอยู่ในขอบเขต อย่าทำเกินไป…”

ไม่รอให้พูดจบก็ถูกตัดบทอย่างหยาบคาย “ไอ้แก่พิการที่ถูกทำลายพลังปราณอย่างเจ้า ยังจะกล้ามาสั่งสอนพวกเราอย่างไม่ละอายใจหรือ คิดว่าตัวเองเป็นผู้นำภูเขาชำระจิตจริงๆ งั้นสิ นี่คือที่ของตระกูลหลินของข้า ไม่ใช่ที่ที่คนนอกอย่างเจ้าจะมาทำอวดดีได้ จำไว้!”

คำพูดนี้ไม่เพียงแค่ไม่เกรงใจ แต่เจือความเย้ยหยันและโจมตีอย่างไม่ปกปิดสักนิด

ถ้าเป็นตอนที่หลินสวินยังอยู่ พวกเขาอาจจะเกรงใจพญาแร้งอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ใครจะไปสนคนพิการคนหนึ่งเล่า

ชิ้ง!

เสี่ยวเคอเดือดดาลอย่างสิ้นเชิง ชักดาบยาวออกมา ดวงตาคู่ใสเต็มไปด้วยไอสังหาร

“ทำไม เจ้าคิดจะลงมือในอาณาเขตของตระกูลหลินหรือ” พวกคนตระกูลหลินแห่งแสงอุดรหัวเราะเยาะ แต่ละคนต่างไม่เกรงกลัว

พวกเขาอยากกำจัดคนนอกพวกนี้ออกไปตั้งนานแล้ว เหตุผลง่ายมาก เพราะก่อนไปหลินสวินได้มอบอำนาจทั้งหมดให้พวกพญาแร้ง เสี่ยวเคอ แน่นอนว่าเรื่องนี้ทำให้พวกเขาไม่พอใจมาก

ตอนนี้ในเมื่อหลินสวินตายไปแล้ว พวกเขาย่อมไม่สามารถทนให้สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อไปได้

“เสี่ยวเคอ เก็บดาบ”

พญาแร้งโบกมือ สีหน้าเยือกเย็นเงียบนิ่ง แต่กลับแฝงความน่าเกรงขามที่ไม่เปิดโอกาสให้สงสัย

พูดจบสายตาของพญาแร้งก็มองไปทางหลินไหวหย่วนที่เงียบมาโดยตลอด พร้อมพูดว่า “สหาย ดูเหมือนว่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ล้วนผ่านการอนุญาตจากท่านแล้วใช่หรือไม่”

หลินไหวหย่วนสายตาวูบไหว พักใหญ่จึงถอนหายใจพูด “ข้าเองก็ทำอะไรไม่ได้ ช่วงนี้ตระกูลรองทั้งสามอย่างธารประจิม คานเมฆาและยอดวายุต่างเคลื่อนไหวกันอย่างผิดปกติ ยิ่งไปกว่านั้นยังส่งสารมาให้พวกเรา ว่าจะใช้ไม้แข็งยึดครองภูเขาชำระจิต สืบทอดอำนาจตระกูลหลิน ที่ข้าทำเช่นนี้ก็เพราะจนปัญญาจริงๆ”

“ถ้าอย่างนั้น ท่านคิดว่ามีเพียงให้ตระกูลหลินแห่งแสงอุดรครอบครองภูเขาชำระจิต จึงจะคลี่คลายภัยพิบัติครั้งนี้ได้งั้นหรือ” พญาแร้งถาม

หลินไหวหย่วนเงียบไปครู่หนึ่งค่อยถามกลับว่า “เช่นนั้นท่านพญาแร้งคิดว่า ควรคลี่คลายสถานการณ์อันยากลำบากที่ไม่เคยพบเจอนี้อย่างไร”

“รอ” พญาแร้งตอบง่ายๆ เพียงคำเดียว

แต่เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถทำให้พวกคนของตระกูลหลินแห่งแสงอุดรพอใจได้

“หึ! ข้าว่าตอนนี้เราเหลือเพียงทางเลือกเดียว”

จู่ๆ หลินไหวถังน้องชายของหลินไหวหย่วนก็พูดด้วยเสียงสงบเยือกเย็น

“ทางเลือกอันใด”

พญาแร้งคล้ายจะยิ้มแต่ไม่ได้ยิ้ม ราวกับอ่านใจอีกฝ่ายออก