บทที่ 1015 อาจารย์หลิว

ไป๋หลิงที่นั่งรอในรถอย่างไม่ค่อยพอใจ ก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วลงไป

“พี่เทียน ละครอะไรหรอ ข้านั้นมารอหาเจ้าทองนะ！”

“เอสักครู่ที่พี่บอกว่าเจ้าทองนั้นอยู่ที่บ้านของตระกูลตระกูลซู ฉันรีบร้อนแล้วล่ะ แต่ว่ามาตั้งนานแล้ว ฉันยังไม่เห็นเจ้าทองเลยนะ！”

เมื่อเอ่ยไปแล้วไป๋หลิงยกมือขึ้น และเอ่ยตะโกนออกมา “เจ้าทอง เจ้าทองเจ้าอยู่ที่ไหน？”

จินถังนั้นรีบหยุดเธอไว้แล้วเอ่ย “เจ้านั้นประมาทอีกแล้วนะ พวกเรานั้นมาที่นี่ไม่ได้คุยกันแล้วหรอ ว่ารอทำตามคำสั่งของพี่เทียน？”

“เขาเอ่ยแล้วไงว่าเจ้าทองนั้นอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าจะต้องไม่ผิดแน่！”

ไป๋หลิงนั้นไม่ค่อยยอมแล้วจ้องมองไปที่จินถัง ก่อนที่จะสะบัดหัว แล้วมองไปที่รถพาณิชย์ที่จอดด้านนอก

ส่วนนั่นคือรถที่อาจารย์ อาจารย์หลิวนั้นได้นั่งเข้ามา และ ，ไป๋หลิงนั้นกล้าที่จะแน่ใจ ว่าเธอนั้นได้กลิ่นของเจ้าทอง！

“พี่เทียน เจ้าทองเหมือนจะอยู่ที่รถนั้น ข้าจะไปจัดการทุบมัน！”

“เจ้าพวกนั้นที่ชอบหลอกลวง หลังกล้าที่จะมาหลอกต่อหน้าคุณยายบรรพบุรุษของพวกเรา เขาให้ข้านั้นช่วยเจ้าทองออกมาก่อน ข้าจะตัดการหักขาของพวกเขาให้หดเลย！”

ไป๋หลิงนั้นโกรธเดือดกรุ่น และเดินไปยังรถพาณิชย์ รีบร้อนมากแทบอยากที่จะช่วยเจ้าทองออกมาให้ได้เลย

ก่อนที่จะมีมือใหญ่ๆนั้น เข้ามาหยุดไป๋หลิงเอาไว้

เธอนั้นโกรธจนหันหน้าไปมอง ก่อนที่จะพบกับใบหน้าที่แปลกไปไม่คุ้นเคย

“คุณคือใคร？ปล่อยฉันนะ！”

ไป๋หลิงนั้นพยายามดึงแขนของตนเองออก และมองไปที่ชายหนุ่มแปลกหน้าด้วยสายตาที่ไม่พอใจ “กล้าแตะฉันอีกล่ะก็ ฉันจะตัดนิ้วของคุณส่ะ！”

“ในเมื่อเจ้านั้นแน่ใจว่าเจ้าทองอยู่ในรถ งั้นเดินไปดูก่อนก็ได้ อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่นสิ”

“กลุ่มคนพวกนี้นั้น เมื่อก่อนข้าเคยไล่ไปแล้ว วันนี้กลับมาหลอกคนอื่นอีก จะต้องให้พวกมันหนีไปง่ายๆไม่ได้แน่”

“ตีแค่รอบเดียว เหมือนมันจะน้อยไปสำหรับพวกเขา”

ชายหนุ่มแปลกหน้านั้นมองไปที่ไป๋หลิง ก่อนที่จะเอ่ยออกมา นั้นก็คือฉินเทียน！

ไป๋หลิงทันใดนั้นก็เบิกตากว้างแล้วเอ่ย“นี่พี่เทียนหรอ？ไม่ใช่ ทำไมพี่ถึงเปลี่ยนไปเป็นงี้ล่ะ？หรือว่านี่เป็นวิชาการแปลงร่างงั้นหรอ？”

ชายหนุ่มแปลกหน้าเอ่ยเสียงเบา ก็คือฉินเทียน “ข้านั้นแปลงร่างไม่เป็นหรอก แค่แต่งตัวง่ายๆเฉยๆ”

“เมื่อก่อนข้าเคยเจอเจ้าพวกนี้มาก่อน ไม่ง่ายเลยที่จะปลอมตัว รอดูละครดีๆได้เลย”

“ไป พวกเราไปดูสภาพของ เจ้าทองกันเถอะ”

ฉินเทียนเอ่ยแล้ว ก่อนที่เขานั้นจะเดินไปที่ด้านข้างของรถพาณิยช์

ในมือของเขานั้นได้ถือไม้จิ้มฟัน ก่อนที่จะแหย่เข้าไปที่ประตู ก่อนที่จะปลดล็อคประตูรถ

ไป๋หลิงนั้นรีบเปิดประตูรถ และที่ด้านหลังรถนั้น จะเห็นลิงสีทองตัวหนึ่งที่นอนสลบอยู่ นั้นก็คือเจ้าทองที่เธอนั้นตามหาอยู่นั่นเอง

“ไอบ้านี่น่ารังเกียจมาก กล้าที่จะมาขโมยเจ้าทองของฉัน！”

“พี่เทียน พี่ว่าอยากจะจัดการยังไง？ฉันจะฟังพี่ แน่นอนว่าจะต้องสั่งสอนพวกมันให้ดีๆสะหน่อย กล้าที่มาทำร้ายเจ้าทอง！”

ฉินเทียนยิ้มแล้วทำท่ามือ“ไป พวกเราเข้าไปกันเถอะ อยากที่จะจัดการพวกมันให้ราบคาบ อันดับแรกที่ต้องทำเลย คือทำให้พวกเขานั้นพองตัวมากที่สุด”

ซูเหวินเฉิงฟังแล้วในสมองเต็มไปด้วยความว่างเปล่า แต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยถาม

แต่ว่าภายในใจของเขาแน่ใจมาก ว่าเจ้าอาจารย์หลิวที่แม่ของเขานั้นเชิญมานี้ จะต้องเป็นคนหลอกลวงแน่นอน！

อีกทั้งเมื่อก่อนนั้น ยังเคยโดนฉินเทียนนั้นจัดการด้วย

ถึงแม้ว่าซูเหวินเฉิงนั้นจะไม่ค่อยรู้ถึงสถานการณ์มากนัก แต่ว่าเขานั้นสามารถที่จะพอเดาได้ว่า เจ้าอาจารย์คนนี้ในวันนี้นั้น จะต้องจบเห่แน่ๆ！

ซูเหวินเฉิงนั้นคิดถึงตอนนี้เลยอยากที่จะสั่งสอนหวางเหมย และตัดสินใจอยากที่จะดูละครดีๆสะแล้ว

ก่อนที่เขานั้นจะรีบพาฉินเทียนไป๋หลิง จินถังรวมถึงหม่าหงเทา ค่อยๆแอบเข้าไปในคฤหาสน์

！

！