บทที่ 1023 เหมือนหมาที่ไม่มีเจ้าของ

หลิวเต๋อพูดด้วยความนอบน้อมไม่ขาดปาก แล้วหยิบบาตรทองในมือขึ้นมา เคาะสองทีเบา ๆ ให้กับลิงขนทอง

เสียงในครั้งนี้ ชัดและไพเราะเหมือนกัน กลับไม่ได้ยาวนานเหมือนอย่างก่อนหน้านี้

ร่างกายของลิงขนทองสั่นไหวเล็กน้อย สายตาที่เดิมทีหมองหม่น เปลี่ยนเป็นปลอดโปร่งในทันที

มันมองไปโดยรอบด้วยความงุนงงก่อน ไม่นานนักก็สังเกตเห็นไป๋หลิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าตัวเอง พลันดีใจจนกระโดดขึ้น โผเข้าอ้อมกอดของไป๋หลิง !

หลิวเต๋อใบหน้าซีดขาวในชั่วพริบตา เมื่อกี้เขาเพิ่งจะเดาได้ เจ้าลิงตัวนี้เป็นของสาวดุดันคนนี้แน่เลย !

ตัวเองหลอกมันมา แถมยังใช้มันหาเงินด้วย……

หลิวเต๋อเหงื่อไหลท่วมหัวเหมือนอย่างพายุเฮอร์ริเคน รีบคุกเข่าโน้มศีรษะกับพื้นขอให้ไว้ชีวิต “คุณน้าไว้ชีวิตด้วยครับ ผมไม่ทราบว่าคุณเป็นคนเลี้ยงเจ้าลิงตัวนี้ครับ”

“หากรู้ว่าเป็นลิงที่คุณเลี้ยง ผมจะหลบเลี่ยงอย่างแน่นอนครับ และไม่กล้าแตะต้องมันอย่างแน่นอน !”

ไป๋หลิงไม่แม้แต่จะมองหลิวเต๋อที่คุกเข่าอยู่ที่พื้นเลย โอบกอดลิงขนทองเอาไว้ แล้วบีบหูมัน “ให้แกไปไล่ตามลิงขาว แกวิ่งไปที่ไหนกันแน่ ทำไมถึงได้ถูกคนจับตัวเอาไว้ ?”

ลิงขนทองถูกบีบจนร้องซี้ซั้ว แล้วยื่นมือไปชี้หลิวเต๋อ พลันหดตัวในอ้อมกอดไป๋หลิง ออกท่าออกทางอยู่พักหนึ่ง

ใครก็ไม่รู้ว่ามันพูดอะไรบ้าง ไป๋หลิงโมโหจนเดือดพล่านเป็นไฟแล้ว

เธอยกดาบยาวที่ถอนกลับมาในมือขึ้น แทงใส่หลิวเต๋ออย่างมั่วซั่วอยู่พักหนึ่ง

ระหว่างที่หมุนการร่ายรำดาบ บนขาของหลิวเต๋อก็มีรูเลือดเพิ่มขึ้นสี่รู

หลิวเต๋อในตอนนี้ ไม่ได้ยืนอยู่เหนือมวลชนอย่างวันปกติ เลือดหยดย้อยท่วมตัว เหมือนหมาที่ไม่มีเจ้าของ

เขาเจ็บจนขดตัวอยู่บนพื้น ถึงขนาดที่ไม่กล้าออกเสียงขอร้องให้ยกโทษให้

ส่วนลูกศิษย์สามคนที่เขาพามา ตกใจจนขดตัวอยู่บนพื้น ใบหน้าซีดเผือด

มีเพียงหงส์แดง ที่ทำใจให้กล้าแล้วมาที่ข้างกายหลิวเต๋อ ประคองเขาขึ้นมา

จากนั้นใช้สายตาที่โกรธเกรี้ยว ถลึงตามองไป๋หลิงอย่างโหดเหี้ยม

“ขโมยเจ้าทองของฉัน พวกเธอยังพูดได้เต็มปากเต็มคำ ? ถลึงตาอีก ฉันจะควักลูกตาของเธอออกมา !”

ไป๋หลิงโกรธจนขึ้นเสียงตะคอกด่า “ไอ้เจ้าคนไร้ยางอาย ใช้อาหารหลอกเจ้าทองของฉันไม่สำเร็จ ถึงกับใช้ไฟช็อต !”

“ปืนช็อตไฟฟ้าด้ามนั้นล่ะ ? เอามา นายช็อตเจ้าทองกี่ครั้ง ฉันจะคืนให้นายเพิ่มเท่าตัวเลย !”

หลิวเต๋อกลอกตา ตกใจจนหมดสติไปเลย

จะยังไงเขาก็นึกไม่ถึง เจ้าลิงตัวนั้นพูดไม่เป็นแท้ ๆ กลับเล่าการกระทำของพวกเขาออกมาจนหมด

ถูกต้อง ตอนที่พวกเขาผ่านป่าเมื่อก่อนหน้านี้ เห็นเจ้าทองกำลังกระโดดที่กิ่งไม้

ภายใต้แสงอาทิตย์ ขนทั่วร่างของลิงขนทองเป็นสีทองระยิบระยับ ลานตาเหลือเกินจริง ๆ

นึกถึงการเดินทางของตระกูลซูในครั้งนี้ หลิวเต๋อรีบให้ลูกศิษย์เอาอาหารที่ลิงชอบกินมากที่สุดออกมา เพื่อพามันลงมา

ใครจะไปรู้ว่าลิงตัวนั้นกลับหลักแหลมมาก อยากกินของแท้ ๆ กลับวนเวียนไม่ยอมเข้าใกล้

ดีที่หงส์แดงมือไวตาไว อาศัยตอนที่ลิงตัวนั้นไม่ได้เตรียมป้องกัน ควักปืนช็อตไฟฟ้า แล้วกดบนแผ่นหลังของมัน

ภายใต้ไฟช็อตที่มีกำลังสูง ลิงขนทองตัวนั้นโซเซไปมาอยู่สองที ก็ตกลงมาเข้าอย่างจัง

รอให้หงส์แดงหิ้วมันขึ้นมา จึงพบว่ามุมปากมันถูกช็อตจนมีเลือดไหลย้อยอยู่หน่อย

เป็นเพียงลิงตัวเดียวเท่านั้นเอง ต่อให้ได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย หลิวเต๋อกับลูกศิษย์สี่คนของเขาก็ไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ

พวกเขาโยนลิงตัวนั้นเข้าไปในรถเลยทันที แล้วออกเดินทางรีบไปตระกูลซู

ระหว่างทาง ลิงขนทองตัวนั้นฟื้นขึ้นมา เห็นคนแปลกหน้าโดยรอบ อ้าปากหมายจะกัดคน

เป็นหงส์แดงที่แข็งแกร่ง ช็อตมันอีกครั้งจนอาการร่อแร่

แม้ว่าหลิวเต๋อเที่ยวหลอกลวงต้มตุ๋นไปทั่ว แต่ว่ามีเพียงความสามารถจริง ๆ อยู่นิดหน่อย

เมื่อก่อนเขาเป็นหมอจิตวิทยาที่เงียบ ๆ มีความสามารถในการสะกดจิตที่เก่งกาจมาก

และก็อาศัยความสามารถนี้ด้วยเหมือนกัน ถึงได้สามารถอยู่เอ้อระเหยเหมือนปลาได้น้ำมาหลายปีขนาดนี้ และล้มเหลวน้อยมาก

เห็นลิงไม่เชื่อฟัง หลิวเต๋อเลยลองใช้การสะกดจิตกับมันไปเลย