บทที่ 1051 กระบวนทัพพิษกู่ทั้งห้า

ถึงแม้จะเป็นเพียงใบไผ่เบาๆสองใบ แต่ฉินเทียนใช้กำลังภายในขว้างออกไปทำให้มันคมยิ่งกว่ามีด

แม้กระทั่งพาปลายแหลมที่แหวกผ่านอากาศ มีพลังราวกับใบไผ่ที่แตกขาดปักลงไปในปีกอีกข้างของนกฮูกทั้งสองตัว

"ฉึก!"

กำลังของใบไผ่นิ่มไม่ลดลง มันปักทะลุปีกของพวกมัน!

หยดเลือดสาดกระเซ็น ทิ้งรอยเลือดสองรูไว้บนปีกหนา

ปีกทั้งสองฝั่งได้รับบาดเจ็บ ไม่ว่านกฮูกทั้งสองตัวจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถที่จะกางปีกบินขึ้นสูงได้

แม้ว่าพวกมันจะเป็นสัตว์แต่กลับไม่สามารถหนีเช่นนี้ได้

แต่กลับขยับปีกที่มีเลือดหยดอย่างบ้าคลั่งพุ่งเข้ามายังหม่าหงเทา

เพื่อที่จะไม่ให้เหตุการณ์ซ้ำรอย หม่าหงเทาจึงง้างมีดม้ง

ในขณะที่ยกมือขึ้นและปลายมีดฟันลง นกฮูกทั้งสองตัวทั้งขาดเป็นสองท่อนล้มพับเข้าหากัน

มันนำพามาซึ่งกลิ่นคาวเลือด ชักนำให้ฝูงงูรอบๆเข้ามา

มันส่งเสียงฟ่อรวมกลุ่มกัน ฟังแล้วน่าขนลุก

เหมือนที่หม่าหงเทาคาดไว้ ความจริงนกฮูกเหล่านั้นถูกพิษกู่ตั้งนานแล้ว

แม้พวกมันจะถูกฟันขาด ร่างกายภายในไม่ได้เว่อร์เท่านกฮูกครั้งก่อนตัวนั้น แต่ข้างในก็มีหนอนอยู่ไม่น้อย

เพียงแต่เห็นได้ชัดว่าหนอนเหล่านั้นไม่ได้ถูกเร่งให้เกิดปฏิกิริยา หนอนสีขาวขยับตัวราวหนอนแมลงวันที่น่าขยะแขยง

ลูกงูสีแดงกลุ่มหนึ่งจัดการร่างของนกฮูกทั้งสองตัวไปในชั่วพริบตา

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที ไม่ว่าจะเป็นนกฮูกที่ตายแล้วหรือแมลงกู่ในตัวมันที่ยังไม่ได้เร่งให้เกิดปฏิกิริยาก็ล้วนถูกกินจนหมด!

ไม่เหลือแม้เพียงเส้นขน!

หม่าหงเทารู้สึกขยะแขยงฝูงงูสุดๆ มีดม้งฟันลงไปอย่างฉับไว

หลังจากฟันไปสองสามรอบ บนพื้นก็มีกองลูกงูที่ขาดเป็นหลายท่อนเป็นกองใหญ่

แม้ว่าพวกมันจะถูกตัดตัวขาด แต่ก็ยังเคลื่อนไหวไม่หยุด ร่างกายที่เปียกไปด้วยเลือดปรี่เข้ากัดกินเพื่อนของมัน

แน่นอนว่าก็ถูกพวกมันกัดตายเช่นกัน

หม่าหงเทาทนดูไม่ได้อีกต่อไปจึงหันหน้าไปเรียกฉินเทียน "พี่เทียน ไอ้พวกนี้มันน่ารังเกียจเกินไปแล้ว เราจุดไฟเผามันทั้งหมดเถอะ!"

ฉินเทียนพยักหน้าอย่าสุขุม "ไม่ต้องห่วง พวกแมลงกู่ที่ปรากฏตัวในป่าไผ่วันนี้ อย่าคิดว่าจะรอดแม้แต่ตัวเดียว!"

ประโยคนี้ดูบ้ามาก แต่ถ้าเป็นคนอื่นพูดคงไม่มีใครเชื่อแน่นอน

แต่ประโยคนี้ฉินเทียนเป็นคนพูด!

เขาเดินไปอย่างมั่นคง ทางที่เดินผ่าน ฝูงงูเหล่านั้นก็จะตกใจจนหงายท้องขาวตายไป

ฉีเวยตกใจกับออร่าของฉินเทียน จู่ๆก็รู้สึกหวาดกลัว

เมื่อคืนตอนที่ฉีกงอาจารย์ของเขาตาย เขายังนึกว่าฉินเทียนชนะเพราะฟลุ๊ค

แต่ตอนนี้ดูแล้วคงไม่ใช่เพราะฟลุ๊คอะไร!

ที่ฉินเทียนชนะเพราะเขามีความสามารถที่น่าทึ่ง!

ความสามารถแบบนี้น่ากลัวเกินไป สามารถบดเขาให้แหลกได้ทุกเมื่อ!

ความรู้สึกอันตรายเกิดขึ้นในใจของฉีเวย เขาถอยหลังอย่างระมัดระวัง ในขณะเดียวกันก็ตะโกนตำหนิผู้อาวุโสพิษทั้งสี่เสียงดัง

"ไม่ต้องออมมือให้ฉินเทียนอีก รีบแสดงความสามารถในการดูแลบ้านออกมา!"

"วันนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะต้องทำให้ฉินเทียนตายที่นี่ให้ได้!"

ผู้อาวุโสพิษทั้งสี่ถูกตำหนิ บวกกับต่อสู้กันมานานแล้วก็ยังเสียเปรียบเสมอ ใจจึงลุกโชนไปด้วยความโกรธ

พวกเขาถอยกลับอย่างรวดเร็ว แล้วยืนแยกกันตามทิศตะวันออก ตะวันตก เหนือ ใต้ ทั้ง 4 ทิศ คุ้มครองฉีเวยที่ อยู่ตรงกลางอย่างมั่นคง

จากนั้นปากก็สวดคาถา เห็นได้ชัดว่ากำลังดึงดูดแมลงกู่มาอีกครั้ง

ฉีเวยที่ได้รับการปกป้อง ความตื่นตระหนกในใจก็สงบลงบ้างเล็กน้อย

เขามองฉินเทียนอย่างเย็นชาพูดอย่างเย่อหยิ่งว่า "ฉินเทียน แม้ว่าแกจะมีความสามารถแค่ไหน วันนี้ก็หนีออกจากกระบวนทัพกู่ของเราตระกูลฉีได้!"

ฉินเทียนทำเป็นไม่ได้ยิน เดินไปในฝูงงูอย่างมั่นใจ