บทที่ 1054 ถึงตายไปก็ไม่ยอม

"เฮอะ! อายุยังน้อย แต่ปากเก่งทีเดียว! ยัยหนู อย่าคิดว่าทำได้แค่นิดๆหน่อยๆแล้วจะได้คลานออกจากที่นี่ได้!"

ห้าผู้อาวุโสพิษคนหนึ่งตะโกนตำหนิเถิงจู้ "ใครจะรู้ว่าเธอใช้ลูกไม้อะไรรึเปล่า ถึงทำให้แมลงกู่เหล่านี้กลัวได้"

"คนอื่นอาจจะหวั่นไหวกับลูกไม้ตื้นๆ คิดจะหลอกพวกเราเหรอ? เฮอะๆ ไม่ง่ายขนาดนั้น!"

"ใช่!" ผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งพยักหน้า "หยุดเล่นกลได้แล้ว! ฉันเคยเจอคนหนุ่มสาวที่เหิมใจมาเยอะแล้ว แต่ฉันยังไม่เคยเห็นใครที่เหิมใจเหมือนเธอมาก่อน"

"ยังคงอ้างว่าตนเป็นหลานสาวของกู่เซียน เคยเจอกู่เซียนไหม? เคยได้ยินตำนานของเขารึเปล่า?"

"ตอนนั้นที่กู่เซียนกวาดล้างหลิ่งหนาน เกรงว่าเด็กผู้หญิงอย่างเธออาจยังไม่เกิดด้วยซ้ำ! ฉันว่าเธอยังไม่รู้จักชื่อหน้าตาของกู่เซียนด้วยซ้ำ! ก็กล้าดีมาพูดจามั่วซั่วที่นี่!"

ทั้งสองคล้อยตามกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย โต้แย้งเถิงจู้ทุกอย่าง

เถิงจู้ปล่อยให้พวกเขาโต้แย้งตามใจชอบ มองพวกเขาอย่างเย็นชา ราวกับกำลังมองดูศพสองศพ!

"ในเมื่อไม่ยอมพูด งั้นก็จ่ายมาด้วยชีวิตของคุณซะ!"

เถิงจู้ตะโกนแล้วกระโดดขึ้นไปในอากาศ

ในมือถือมีดสั้นสองเล่มที่พุ่งหมุนไปราวกับดอกไม้ ที่แม้ว่าจะสวยงาม แต่ก็เป็นอาวุธที่อันตรายถึงชีวิตเช่นกัน!

เมื่อห้าผู้อาวุโสพิษทั้งสองเห็นเธอโจมตีมาก็ยื่นมือสาดหมอกสีดำออกมาพร้อมกัน

นี่ไม่ใช่หมอกดำธรรมดา แท้จริงแล้วมันคือแมลงกู่ที่ตระกูลฉีเพาะเลี้ยงเป็นพิเศษ

เนื่องจากแมลงมีขนาดเล็กมากจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เมื่อมองผ่านอย่างรวดเร็ว พวกมันดูเหมือนหมอกดำหนาทึบ

แต่เพียงแค่ถูกโดนหมอกนี้เข้าไป ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ร้ายก็จะเป็นรูพรุนราวกับถูกกรดกำมะถันกัดกร่อน!

หมอกแมลงกู่บินล้อมเถิงจู้อย่างรวดเร็ว

มันเหมือนกับลูกบอลสีดำขนาดใหญ่ที่ลอยหยุดอยู่กลางอากาศ

ห้าผู้อาวุโสพิษทั้งสองมองหน้ากันด้วยสายตาดูถูก

"เฮอะ ไม่เกินห้าวินาที ยัยเด็กนี่ก็จะกลายเป็นกระดูกขาว!"

"สมน้ำหน้า! กล้าพูดจาไร้มารยาทกับพวกเราก็ต้องชดใช้ด้วยเลือด!"

ทันทีที่พวกเขาพูดจบ หมอกที่เดิมรวมตัวกันก็สลายไปทันที!

ปลายแหลมคมที่เย็นเฉียบสองด้ามยื่นออกมาจากหมอกตวัดโค้งไปในอากาศแทงใส่เขาของพวกเขา!

"อ๊าก--!"

ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ห้าผู้อาวุโสพิษทั้งสองคนทรุดคุกเข่าลงกับพื้น

เข่าของพวกเขาถูกมีดสั้นในมือของเถิงจู้แทงจนเห็นกระดูก!

เลือดสดทะลักออก เจ็บจนทนไม่ไหว!

"ไม่! เธอไม่มีทางมีกู่จักรพรรดิ!"

"แต่เพลี้ยกู่ดำเหล่านั้นทำอะไรเธอไม่ได้! นอกจากกู่จักรพรรดิจะมีใครที่มีความสามารถนี้อีก?"

ห้าผู้อาวุโสพิษทั้งสองคนเปลี่ยนความอวดดีเมื่อกี้ทันที ในสายตาเผยความหวาดกลัวสุดขีด

ในฐานะปรมาจารย์กู่ไม่มีอะไรที่ทำให้พวกเขาใจเต้นไปกว่ากู่จักรพรรดิแล้ว!

จนกระทั่งก่อนหน้านี้พวกเขาได้ตัดสินใจว่า ไม่ว่าในตัวของหญิงสาวตรงหน้าจะมีกู่จักรพรรดิหรือไม่ก็ตาม ให้ฆ่าเธอก่อนแล้วค่อยว่ากัน!

แต่ตอนนี้ ทันทีที่พวกเขาเพิ่งจะลงมือ ก็ถูกตัดเอ็นขาซะแล้ว!

ความน่าสะพรึงกลัวอย่างไร้ที่สิ้นสุดเข้าห่อหุ้มพวกเขาไว้อย่างสมบูรณ์

แต่ทว่าสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่ายังมาไม่ถึง!

หลังจากที่เถิงจู้ลงเหยียบพื้น มีดสั้นที่เปื้อนเลือดสองเล่มในมือก็จ่ออยู่ที่คอของพวกเขาแล้ว

"บอกมา ปู่ของฉันอยู่ที่ไหน!"

ฉินเทียนเฝ้าดูเถิงจู้อยู่ข้างๆ เดิมทีเขายังคงกังวลเล็กน้อย กลัวว่าเถิงจู้จะเสียเปรียบ

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะกังวลมากเกินไปเอง

แม้ว่าเถิงจู้ผู้หญิงคนนี้จะดูผอมตัวเล็กไปหน่อย แต่พอลงมือจริงๆแล้วก็ถือว่าโหดเหี้ยมมาก!

ไม่แปลกใจเลยที่ก่อนหน้านี้ตอนปะทะกับไป๋หลิง จึงสามารถขังไป๋หลิงไว้อย่างง่ายดาย