บทที่ 1065 คลื่นลูกใหม่พัดคลื่นลูกเก่า

ฉีเฟยจ้องมองฉินเทียนราวกับเขาเป็นยมทูต จากนั้นจ้องมองฉีเวยที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด หันกลับมาอยู่ตรงหน้าของฉีเวย ใช้แขนที่เหลืออยู่คอยประคับประคองเขาให้ลุกขึ้น

“คุณชาย พวกเราไปกันเถอะครับ”

ผู้เป็นนายและสุนัขรับใช้ประคับประคองซึ่งกันและกันเดินออกไปจากป่าไผ่ที่เต็มไปด้วยซากศพหนอนกู่

ผู้อาวุโสแห่งห้าผู้อาวุโสพิษที่เหลืออยู่เพียงสองคนชำเลืองมองฉินเทียนด้วยความหวาดกลัว จากนั้นก้าวเท้าถอยหลังและจากไป

ในขณะนี้ พวกเขารู้สึกหวาดกลัวฉินเทียนผู้ที่เป็นเทพเจ้าปีศาจ!

แต่ทว่าขณะเดียวกันภายในหัวใจก็รู้สึกโชคดี เพราะฉินเทียนไม่ได้กล่าวว่าต้องการชีวิตของพวกเขา!

ตราบใดที่สามารถมีชีวิตอยู่ หน้าตาและศักดิ์ศรีอะไรนั้นก็ไม่สำคัญอีกแล้ว!

เมื่อพวกเขากลับไป พวกเขาจะวางแผนอย่างรอบคอบ จากนั้นจะหวนกลับคืนมาอีกครั้งและจะต้องสังหารฉินเทียนอย่างแน่นอน!

“ฟุ่บ----!”

“ฟุ่บ----!”

ผู้อาวุโสทั้งสองคนแห่งห้าผู้อาวุโสพิษก้าวเท้าถอยหลังไปเพียงสองสามก้าว ราวกับว่าถูกฝังเข็มและตรึงพวกเขาไว้อยู่กับที่

หนึ่งในนั้นถูกคมดาบแทงทะลุอก!

ส่วนอีกคนหนึ่งถูกมีดม้งที่แหลมคมเชือดคอ

ความกลัวไม่มีที่สิ้นสุดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา นั่นคือความกลัวที่จะถูกฆ่า!

ภายในลำคออยากจะกรีดร้องออกมาอย่างน่าสยดสยอง แต่กลับถูกครอบงำด้วยความเจ็บปวด เพียงเสี้ยววินาทีดวงตาพลันมืดดำ ล้มลงกับพื้นและขาดอากาศหายใจในทันใด

ชุยหมิงและหม่าหงเทาต่างก็เก็บดาบยาวและมีดม้งไว้ภายในมือของพวกเขา จากนั้นเช็ดรอยเลือดบนเสื้อผ้าของพวกเขาจะสะอาดสะอ้าน

“ฮึ คิดจะออกไปงั้นเหรอ? พี่เทียนไม่ให้ได้บอกให้พวกนายออกไปเสียหน่อย”

“ถูกต้อง! อยู่กับสหายของพวกนายเสียเถอะ ชีวิตหลังความตายอาจจะสนุกสนานมากยิ่งขึ้น ผู้ที่เสียชีวิตอย่างน่าอนาถจะได้มีเวลาคิดแค้นบัญชีกับพวกนาย!”

ผู้อาวุโสสองคนแห่งห้าผู้อาวุโสพิษเสียชีวิตลงทันใด เถิงจู้ถ่มน้ำลายอย่างหยามเหยียด “ทำความชั่วไว้มากย่อมพิฆาตตัวเอง สมควร!”

จากนั้นมองฉินเทียนด้วยความไม่พอใจ “คุณปล่อยเสือกลับถ้ำ ไม่กลัวว่าฉีเซิ่งจะวางกลอุบายอีกหรือไง? เมื่อสักครู่ได้ยินคนเหล่านั้นที่สวมชุดดำกล่าว ดูเหมือนว่าฉีเซิ่งจะเจ้าเล่ห์เป็นอย่างมาก”

ฉินเทียนไม่เพียงไม่กังวล แต่เขายังยิ้มอย่างมั่นใจ “ไม่ว่าสุนัขจิ้งจอกจะฉลาดและมากด้วยเล่ห์เหลี่ยมเพียงใด อย่างไรก็ไม่อาจซ่อนตัวจากนักล่าที่ทรงพลังได้หรอก”

“ไม่ว่าฉีเซิ่งนั้นจะคิดอยากวางแผนการร้ายใด อย่างไรก็ไม่สามารถสร้างคลื่นลมอะไรได้อย่างแน่นอน”

“ตระกูลฉี พรุ่งนี้ช่วงเที่ยงจะต้องหายสาบสูญไปจากโลกใบนี้อย่างแน่นอน!”

คำพูดของฉินเทียนทำให้สี่ผู้อาวุโสแห่งมังกรซ่อนรูปต่างชำเลืองมอง

สมแล้วที่เป็นแส้มังกรแห่งมังกรซ่อนรูปของพวกเขา ทรงพลัง หัวแข็งดื้อรั้น บ้าดีเดือด! มีความมั่นใจในตนเอง!

และสิ่งเหล่านี้เป็นเพราะว่าฉินเทียนนั้นมีพละกำลังแข็งแกร่งมากพอ!

ด้วยทักษะทำร้ายผู้คนด้วยใบไผ่เมื่อสักครู่นี้ ต่อให้เป็นพวกเขาทั้งสี่คนร่วมมือกันก็คงยากที่จะจัดการได้

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มังกรซ่อนรูปนั้นไม่เป็นเหมือนเช่นเมื่อยี่สิบปีก่อนแล้ว ภายในนั้นเต็มไปด้วยแมลงวันและสุนัข[1]

ด้วยการปรากฏตัวของฉินเทียนในวันนี้ เป็นเสมือนดาบแหลมคมที่ตัดผ่านสายลม จะต้องสร้างชื่อเสียงและเกียรติยศแบบใหม่ให้กับมังกรซ่อนรูปอย่างแน่นอน

และเมื่อเป็นเช่นนี้ แม้ว่าพวกเขานั้นจะวางมือจากเรื่องเหล่านี้ไปแล้วก็ตาม แต่นี่กลับเป็นสถานการณ์ใหม่ที่พวกเขาต่างตั้งหน้าตั้งตารอคอย!

จูจูยืนอยู่ด้านข้าง เธอเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ ปรบมือให้กับฉินเทียน “สมแล้วที่เป็นแส้มังกรแห่งมังกรซ่อนรูปของพวกเรา สายตาปู่ของฉันช่างเฉียบคม แต่ไหนแต่ไรไม่เคยผิดพลาด!”

ฉินเทียนขมวดคิ้วแน่น ฉับพลันได้รับคำชมเชยจากจูจู เขามักจะรู้สึกได้รับการพิจารณาอยู่เสมอ

ตระกูลฉีที่ล่มสลาย สามารถผลักดันตนเองขึ้นมาได้เพราะเส้นสายของตระกูลเซี่ย ภายในนั้นไม่มีมังกรซ่อนรูปคอยผสมโรง[2]จริงหรือ?

พูดตามตรง เขาไม่เชื่อเลยจริงๆ!

“ทำไมถึงใช้สายตาแบบนี้จ้องมองฉัน?” จูจูยิ้มเล็กน้อย “คงไม่ใช่ว่า ฉับพลันก็มองเห็นความดีของฉัน อยากจะเปลี่ยนใจมาชื่นชอบกันงั้นเหรอ?”

“ฮะแฮม!”