ตอนที่ 124
บทที่ 124 หาเหาใส่หัว
October 21, 2026
เห็นเหลยเป้าท่าทางจริงจัง ฉินเทียนนึกว่าทางด้านตระกูลพาน จะมีการเคลื่นอไหวยิ่งใหญ่อะไรให้น่าตกใจ
ฟังรายงานจบ เขาอดยิ้มไม่ได้
จากที่ทางด้านนั้นส่งข่าวมา หลังจากที่ พานเหม่ยเออร์กลับไป ไม่รุ้ว่าเพราะอะไร เพียงแค่บอกเรื่องนี้กับพานหู่
ปกติ พานหู่ ที่นิสัยร้ายกาจ เฉียบขาด และเคารพ พานเหม่ยเออร์เป็นอย่างมาก กลับอดกลั้น ติดต่อกันหลายวัน ไม่มีการเคลื่อนไหว
เหมือนกับจะกลืนความโมโหนี่ลงไป
จนกระทั่งเมื่อวาน ทางด้านคนแก๊งเขี้ยวมังกรเพิ่งจะได้รับข่าวสาร พานหู่ตัดสินใจยืมมีดฆ่าคน
เขาสั่งคนติดต่อหมาป่ารอยบากที่เมืองใกล้เคียงหลงเจียง ให้สัญญาเงื่อนไขที่หนาเตอะ สั่ง หมาป่ารอยบาก ให้ครอบครองหลงเจียง
หมาป่ารอยบากเดิมทีมีความแค้นกับ เฉียงหลงอยู่แล้ว หลังจากฉีลิ่วตาย พวกเขาก็เตรียมพร้อมที่จะลงมือ ฟังคำพูดของ พานหู่ จึงตอบตกลงทันที
พวกเขาส่งหนังสือท้าดวลไปที่ เฉียงหลงโดยตรง จะนัดสู้กันอย่างดุเดือดสักยกที่ “คูเสือ” ระหว่างทั้งสองเมือง
ฝ่ายที่แพ้ จะต้องยกถิ่นของตัวเองให้อีกฝ่าย
เหลยเป้าแนะนำ: “จากที่ผมคาดเดา ความคิดของ พานหู่ ก็คือครอบครองพื้นที่หลงเจียงผ่าน หมาป่ารอยบากก่อน”
“จากนั้น ค่อยๆ ส่งมืออาชีพเข้าแทรกซึม หาโอกาสจัดการคุณชายในคราวเดียว
ฉินเทียนยิ้มแล้วพูด: “ดังนั้นล่ะ?”
“เฉียงหลงตอบตกลงแล้ว?”
เหลยเป้าพยักหน้า: “จากนิสัยถังดินปืนอย่าง เฉียงหลง แค่จุดก็ติด”
“เขาตอบรับในทันที ตอนนี้ทั้งแก๊งเฉียงหลงเตรียมการรบ แค่รอเปิดสงครามในคืนนี้”
ฉินเทียนเห็น เหลยเป้าหน้าตาจริงจัง เขาอดพูดขึ้นไม่ได้: “นายไม่เห็นด้วยกับวิธีการของ เฉียงหลงใช่ไหม?”
“นายนัดคุยกับฉันต่อหน้า มีแผนอย่างอื่นใช่ไหม?”
เหลยเป้าพยักหน้า พูดอย่างโมโห: “บนตัว หมาป่ารอยบากคนนี้ เรื่องสกปรกเยอะมาก ตำรวจท้องที่ได้รับรายงานจำนวนมาก เพียงแต่ท้ายที่สุดก็เป็นการยากที่จะยืนยันการจับกุม”
“อีกอย่าง หมาป่ารอยบากเหมือนกับได้ยินข่าวคราว ช่วงนี้เก็บเนื้อเก็บตัวอยู่ตลอด ทำอะไรเงียบๆ เป็นอย่างมาก
“อยากจับกุมเขา ยากลำบากมาก”
“เมื่อหมดหนทาง ตำรวจในเมืองใกล้เคียง ขอความช่วยเหลือจากสาขาเขี้ยวมังกร พี่น้องที่รับผิดชอบทางด้านนั้น ชื่อว่าหวงเย่”
“หวงเย่ก็ได้รับรู้ข่าวว่า หมาป่ารอยบากครั้งนี้จะทุ่มกำลังออกมาสู้รบกับ เฉียงหลง”
“นี่คือโอกาสที่หาได้ยากมาก”
“หวงเย่เจรจากับผม วางโครงที่ คูเสือ ถึงเวลา หมาป่ารอยบากรวมตัวกัน ก็กวาดเรียบไม่เหลือ”
ฉินเทียนพยักหน้าแล้วพูด: “ขจัดภัยอันตรายให้แก่ชาวบ้าน แผนนี้ได้อยู่”
“มีความลำบากอะไรไหม?”
“ความลำบากก็คือ” เหลยเป้าฝืนยิ้ม: “เฉียงหลงไม่ยอมให้ความร่วมมือ เขาพูดว่าเรื่องราวบนเส้นทาง ควรจะจัดการตามกฏบนเส้นทาง
“ถ้าหากรับปากให้ความร่วมมือกับผม นั่นก็ถือว่าผิดกฎ ให้คนผ่านทางหัวเราะเยาะ”
“เขาตัดสินใจเอาชนะหมาป่ารอยบากด้วยมือของตัวเอง”
“หมดหนทาง ผมจึงทำได้เพียงรายงานกับคุณชาย หวังว่าคุณชายจะเห็นอกเห็นใจด้วย”
ฉินเทียนพูดอย่างโมโห: “เฉียงหลงไอสาวเลวนี่!”
“บอกเขา บอกว่าเป็นคำพูดของฉัน ให้เขาต่อไปจำไว้ว่า: กฎบนเส้นทางแน่นอนว่าสำคัญ แต่ว่าทุกอย่างจะต้องหลีกทางให้กฎหมาย”
“อยู่ต่อหน้ากฎหมาย กฎเกณฑ์อะไรก็ใช้ไม่ได้”
“เขาคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์เหรอ? ตอนนี้ฉันไม่ถือไต่ถามความรับผิดชอบของเขา ก็แค่ให้โอกาสเขาสร้างผลงาน”
“ถ้าหากยังหลงผิดกู่ไม่กลับ แม้แต่เขาก็จับมาให้ฉัน!”
เหลยเป้าคิดไม่ถึงว่าฉินเทียนจะใจกว้างเข้าใจเหตุผล สนับสนุนการทำงานของเขา เขาพูดขึ้นอย่างประทับใจ: “มีประโยคนี้ของคุณชาย เฉียงหลงจะต้องให้ความร่วมมือแน่นอนครับ!”
“คุณชาย ผมจะไปหา เฉียงหลงเดี๋ยวนี้ ไปเจรจารายเอียดแผนการ!”
“คืนนี้ คุณรอดูได้เลยครับ”
ฉินเทียนยิ้มแล้วพูด: “หมาป่ารอยบากมีการเตรียมตัวมา คนของพวกนายพอใช้ไหม?”
“ต้องการให้ฉันส่งคนไปสนับสนุนไหม?”
ถ้าหากเป็นไปได้ เขาไม่อยากปล่อยโอกาสฝึกซ้อม “คำสาปสวรรค์” ใดๆ ทั้งสิ้น
เหลยเป้าพูดอย่างโมโห: “คุณชาย คุณดูถูกความสามารถของ แก๊งเขี้ยวมังกรของพวกเราไปหน่อยแล้ว! ”
“แค่พวกไก่อ่อน จัดการได้อย่างง่ายดาย!”