บทที่ 138 ครอบครัวเดียวกัน

“อย่า！”

“ไม่ต้องสนใจผม ! ”

“คุณฉิน รีบไป ผู้ชายคนนี้จะฆ่าคุณ ! ” คาร์ลตะโกนด้วยความตกใจ

“ไม่เป็นไร ”

“ถ้าหากเขากล้ายิง คนที่ตายก็จะต้องเป็นเขา ” สีหน้าฉินเทียนไม่เปลี่ยน ราวกับไม่รู้ว่าหัวของเขาถูกคว้าไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น

เขาแก้เชือกจากมือของคาร์ล พยุงเขา แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ

“รีบบอกมา แกเอาภรรยาไปซ่อนไว้ที่ไหน ?”

“วันนี้ แค่แกมอบภรรยาของแก ให้ฉันสนุกเท่านั้น พวกแกถึงจะมีโอกาสรอด “คาร์โล คอนติ”ตะโกนอย่างดุเดือด

เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่น่าอัศจรรย์ที่เขาเห็นซูซู ในงานเลี้ยงค็อกเทลเมื่อคืนนี้แล้ว เขารู้สึกว่ามีเปลวไฟลุกโชนอยู่ภายในร่างกายของเขา

สาวงามตะวันออก เขาก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็น

อย่างไรก็ตาม รูปร่างและจิตใจแบบซูซูนั้น มันเป็นครั้งแรกเลยที่เขาได้เห็น

เมื่อเทียบกับซูซูแล้ว หญิงสาวยุโรปและอเมริการอบตัวเขา ก็เป็นเพียงก้อนเนื้อขาวที่ไร้วิญญาณเท่านั้น

ทันใดนั้นก็จืดชืดไร้ความน่าสนใจ

เดิมทีคิดว่า ด้วยตัวตนและสถานะของตัวเอง ตราบใดที่เขากระดิกนิ้ว ซูซูก็แทบจะรอไม่ไหวที่จะเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด

ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ไม่แน่ว่าพอเขาเล่นไปสองสามวันแล้ว ก็อาจจะเบื่อได้

อย่างไรก็ตาม ซูซูกลับปฏิเสธเขาอย่างชัดเจน

ยิ่งรับไม่ได้ ยิ่งไม่เต็มใจ นอกจากนี้ยังรวมเรื่องลูกน้องที่เขาส่งออกไป ถูกฆ่าตายบนเตียงของโรงแรม สิ่งนี้ยิ่งทำให้เขาบ้าคลั่ง

บอดี้การ์ดประมาณหลายสิบคน ล้วนเตรียมพร้อมรอเขา

สายตาพวกเขาดูถูกเหยียดหยาม ราวกับฝูงหมี ที่รายล้อมหมาป่าผอมบางตัวหนึ่ง

ฉินเทียนสวมชุดเสื้อคลุมจีน ใบหน้าหล่อเหลา ถูกล้อมรอบไปด้วยบอดี้การ์ดหุ่นหมี เผชิญหน้าปากกระบอกปืนที่มืดมิด และสายลมที่พัดเบา

ดวงตาที่สุขุมของเขาดูสงบ อย่างไรก็ตาม มันกลับมีคลื่นมหึมาซ่อนอยู่

ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขาโกรธ คาร์โล คอนติที่อยู่ต่อหน้าเขา บอดี้การ์ดหมีที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขา และแม้แต่ปราสาทอันสง่างามนี้ ก็คงจะล้วนสลายหายไป

แม้แต่คาร์ล ก็ยังหลงเสน่ห์ของเขา และอดไม่ได้ที่จะสงบลง

ในที่สุดฉินเทียนก็เงยหน้าขึ้น มองไปยังคาร์โล คอนติที่บ้าคลั่ง ดวงตาของเขา มีความเย้ยหยันอยู่

เขายิ้ม และรอยยิ้มภายใต้แสงแดดนั้น ดูไปแล้วสะอาดและอบอุ่นมาก

“วันนี้ใครจะต้องตาย แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ? เขาพูดอย่างใจเย็น”

“แกพูดอะไร ? ”คาร์โล คอนติถอยออกมาโดยไม่รู้ตัว และมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

ปราสาทแห่งนี้ คือโลกของเขา มีบอดี้การ์ดพร้อมอาวุธครบมือหลายร้อยคน

ฉินเทียนตัวคนเดียว เขาจะสามารถสร้างคลื่นอะไรได้?

เขาตั้งสติ และกวักมือเรียก “จับผู้ชายคนนี้มาหาฉัน และทรมานมันซะ ! ”

บอดี้การ์ดหุ่นหมีที่อยู่รอบ ๆ รีบวิ่งไปทางฉินเทียน

ณ ขณะนี้ ปังปัง !

มีเสียงปืนดังมาหลายครั้ง จากทางประตูใหญ่ของปราสาท

ด้วยเสียงหวีดหวิว ขบวนรถ Mercedes-Benz ก็พุ่งเข้ามา บอดี้การ์ดหลายร้อยคนที่สวมชุดสูทจีน หัวเกรียนกระโดดลงมา

พวกเขามีใบหน้าจริงจัง และมีร่มสีดำยาวอยู่ในมือ

บอดี้การ์ดที่อยู่ตรงนั้นนับสิบคน รวมทั้งคาร์โล คอนติล้วนถูกล้อมไว้หมดแล้ว

“ไอ้สารเลวไม่มีตา กล้าแตะต้องพี่ใหญ่ของข้า ถ้าไม่ใช่แกตายแล้วจะเป็นใครกัน !”

เฉินเอ้อร์กั่วกระโดดลงมา บุกโจมตีด้วยตัวเอง และเล็งไปที่คาร์โล คอนติ

คาร์โล คอนติตะลึง “พวกแกเป็นใครกัน ?”

“ที่นี่คืออาณาเขตของฉัน ใครจะกล้าอุกอาจเข้ามา ! ”

เฉินเอ้อร์กั่วเยาะเย้ย “อาณาเขตของแก ? แกตะโกนสิ ดูว่ามีใครเห็นด้วยไหม ? ”

“จะบอกแกให้นะ บอดี้การ์ดที่แกได้วางเอาไว้รอบ ๆ พวกนั้น ล้วนถูกจัดการไปหมดแล้ว”

“ยังไม่คุกเข่าให้ข้าอีก ！”

เฉินเอ้อร์กั่วตั้งลำปืน โดยเล็งไปที่เท้าของคาร์โล คอนติ ด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว

“อย่ายิง！”