บทที่ 173 บูชาอู่

ฉินเทียนเข้ามาได้ประมาณ 100 เมตรกว่าๆ เพิ่งจะถึงกลางลานบ้าน

พานหลงตะโกนเรียกอย่างบ้างคลั่ง ห้องฝั่งตรงข้ามเปิดออก ชายชุดดำ 40 คนพุ่งออกมาจากข้างใน

ในมือของพวกเขาทุกๆคน ล้วนถือหน้าไม้กลของขงเบ้งที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ

ส่วนบนที่ติดตั้งก็คือหัวลูกธนูที่ทำมาจากเหล็ก

พวกเขาฝึกซ้อมมานานแล้ว และหลังจากที่หลั่งไหลกันออกมา ก็แยกกระจายกันไปเหมือนน้ำไหล รูปแบบล้อมรอบเป็นวงกลม ล้อมฉินเทียนไว้ตรงกลาง

หน้าไม้ที่อยู่ในมือ เล็งไปที่ฉินเทียน

มีความล้มเหลวของทีมก่อนเป็นตัวอย่างอยู่แล้ว พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้มาก ทุกๆคนเว้นระยะจากฉินเทียนประมาณ 10 เมตร

เว้นระยะห่างขนาดนี้ แม้ว่าความเร็วของฉินเทียนเร็วยิ่งขึ้น สามารถที่จะจู่โจมหนึ่งในนั้นอย่างฉับพลันได้ แต่ก็ไม่มีทางจะจู่โจมคนอื่นได้

แต่เพียงแค่พวกเขาดึงหน้าไม้ในมือ หัวธนูเหล็กภายใต้แรงกระตุกมหาศาล ความเร็วนั้นเทียบเท่ากับกระสุน

นี่ ก็คือมือปราบที่มีฝีมือจริงๆ

เห็นฉินเทียนนิ่งสงบไม่ขยับ พานหลงคิดว่าเขากลัวแล้ว หัวเราะลั่นอย่างภาคภูมิใจขึ้นมาอีกครั้ง

“แซ่ฉิน แหกตาต่ำๆของนายดูให้ดี!”

“พวกเขาทุกคน ล้วนเป็นพลหน้าไม้ที่มีความแม่นยำอย่างไม่มีข้อผิดพลาด”

“เพียงแค่กูสั่งคำเดียว นายก็จะถูกยิงกลายเป็นเม่น”

“ตอนนี้ ฉันให้โอกาสนายอีกครั้ง คลานมาอ้อนวอนขอชีวิตฉันสิ”

“ไม่แน่ว่าเมื่อฉันมีความสุขแล้วนายจะได้มีชีวิตอยู่ต่ออีก 2-3 วัน”

ฉินเทียนสีหน้าบูดบึ้ง หลังจากที่หยุดเดินลงสั้นๆ ก็สาวเท้าเดินอีกครั้ง เดินตรงไปยังข้างใน

“ไอ้สารเลว!”

พานหลงไม่คิดว่าฉินเทียนจะไม่กลัวตายอย่างนี้

เขากัดฟัน : “พวกนายใครสามารถยิงถูกเขาหนึ่งดอก ฉันจะตบรางวัลให้ 2 ล้าน!”

“ฟังคำสั่งฉัน ยิง!”

สิ้นเสียงคำสั่ง เสียงของหน้าไม้ที่ถูกงัดขึ้นราวกับปีศาจที่กำลังเป่านกหวีด

ลูกธนูสีดำ 40 ดอก ยิงไปยังฉินเทียนเหมือนภูตผีที่ต้องการชีวิต

“รีบหลบสิ!”มู่เฟยเฟยร้องตะโกนด้วยสัญชาตญาณ มือปิดตา จริงๆแล้วเธอทำใจไม่ได้ที่จะมองภาพที่น่าสยดสยองนั้น

ใครจะรู้ว่า ในภาพจอนั้น กลับไม่มีเสียงร้องขอฉินเทียนออกมา

ในเวลานั้น โลกทั้งใบล้วนเงียบสงัด

เกิดอะไรขึ้น กาลเวลาหยุดนิ่งแล้วเหรอ?

มู่แฟยเฟยลืมตาขึ้น มองดูภาพที่อยู่บนจอ อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง

เห็นเพียงแค่ฉินเทียนยืนนิ่งไม่ขยับ ธนู 40 ดอกนั้น ล้วนยิงไปที่บนร่างกายของเขา

เพียงแต่ว่าลูกธนูหยุดอยู่ที่บนเสื้อผ้า ยากที่จะเจาะเข้าไป

ตั้งใจดู เสื้อผ้าฉินเทียนทั้งตัว ตีขึ้นมาเหมือนกับใช้เครื่องปั่นลมยังไงอย่างนั้น

เกิดอะไรขึ้น?

ด้านหลังลานบ้านแห่งหนึ่ง มีเสียงประหลาดใจดังขึ้นด้านในห้อง

“เอ๊ะ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกำลังภายใน”

มีอีกเสียงที่ทุ้มต่ำพูดขึ้น : “อายุยังน้อย คาดไม่ถึงว่าจะมีพลังกำลังภายในที่ทรงพลังเช่นนี้ สุดยอด”

มีคนหนึ่งพูดขึ้นมาอีก : “ดูท่าแล้ว มีปล่อยกำลังภายในข้างนอกนั้นหมายความว่าได้มีความสำเร็จขั้นหนึ่ง”

“รอดูว่าเขาจะทำอย่างไรต่อไป”

พลหน้าไม้ 40 คนทั้งหมดตกใจ พอได้สติ ระหว่างตอนที่พวกเขากำลังเตรียมยิงลูกธนูดอกที่ 2

ทันใดนั้นร่างกายของฉินเทียนสั่นอย่างรุนแรง!

ลูกธนูที่ปักอยู่บนเสื้อผ้าของเขาเหล่านั้น เหมือนกับตั๊กแตนที่กระโดดย้อนหลับไป

เสียงตะโกนดังขึ้น

พลหน้าไม้ 40 คน ในเวลาเดียวกันได้ถูกลูกธนูยิงเข้าและล้มลงไปกับพื้น

ด้านหลังลานบ้าน ห้องที่มีเสียงดังลอดออกมาเมื่อกี้นี้ ขณะเดียวกันก็มีเสียงแสดงความอึดอัดออกมา

หลังจากนั้นก็เงียบสงัด ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่พูด

ดูเหมือนว่า จะถูกฝีมือฉินเทียนนี้ทำให้ตกใจแล้ว

ฉินเทียนสีหน้านิ่งเรียบ เดินเข้าไปข้างในอย่างต่อเนื่อง

พานหลงตกอยู่ในอาการช็อคพักใหญ่เพิ่งจะได้สติกลับมา

มองเห็นฉินเทียนที่ได้มาถึงลานบ้านด่านที่ 3 แล้ว

เขาตะโกนเรียกอย่างบ้าคลั่ง : “หน่วยกล้าตายอยู่ที่ไหน!”

“ฆ่าสิ!”