บทที่ 175 ความโชคดีของฉัน

“อ่า!”

ในเสียงกรีดร้องที่แหลมและเศร้ารันทด ศีรษะของหญิงชราแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ตายหน้างายล้มลงกับพื้น

คิดไม่ถึงว่าฉินเทียนจะลงมือโหดเหี้ยมเช่นนี้ 5 เซียนแห่งที่ราบภาคกลางยังไม่ทันจะลงมืออย่างเป็นทางการ ก็ตายอย่าอนาถไปแล้ว 1 คน

เหลืออีก 4 เซียน ในสายตายสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัว

“พวกเรา ฆ่าเขาซะ แก้แค้นแทนหญิงชรา!” ฉีจิ่นชุนแผดเสียงออกมา ชักกระบี่อ่อนออกมาจากบริเวณเอว ตัวเหาะพุ่งมาทางฉินเทียน

ฉินเทียนยืนนิ่งไม่ขยับ มันใดนั้นก็ยื่นสองนิ้วมือออกมา หนีบปลายกระบี่ ฉวยโอกาสหมุน

ปลายกระบี่ที่คมกริบทิศทางหมุนกลับไปเล็งจ่อที่คอของฉีจิ่นชุน

ในเวลานี้เขาฉลาดหลักแหลมเกินไปแล้ว

ฉีจิ่นชุนหักโหมเกิน ร่างกายยังพุ่งไปยังข้างหน้า ดูท่าแล้วเป็นการส่งตัวเองไปตาย

ปลายดาบ 3 นิ้ว แทงเข้าไปที่คอของเขาอย่างแม่นยำ

ร่างกายของเขาอ่อนลง ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างอย่างหวาดผวา

ขยับหันคอเหมือนจะพูดอะไร เพียงแค่คำเดียวก็พูดออกมาไม่ได้แล้ว

ยังเหลือชายอีก 3 คน หนวดเครา เจ้าเตี้ย และเจ้าอ้วน ล้วนตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

ใน 5 คนนี้ หญิงชราและฉีจิ่นชุน พลังวิชาสูงที่สุดแล้ว ไม่คิดว่าฉินเทียนไม่ต้องลงแรงเยอะ ก็ฆ่าได้อย่างง่ายดายขนาดนี้

ตอนนี้ในที่สุดพวกเขาก็ได้สติ เมื่อเทียบกับฉินเทียนแล้วพวกเขายังด้วยกว่ามาก

ทั้ง 3 คนจิตใจกระสับกระส่าย ในสายตาล้วนต้องการล่าถอย

เจ้าอ้วนกัดฟัน ： “เจ้าหนวดเครา เจ้าเตี้ย อยากหนีก็หนีไม่พ้นหรอก”

“ตอนนี้มีทางออกทางเดียว ก็คือพวกเราเข้าไปพร้อมกัน ทำลายชายคนนี้ซะ”

“เพียงแค่พวกเราทำงานร่วมกัน สามารถฆ่าเขาได้แน่นอน”

“จำไว้ว่า ต้องเข้าไปพร้อมกัน อย่าปล่อยให้เขาได้โอกาสโจมตีตัวต่อตัว ฟังฉันนับ หนึ่ง สอง สาม...”

“เข้าไป!”

ได้ยินเขานับ เจ้าหนวดเคราและเจ้าเตี้ยแผดเสียงคำรามพุ่งไปทางฉินเทียนพร้อมกัน

เจ้าอ้วนใช้โอกาสที่เพื่อนทั้ง 2 คนพุ่งไปข้างหน้า หันกลับวิ่งไปทางกำแพงสูงที่อยู่ไกลออกไป

ผู้ชายคนนี้ จังหวะที่เพื่อนลงมือ คิดไม่ถึงว่าเขาจะใช้โอกาสนี้วิ่งหนี

ถึงแม้เจ้าเตี้ยและเจ้าหนวดเคราจะรู้ตัวแล้ว แต่พวกเขาก็ได้เริ่มลงมือ อยากจะถอยก็สายเกินไปแล้ว

คนสองคน ดาบสองเล่มฟันเข้ามาทางฉินเทียน

ฉินเทียนถอยหลังหนึ่งก้าว ทั้งสองมือดูเหมือนว่ากำลังขยับอยู่ท่ามกลางอากาศอย่างตามใจชอบ

ทั้งสองคนเพียงรู้สึกว่าถูกพลังที่มองไม่เห็นควบคุมอยู่ ดาบในมือได้เปลี่ยนทิศทาง ดาบฟันลงไปที่ตรงหน้าพวกเขาทั้งสองคน

เสียง ตุบ ตุบ 2 ครั้ง เจ้าเตี้ยฟันเจ้าหนวดเคราออกเป็น 2 ท่อน ในเวลาเดียวกันนั้น เจ้าหนวดเคราก็ฟันศีรษะของเจ้าเตี้ยขาดออก

ทั้งสองคนหมดลมหายใจตกลงบนพื้นไปพร้อมกัน

เพื่อนคู่หู จากไปพร้อมกัน พูดได้ว่า เกือบจะไม่ได้ตายไปพร้อมกันแล้ว

ในบ่อน้ำพุร้อน พานหลงและมู่เฟยเฟยที่ดูฉากนี้อยู่ จู่จู่ก็รู้สึกว่า น้ำที่อยู่ในสระที่อบอวลด้วยไอความร้อน เปลี่ยนเป็นหนาวเย็นจนถึงกระดูก

ขณะนี้ เจ้าอ้วนได้วิ่งหนีไปถึงข้างกำแพงอย่างรวดเร็ว อย่าได้มองว่าเขาอ้วน นึกไม่ถึงว่าร่างกายเขาจะพริ้วไหวมากขนาดนี้

เสียงคามราม กระโดดขึ้นอย่างสูง สายตามองต้องการขึ้นไปบนกำแพง

เสียงดังซ่า หลังจากที่ฉินเทียนใช้เท้าเตะมีดหนึ่งด้ามบนพื้นขว้างใส่ฝ่ายตรงข้ามก่อน เสียงดังปัง ทำให้มือข้างหนึ่งของเจ้าอ้วนที่ต้องการจะปีนกำแพง ถูกตอกเข้ากับกำแพงโดยตรง

“อ่า!”

“เจ็บจะตายแล้ว!”

“โปรดไว้ชีวิต โปรดไว้ชีวิตเถอะ!”

ฝ่ามือที่ถูกตอกเชื่อมอยู่บนผนัง กับร่างกายที่มีน้ำหนักเกือบ 100 กิโลร่วงลงมาด้านล่าง ความเจ็บปวดที่สามารถจินตนาการได้

ฉินเทียนเดินก้าวยาวๆเข้ามา จับขาหนึ่งข้าง เหมือนหมูที่ถูกส่งไปโรงเชือดยังไงอย่างนั้น เดินสาวเท้ายาวๆเข้าไปข้างใน

จนถึงตอนนี้ แนวป้องกันทั้ง 3 แนวที่พานหลงเตรียมไว้ ล้วนถูกทำลายสิ้น

“ปีศาจ! เขาคือปีศาจ!”

“รีบ พวกเรารีบหนี!”

พานหลงสีหน้าซีดเผือด เขากระซิบกระซาบเบาๆอยู่ตลอดเวลา เขาอยากที่จะหนี แต่ร่างกายสั่นเทา คาดไม่ถึงว่าจะถูกทำให้ตกใจกลัวจนไม่มีแรง

เสียงดังปัง!

กำแพงที่อยู่ข้างหน้าถูกชนจนเปิดเป็นรูขนาดใหญ่ ตัวของเจ้าอ้วนลอยเข้ามา

คิดไม่ถึงว่าฉินเทียนจะใช้ร่างกายของเขา มาทำเป็นอิฐเคาะประตู ทุบกำแพงให้แตกออกตรงๆ

ตูม! เจ้าอ้วนตกลงในสระน้ำพุร้อน คลื่นน้ำสาดกระเซ็นขึ้นมาขนาดใหญ่

มู่เฟยเฟยมือปิดหน้าแล้วกรีดร้อง

รอจนคลื่นที่แตกกระเซ็นสงบ ศพของเจ้าอ้วนก็ลอยขึ้นมา

：

：