ตอนที่ 187
บทที่ 187 ซุนหงอคง
October 21, 2026
ในห้องที่กว้างขวางและสว่างสดใสพร้อมเฟอร์นิเจอร์เรียบง่าย นายท่านอานกั๋วนั่งตรงกลางในชุดคอจีนสีแดงสด
รูปร่างสูง และดวงตาที่สงบ ทำให้ผู้คนรู้สึกถูกกดขี่โดยไม่มีความโกรธ
แม้จะเหลือเวลาไม่มาก แต่สำหรับทหารผ่านศึกอย่างนายท่านที่มองโลกในแง่ร้ายเกี่ยวกับชีวิตและความตาย นั่นมันไม่สำคัญเลย
ไม่มีร่องรอยของความเศร้าบนใบหน้าของเขา ตรงกันข้าม มันเป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งที่เพิกเฉยต่อความตาย
เมื่อเห็นหลิวหรูยู่ เขาหัวเราะดัง
“ยู่เอ๋อร์ คุณไปไหนมา ? ”
“โตขนาดนี้แล้ว ยังจะเล่นหายตัวอีก รีบมาเร็ว คุณปู่รอเธอมารอรับแขกข้างหน้าด้วยกันละ”
“นี่มันก็หลายปีแล้ว ก็ถึงเวลาเปิดเผยตัวตนของคุณให้ทุกคนได้เห็นแล้ว ”
ขณะที่พูด ก็อดไม่ได้ที่จะไอขึ้นมา
“คุณปู่ ! ”หลิวหรูยู่รีบวิ่งเข้าไป และพูดด้วยดวงตาแดง “ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้างคะ ?”
“ไม่เป็นไร ช่วงเวลานี้ฉันยังไม่ตายหรอก ”อานกั๋วจับมือหลิวหรูยู่ และเขาเห็นว่า มันคือความรักจากก้นบึ้งของหัวใจ
และปฏิบัติต่อหลิวหรูยู่เป็นหลานสาว
ดวงตาของเขา มองไปทางฉินเทียน ยิ้มและพูดว่า “ยู่เอ๋อร์ เธอพาเพื่อนมาเหรอ ”
“นี่มันเป็นเรื่องแปลก”
“น้องชายคนนี้พิเศษมาก คนธรรมดาไม่สามารถเลี้ยงออกมาแบบนี้ได้ ”
“ได้เวลาแนะนำให้คุณปู่แล้ว ”
ตามที่คาดไว้ของทหารผ่านศึก ที่อ่านผู้คนนับไม่ถ้วน ในขณะนี้เขาสามารถเห็นภูมิหลังของฉินเทียนได้
หลิวหรูยู่อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พี่หรงที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะพูดติดตลกว่า “นายท่าน เขาเป็นของขวัญวันเกิดที่หรูยู่นำมาให้คุณ ”
“คุณลองเดาสิ เขาเป็นใครกัน ? ”
“โอ้ ? “นายท่านยิ้มและพูดว่า “ยู่เอ๋อร์ นี่เป็นความผิดของคุณ ”
“มีคู่ตั้งแต่เมื่อไรกัน แม้แต่ปู่ก็ซ่อนมันจนตายเลยเหรอ”
“ดี ๆ พาแฟนมาหาคุณปู่ คุณปู่ชอบของขวัญวันเกิดนี้มาก ”
“เด็กน้อย บอกฉันเร็ว คุณชื่ออะไร ”
หลินหรูยู่หน้าแดงและพูดว่า “พี่หรง คุณกำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไร ! ”
เมื่อเห็นฉินเทียน ยืนนิ่ง เธออดไม่ได้ที่จะพูดอย่างโกรธเคืองว่า “คุณตายแล้วเหรอ ? รีบพูดสิ ! ”
ฉินเทียนก็อดหัวเราะไม่ได้เช่นกัน แต่ว่าเขาชื่นชมความคิดของชายชราจริง ๆ
แม้ว่าอานกั๋วจะพูดคุยและหัวเราะ แต่ฉินเทียนก็เห็นว่า ใบหน้าของเขาเปลี่ยนป็นสีเหลืองทอง ซึ่งเป็นอาการของการเกิกอาการอีกครั้ง
วันนี้เป็นวันเกิดของเขา และชายชราก็เต็มไปด้วยพลัง ตราบใดที่พลังงานนี้กระจายหายไป อย่างน้อยที่สุดสิบวันครึ่งเดือน มันก็จะทนไม่ได้แล้ว
โดยไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไป ดูเหมือนว่าเขาจะหยิบเข็มในขณะที่เขาอารมณ์ดี
เก็บสีหน้าท่าทางนี้ ไว้ในร่างของเขา
“ฉันชื่อฉินเทียน______”
เพิ่งพูดได้คำเดียว ด้านนอก จี้เฟิงก็รีบเข้ามา และพูดเสียงดัง “นายท่าน อย่าหลงกลเขานะครับ！”
“คุณฉินก็เป็นเพียงหมอที่หลอกลวง ! ”
“แพทย์ฝังเข็มบ้าอะไรกัน ไร้สาระสิ้นดี ”
“นายท่าน ผู้ชายคนนี้จงใจเข้าใกล้หรูยู่กับท่าน มีเจตนาร้ายแอบแฝงอยู่ รีบสั่งให้ไล่เขาออกไปเถอะครับ ! ”
สีหน้าของอานกั๋ว ทรุดโทรม ดูไม่ค่อยมีความสุข
ต่อมาจี้เจินเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วดุ “ไอ้เลว ! ”
“ต่อหน้านายท่าน ต่อหน้านายท่านแกตะโกนอย่างนี้ได้ยังไงกัน！”
“ยังไม่รีบคุกเข่าก้มศีรษะอีก！”
จี้เฟิงรีบคุกเข่าลงต่อหน้าเขา และพูดอย่างเชื่อฟัง : “อวยพรวันเกิดคุณปู่อัน “
“ขออวยพรให้ท่านมีอายุยืนยาว เป็นร้อยปีครับ ”
สีหน้าของอานกั๋ว ถึงค่อย ๆ อ่อนลง และพูดว่า “ลุกขึ้นเถอะ”
จากนั้น เขามองไปที่ฉินเทียน ขมวดคิ้วถาม “คุณเป็นแพทย์ฝังเข็มเหรอ ? ”
ฉินเทียนพยักหน้าพูด “คุณหลินหรูยู่ช่วยผม ดังนั้นผมจึงสัญญากับเธอ ว่าจะมารักษาอาการป่วยของคุณครับ”
“ในแง่นี้พูดถึงเรื่องนี้ ฉันคือของขวัญวันเกิด ที่คุณหรูยู่มอบให้กับคุณครับ ”
“รักษาอาการป่วยของฉัน? ”อานกั๋วหัวเราะ และพูดกับหลิวหรูยู่ “หลานสาวที่น่ารัก จิตใจของหนูอันนี้ ปู่รับไว้แล้ว ”