ตอนที่ 190
บทที่ 190 ต่อหน้าฉัน คุณไม่มีโอกาส
October 21, 2026
“แย่จัง” หลิวหรูยู่หัวเราะ แล้วพูดว่า “ปรมาจารย์หวังเล่นกลได้ดี หลอกลวงพวกเราได้หมดทุกคนเลย ”
ในขณะที่ทุกคนหัวเราะ พวกเขาก็รู้สึกละอายใจเล็กน้อย
เป็นกลอุบายเล็กน้อย และแม้แต่พวกเขาก็มองพลาดไปแล้ว
“ไอ้สารเลว ! ”นายท่านอานกั๋วพูดอย่างโกรธเคือง “คุณพึ่งสิ่งนี้ เพื่อโอ้อวด และเอามาหลอกคนงั้นเหรอ ? ”
“ ไร้ยางอาย ! ”
เมื่อคิดว่าตัวเองอายุขนาดนี้แล้ว ในที่สุดผู้ที่ไม่เชื่อพระเจ้ามาตลอดชีวิต ก็เกือบถูกหลอกด้วยกลอุบายเล็ก ๆ นี้แล้ว
นายท่านโกรธมากจนหายใจไม่ออก จนไอออกมาเสียงดัง
“คุณปู่ ! ”
“นายท่านโปรดระงับโทสะ！”
“ นายท่าน สุขภาพสำคัญ ! “หลิวหรูยู่และกลุ่มคนรับใช้ รีบปลอบโยนเขา
“ไอ้สารเลว ฉันจะฆ่าคุณ ! “หูปินดึงมีดออกมา และคว้าผมของหวังเซิน
หวังเซินกรีดร้องทันทีราวกับหมูที่ถูกฆ่า คุกเข่าลงอ้อนวอนขอความเมตตา “ไม่！”
“อย่าฆ่าฉัน ! ”
“นายท่านได้โปรดเมตตาด้วย！”
“อันที่จริงฉัน อันที่จริงก็แค่อยากจะแสดงมายากล และอวยพรวันเกิดให้นายท่าน ! ”
“จริงนะ ตีให้ตายฉันก็ไม่กล้าทำร้ายนายท่านหรอกครับ ！”
อานกั๋วถอนหายใจ โบกมือแล้วพูดว่า “วันเกิดเป็นวันนี้ เห็นเลือดจะเป็นลางไม่ดี ”
“นอกจากนี้ มันไม่ใช่ความผิดทั้งหมดของเขาด้วยซ้ำ ยังเป็นบาปดั้งเดิมของพวกเรา ที่เพ้อฝันและฝันถึงสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา”
“มันไม่ใช่ความผิดทั้งหมดของเขาด้วยซ้ำ ไม่ใช่หรือว่าเป็นบาปดั้งเดิมสำหรับพวกเราที่เพ้อฝัน และฝันถึงสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา “
“ถ้าปราศจากความช่วยเหลือจากเรา เขาคงไม่มีวันนี้ ”
“ช่างเถอะ ปล่อยเขาไปเถอะ”
ขณะที่เขาพูด เขาก็หัวเราะและพูดว่า “ไม่คิดว่าชีวิตของฉันอานกั๋วผู้นี้ มันเป็นเรื่องของชีวิตและความตาย ไม่เห็นด้วยก็ต้องทำ เมื่อแก่ตัวลง ก็เกือบถูกจอมเวทหลอก เพราะฉันโลภชีวิตและกลัวความตาย ”
“ละอายใจ น่าละอายใจ ! ”
“ในเมื่อพระเจ้าได้กำหนด ให้ฉันมีชีวิตอยู่มาหลายปีขนาดนี้ ฉันก็ควรจะยอมรับมัน ”
“นอกจากนี้ คนเราจะเจ็ดสิบปีนั้นหายาก มันก็เพียงพอแล้ว ! ”
“เอาละ ทุกคนไม่ต้องเสียใจแล้ว ตามฉันไปเจอแขกที่ด้านหน้ากันเถอะ”
เดิมทีที่ไม่มีความหวัง ดังนั้นเขาเลยยอมรับง่าย ๆ แต่ว่า หวังเซินก็กลับมาให้ความหวังเขาอีกครั้ง
ความหวังนี้ กลับพังทลายลงในชั่วพริบตา บอกตามตรง ไม่ว่าใครก็ล้วนทนไม่ได้
หายากมากที่ชายชราจะเป็นแบบนี้ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่า เขาจะแก่ขึ้นมากในทันที
แสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างกาย หายไปอย่างรวดเร็ว
เขายืนขึ้นและเดินออกไปข้างนอก เมื่อเห็นฉินเทียน เขายิ้มและพูดว่า “น้องฉิน การแสดงของคุณเมื่อครู่นี้ มันไม่เลวเลยจริง ๆ ”
“ถ้ามีโอกาส พวกเราก็เรียนรู้กันไป”
“มาแล้วคือแขก มาเถอะ ตามฉันไปด้านหน้า ไปพบกับแขกเหล่านั้นด้วยกัน ”
ฉินเทียนไม่ขยับ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และกล่าวว่า “นายท่าน พวกนี้ล้วนไม่สำคัญ”
“หวังเซินไม่สามารถรักษาอาการเจ็บป่วยของท่านได้ ไม่ได้หมายความว่าฉันทำไม่ได้ ”
“อย่าลืมสิ ฉันมา ก็เพื่อมอบชีวิตให้คุณเพิ่มไปอีกสามสิบปี ”
“คุณพูดว่าอะไรนะ ? ”อานกั๋วตกตะลึง
คนอื่น ๆ ต่างก็มีท่าทางที่ซับซ้อนเช่นกัน พวกเขาเพิ่งประสบกับเรื่องวุ่นวาย จนพวกเขาไม่มีความหวังแล้ว
ตอนนี้ ฉินเทียนยังกล้าพูดแบบนี้ได้อย่างไร ?
นี่ไม่ใช่ต้านพายุเหรอ !
แววตาของหลินหรูยู่เป็นประกายและพูดว่า “คุณปู่คะ ให้ฉินเทียนลองดูเถอะค่ะ ! ”
“ถ้าเกิดว่าสามารถรักษาได้ล่ะ ?”
อานกั๋วขมวดคิ้ว มองไปที่ฉินเทียน และพูดด้วยความไม่พอใจว่า “น้องชาย คุณคิดว่ามันจำเป็นจริง ๆ เหรอ ?”
“วันนี้ฉันถูกหลอกไปแล้วครั้งหนึ่ง และฉันไม่ต้องการโดนซ้ำสอง”
ฉินเทียนพยักหน้า และพูดว่า “ฉันสามารถกดดันตัวเองจนไม่มีทางออกได้ ”
“ถ้าอาการป่วยของคุณรักษาไม่ได้ ก็ปล่อยมันไป ”
อานกั๋วรู้สึกประทับใจ
ยกความเย่อหยิ่งครั้งสุดท้ายและพูดว่า “เอาล่ะ ! ”
“ในเมื่อน้องชายพูดแบบนี้ ทำไมฉันถึงจะไม่ลองเชื่อคุณอีกสักครั้งล่ะ ! ”
“บอกมา คุณจะรักษาอย่างไร ? แล้วต้องการให้ฉันทำยังไง ?”
ฉินเทียนกระซิบ “รีบเตรียมห้องสะอาดไว้ห้องหนึ่ง นอกจากฉันกับคุณ ใครก็ไม่สามารถเข้าไปได้”
“ระหว่างการรักษา ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถเข้าไปรบกนวได้”