ตอนที่ 208
บทที่ 208 อิทธิพลใหญ่ขนาดไหนกัน
October 21, 2026
ฉินเทียนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เมื่อเห็นว่าเป็นเหลิ่งเฟิง เขาจึงรับสาย: “ฮัลโหล——”
“พี่เทียน ไม่ใช่ว่าพี่ให้พวกผมรับคนใหม่หรือ? เมื่อครู่ผมเลือกมายี่สิบคน ทั้งหมดเป็นพวกเกษียณมาจากกองทัพ”
“พี่จะกลับมาเมื่อไหร่ มาตรวจสอบมาตรฐานด้วยตัวเองเถอะ”
ฉินเทียนคิดไม่ถึงว่าเจ้าหนุ่มคนนี้จะดำเนินได้อย่างรวดเร็วและเฉียบขาด คิดอะไรบางอย่างออก อดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วกล่าว: “ฉันอยู่ที่ริมแม่น้ำ”
“ลากมาให้หมดเถอะ”
เหลิ่งเฟิงนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง กล่าว: “ครับผม!”
เมื่อวางสายโทรศัพท์แล้ว ฉินเทียนกวาดมองหลี่เฉียงแวบหนึ่ง ยิ้มกล่าว: “คนเยอะใช่ไหม?”
“ถ้าหากพวกแกไม่กลัว ผู้ช่วยของฉัน อีกเดี๋ยวก็มาถึงแล้ว”
“รอก่อนเถอะ”
“ไอ้หนุ่ม แกเรียกพวก?” ในดวงตาของหลี่เฉียงปรากฏความลุกลี้ลุกลนขึ้นมาแวบหนึ่ง
ฉินเทียนคร้านจะสนใจ หันไปยิ้มกับชายชราที่อยู่ด้านข้าง: “คุณปู่ ปลาในแม่น้ำนี้เยอะมากเลยครับ”
“ผมตกมาได้ไม่น้อย อีกเดี๋ยวจะมอบให้คุณปู่สักสองตัว เอากลับไปตุ๋นน้ำแกง อบอุ่นร่างกาย”
ชายชราลังเลอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวเสียงเบา: “พ่อหนุ่ม คนที่พ่อหนุ่มเรียกมาเป็นคนงานในแคมป์ก่อสร้างของพวกพ่อหนุ่มหรือ?”
“ฉันจะบอกพ่อหนุ่มให้นะ ไม่มีประโยชน์!”
“คนในแคมป์ก่อสร้างฉันรู้จัก พวกเขาจะกล้าลงมือกับคุณชายเหล่านี้ได้อย่างไรกัน”
“ตีจนบาดเจ็บ ใช้ทรัพย์สินทั้งบ้านของพวกพ่อหนุ่มก็ไม่มีปัญญาชดใช้หรอก!”
ฉินเทียนต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นทุ่นลอยเบ็ดตกปลาก็ขยับลอยอย่างรุนแรง สายเอ็นตกปลาทั้งอันถูกลากจนตรงแน่วภายในพริบตา
ผิวน้ำ ระลอกคลื่นกลุ่มหนึ่งขยับอย่างฉับพลัน
“มีปลาตัวใหญ่!”
“พ่อหนุ่ม เร็ว!”
ดูเหมือนว่าชายชราก็เป็นผู้ที่ชื่นชอบการตกปลาเช่นเดียวกัน มีปลาติดเบ็ด แม้แต่ลูกหมาป่าที่อยู่ด้านข้างก็ลืมไปแล้ว
ฉินเทียนดีใจเป็นอย่างมาก ไม่ลุกขึ้นมาไม่ได้ ลากคันเบ็ดหนีอยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะค่อยๆนำเจ้าปลาตัวใหญ่ตัวนี้ลากขึ้นฝั่งมาได้
ขั้นตอนทั้งหมด หลี่เฉียงและทายาทเศรษฐีสองสามคนนี้ก็ถูกดึงดูดเช่นเดียวกัน พวกเขาถือไม้เบสบอลเอาไว้เคลื่อนที่ไปตามฉินเทียน
มองดูไป ก็ค่อนข้างน่าตลก
“ปลากะรัง!”
“พ่อหนุ่ม พ่อหนุ่มโชคไม่เลวเลยนะ!”
“ปลากะรังธรรมชาติตัวใหญ่ขนาดนี้ พบได้น้อยมากแล้ว อืม น่าจะประมาณสักเจ็ดแปดชั่ง”
ชายชราหยิบสวิงขึ้นมาด้วยตนเอง ช่วยฉินเทียนนำปลากะรังตักขึ้นมา ใส่ลงไปในถังน้ำ
ฉินเทียนหัวเราะชอบใจ!
ปลากะรังนึ่งซีอิ๊ว รสชาติสดอร่อย มีเมนูนี้ จะต้องสามารถทำให้คุณภรรยากินได้อย่างยิ้มแย้มร่าเริง
เนื่องจากมีความสุข แม้กระทั่งหลี่เฉียงและคนอื่นๆที่อยู่ด้านข้าง มองดูไปหน้าตาก็ไม่ได้ดูน่าเกลียดขนาดนั้นแล้ว
“กล่องใบนี้ใส่ไม่ได้แล้ว บนรถผมยังมีกล่องอีกใบ”
“แก ไปช่วยหยิบลงมาให้ฉัน”
ฉินเทียนชี้ไปที่เหล่าไป๋แล้วกล่าว
“โอเค” เหล่าไป๋ตอบรับทันทีตามสัญชาตญาณ เตรียมที่จะไปเปิดท้ายกระบะของรถแลนด์ครุยเซอร์
ทันใดนั้นก็ตระหนักขึ้นได้ว่า แม่งเอ๊ยไม่ใช่ซิ!
ฉันเป็นคนที่จะตีคนตาย นึกไม่ถึงว่าไอ้บ้านี่จะกล้าชี้นิ้วสั่งฉัน?
เมื่อเห็นว่าฉินเทียนนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง ใส่เหยื่อตกปลา นำเบ็ดเหวี่ยงลงไปในแม่น้ำ
เขาใช้ไม้เบสบอลชี้ไปที่ฉินเทียน กัดฟันกล่าว: “ไอ้เวรเอ๊ย!”
“แกแน่ใจว่าจะแข็งข้อกับฉันไหม?”
ถูกต้อง นี่คือการทะเลาะวิวาท ควรจะต้องจริงจังสักหน่อย
หลี่เฉียงและคนอื่นๆ รีบร้อนนำฉินเทียนล้อมเอาไว้อีกครั้ง ต่างก็พากันด่ากราด
แต่ว่า ก็คือการวางมาดใหญ่โตเพื่อขู่ขวัญ ฉินเทียนยิ่งเงียบสงบ พวกเขาก็ยิ่งไม่กล้าลงมืออย่างเปิดเผย
“คุณชายหลี่ ปลากะรังตัวนั้นสดมากเลยนะ”
“ฉันอยากกิน” เวยเวยเอ่ยกล่าวอย่างออดอ้อน
หลี่เฉียงเอ่ยด่า: “พวกคนงานก่อสร้างขาเปื้อนโคลน จะคู่ควรกินปลากะรังได้อย่างไรวะ!”
“รู้ไหมว่าปลากะรังต้องกินอย่างไร?”
“พี่น้องทั้งหลาย หยิบไป!”
ทันทีที่เขาออกคำสั่ง ทายาทเศรษฐีสองคนก็วางไม้เบสบอลลง กำลังจะไปหยิบปลากะรังตัวนั้นจากในถังน้ำ
สายตาของฉินเทียนแข็งกร้าวทันที
ปลากะรังที่รักตัวนี้ เขาไว้ใช้สำหรับต้อนรับภรรยาสุดที่รัก
กล้าแตะต้องปลากะรังของเขา ยังยากที่จะรับได้เกินกว่าตีเขาด้วยไม้เสียอีก