บทที่ 22 สถานการณ์ที่เปลี่ยนไป

มาถึงด่านที่สอง

ด่านแรก เพียงแค่ตรวจสอบบุคคลที่เข้าไปเท่านั้น ให้แน่ใจว่าไม่มีใครพกอาวุธอันตรายมา

ส่วนด่านที่สองนี้ เป็นจุดสำคัญที่จะให้ทุกคนรูดบัตรเพื่อเข้าไปในงานได้

เนื่องจากมีบุคคลสำคัญมาเป็นจำนวนมาก เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ดังนั้นบัตรเชิญทั้งหมดจึงเป็นแบบระบบอิเล็กทรอนิกส์

ต้องมีการอ่านบัตรเพื่อยืนยันข้อมูล

“เป็นไปไม่ได้！”

“บัตรใบนี้พ่อของฉันเป็นคนให้ฉันมากับมือ ข้อมูลในนั้นก็เป็นของฉัน ทำไมจะอ่านไม่ได้？”

อู๋เฟยโวยวายอย่างหัวเสีย

“ต้องขออภัยด้วยคุณผู้ชาย บัตรของคุณไม่สามารถอ่านได้ ดังนั้นคุณเข้าไปในงานไม่ได้ครับ”

“เชิญกลับไปเถอะครับ”คนของแก๊งเขี้ยวมังกรที่ปลอมตัวมาเป็นรปภ. ยังคงควบคุมอารมณ์ได้

“เหลวไหล！”

อู๋เฟยชี้หน้ารปภ.แล้วตะโกนว่า“ นายมันก็แค่รปภ.กระจอก เหมือนหมาตัวหนึ่ง กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้！”

“แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ？”

“รู้ไหมว่าตระกูลอู๋ของเราร่ำรวยแค่ไหน ？”

“ไปเรียกคนที่ดูแลรับผิดชอบของพวกแกมา ！”

เขาอารมณ์เสียอย่างมาก ขณะที่พูด ก็พยายามจะบุกเข้าไปข้างใน

ทั่วทั้งหลงเจียง รปภ.คนไหนกล้าจะมาขวางคุณชายเฟยอย่างเขา ? วันนี้เห็นแก่ราชาเทพ ก็พยายามควบคุมอารมณ์อยู่ตลอด

แต่ตอนนี้ภายใต้อารมณ์ที่เดือดดาล สันดานเดิมก็เผยออกมา

ดวงตาของรปภ.เยือกเย็น เดินเข้ามาหา แค่ท่าดันมือไทเก๊ก ก็ผลักจนเขากระเด็นออกไป

เสียงปั้กที่กระแทกลงกับพื้นดังขึ้น อู๋เฟยเจ็บจนร้องโอดโอยเสียงดัง

“รปภ.ทำร้ายคน！”

“ฉันจะบอกอะไรให้ พวกแกมันรนหาที่แล้ว ！”

“ที่รัก คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม？” ซูหนานพยุงอู๋เฟยขึ้นอย่างตื่นตระหนก

ข้างๆ รปภ.คนอื่นๆก็ปรี่เข้ามา ใบหน้าของพวกเขาเย็นเยือก พูดเสียงเข้ม “ไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหนหรือยังไง ？”

“ยังเอะอะโวยวายเสียงดัง เชื่อไหมว่าจะทำให้หุบปากไปเลยตลอดชีวิต ！”

อู๋เฟยกับซูหนาน เห็นด้ามปืนสีดำที่ยื่นออกมาจากเอวของชายชุดดำพร้อมๆกัน

พวกเขาก็เพิ่งจะมาตระหนักรู้ได้ในตอนนี้ ว่าความภาคภูมิใจอย่างแรงกล้าที่พวกเขามีมันมาตลอด ในสายตาของใครบางคน ก็ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

เมื่อใจเย็นลง ใบหน้าก็ซีดเผือดด้วยความตกใจ ไม่กล้าพูดอะไร

ฉินเทียนเข็นซูซูแล้วเดินเข้ามา เหลือบมองไปยังอู๋เฟยที่อยู่ตรงพื้นแวบหนึ่ง ราวกับมองสุนัขตัวหนึ่ง

ยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “คุณชายเฟย บัญชีของเรา ค่อยคิดกันทีหลังนะ ”

“ตอนนี้ผมบอกคุณได้เลย ภรรยาของผมจะหายเป็นปกติในเร็ววัน เรื่องนี้ คุณไม่ต้องมาเป็นกังวลอีก”

ซูเป่ยซานที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด พูดอย่างหัวเสียว่า“ ฉินเทียน นี่แกยังกล้ามาถึงที่นี่อีกเหรอ ！”

“ยังไม่รีบไสหัวไปอีก ！”

อู๋เฟยก็พูดอย่างฉุนเฉียวเช่นกัน“เขาไม่มีบัตรเชิญเลยด้วยซ้ำ พวกแกยังไม่รีบกระทืบมันไปอีก ！”

หยางยู่หลันเห็นรปภ.ที่ราวกับสัตว์ป่า ก็ตกใจกลัวจนไม่กล้าจะพูดอะไร

ฉินเทียนยิ้มแล้วพูดกับรปภ.ทุกคน“พี่ๆทุกคน ลำบากแล้ว”

“ผมเป็นเพื่อนของเสี่ยวหม่า รบกวน ช่วยหลีกทางหน่อยนะครับ ”

รปภ.ต่างก็รู้ตัวในทันที รีบพยักหน้าให้และโค้งคำนับ“ เพื่อนของพี่หม่าเองเหรอครับ ！”

“เพื่อนของพี่หม่าก็คือเพื่อนของเราเหมือนกัน คุณฉิน คุณไม่ต้องตรวจเช็กอะไร เชิญด้านในได้เลยครับ”

“ขอบคุณมาก”ฉินเทียนพยักหน้าให้สัญญาณ เข็นซูซูแล้วเดินเข้าไปด้านใน

“นี่……แบบนี้ก็ได้เหรอ？”ซูเป่ยซาน ซูหนานกับอู๋เฟย ต่างก็อ้าปากค้าง

พวกเขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าเสี่ยวหม่าคนไหน ที่จะมีอำนาจยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ！

เพียงแค่เอ่ยชื่อ ขั้นตอนการตรวจเช็กต่างๆก็ถูกละเว้นได้เลยงั้นเหรอ ?

เมื่อได้สติ ซูเป่ยซานก็ปรี่เข้ามา พูดว่า“ฉันเป็นปู่ของฉินเทียน ให้ฉันเข้าไปด้วยเถอะนะ！”

“ตาเฒ่า จะเข้าไปมั่วซั่วได้ยังไง ? มีบัตรเชิญไหม！”

“มาทางนี้ อ่านบัตร！”