ตอนที่ 233
บทที่ 233 อนุมัติ
October 21, 2026
พอเห็นฉากนี้ ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างเบิกตากว้าง
พวกเขาคิดไม่ถึงว่าหลิ่วหรูยู่จะกล้าขนาดนี้
เธอเป็นถึงเจ้าแม่ดรุณีหยกที่ดังไปทั่วเมืองเชียวนะ！
ถึงขั้น ต้องร้อนแรงอย่างนี้เลยเหรอ？
“ว๊าว！” มีคนทนไม่ไหวตะโกนออกมา
ดวงตาดวงสวยของยู่หลิงหลงสั่นระริกเอ่ยขึ้นมาว่า： “ทำได้ดี！”
“คุณหนูใหญ่ แต่งงานกับเขาเลย！”
ประโยคนี้ จุดประกายคนในที่เกิดเหตุขึ้น
คนจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มส่งเสียงเชียร์
“คุณหนูใหญ่ทำได้ดี！”
“แต่งงานกับเขาเลย！”
“จับเขาไว้！”
ท่ามกลางเสียงเซ็งแส้ ใบหน้าของหลิ่วหรูยู่แดงก่ำ แต่ว่า เธอยังคงประคองใบหน้าของฉินเทียนไม่ยอมปล่อย
ดวงตาทั้งคู่ของเธอเบิกกว้างจ้องฉินเทียนเขม็ง
ตาประสานตา
ฉินเทียนรู้สึกว่าโลกหมุน
เขาอยากจะผลักหลิ่วหรูยู่ออก แต่ว่า ต่อหน้าร่างกายที่เร่าร้อนเช่นนี้ไม่สามารถที่จะวางมือได้
ความเกร็งสุดท้ายของเขา คือการถอยตัวออก เหยียดมือทั้งสองออก กลัวจะสัมผัสถูกหลิ่วหรูยู่
ดูแล้วเหมือนเป็ดตัวผู้ที่ถูกลักพาตัว
แม่งเอ้ย！
ไม่คิดว่าจะตกเป็นเชลยของสาวน้อยคนหนึ่ง！
มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นเสียงหนึ่งในใจของเขา คาดหวังว่าทุกอย่างจะจบสิ้นโดยเร็ว
จูบนี้ เหมือนใช้พลังชีวิตและความกล้าทั้งหมดของหลิ่วหรูยู่
เธอมองดูสายตาไร้เดียงสาของฉินเทียนอยู่นาน ในสายตาดวงโตของเธอก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ออกแรงเบา ๆ จากนั้น ก็กัดที่ริมฝีปากของฉินเทียนอย่างดุดัน
“อึก！”
สีหน้าฉินเทียนเจ็บปวด
ในที่สุด ริมฝีปากของหลิ่วหรูยู่ก็ปล่อยเขา ทว่า สองมือยังคงประคองใบหน้าของเธอไม่ปล่อย
ในเสียงเรียกร้อง “แต่งกับเขา” เธอแลบลิ้นเลียเลือดที่ลิ้มฝีปากออก
จากนั้นก็เขย่งเท้า เป่าที่ข้างหูของฉินเทียนกระซิบว่า： “ทำไมตอนนี้ไม่กล้ากอดฉันแล้วล่ะ？”
“กลัวฉันจะแต่งกับนายจริง ๆ เหรอ？”
ฉินเทียนยิ้มแหย ๆ
ถูกสาวสวยทำให้จิตใจว้าวุ่นจนต้องกลืนน้ำลายลงคอคือกระซิบว่า： “ได้ยินว่าบ้านเมืองอนุญาตให้มีลูก 2 คนแล้ว ไม่รู้เมื่อไหร่จะให้มีเมีย 2 คนบ้าง”
พรืด
หลิ่วหรูยู่อดขำไม่ได้
จากนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเอ่ยว่า： “อนุญาตให้มีเมีย 2 คนแล้วนายจะให้ฉันเป็นเมีย 2 เหรอ？”
สายตาฉินเทียนส่องเป็นประกายกระซิบว่า： “เลิกกวนได้แล้ว”
ที่เขาพูดอย่างนั้นเพื่อบอกหลิ่วหรูยู่อย่างสุภาพว่าเขาแต่งงาแล้ว
สายตาของหลิ่วหรูยู่ฉายความเกลียดชังขึ้นมาแวบหนึ่ง
เธอถอนใจกระซิบว่า： “วางใจ ฉันรู้ว่านายเป็นผู้ชายที่ดี สามีที่ดี ฉันไม่ทำให้นายลำบากหรอก”
ในที่สุดเธอก็ปล่อยฉินเทียน
หันกลับมามองคนหมู่มากที่ส่งเสียงเชียร์ ใบหน้าทั้งชื่นมื่นทั้งเขินอาย ทำเสียงกระแอมเอ่ยว่า： “ทุกคนไม่ต้องส่งเสียงเชียร์แล้ว”
“ที่จริง นี่เป็นแค่การเดิมพันของฉันกับคุณฉิน”
“เดิมพัน？” กลุ่มคนทำหน้าสงสัย
หลิ่วหรูยู่หน้าแดงเอ่ยว่า： “ฉันท้าเขาว่า ถ้าเขารักษาคุณปู่ให้หายได้ ฉันก็จะ……มอบจูบแรกให้เขา”
อ้าวเหรอ！
จูบแรกด้วย！
บนใบหน้าของทุกคน เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
ยู่หลิงหรงหัวเราะพูดว่า： “ที่แท้เป็นแค่ละครหลอกเหรอ”
“แต่ละครหลอกก็ถือเป็นจริงได้ คุณหนูใหญ่ดูมีความสุข รู้สึกดีต่อใจ ทำไมไม่ฉวยโอกาสจับเขาไว้”
“ของดีอย่างคุณฉินใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว”
“ใช้จังหวะที่ทุกคนยังอยู่ นายท่านก็ฟื้นมาแล้ว พวกเราก็ถือโอกาสเปลี่ยนงานศพเป็นงานแต่งเลยสิ”
คนหมู่มากส่งเสียงเชียร์อีกครั้ง
หลิ่วหรูยู่พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า： “พูดอะไรน่ะ”
“ทุกท่าน ฉันกับคุณฉินต่างบริสุทธิ์ในกัน”
“คุณฉินแต่งงานมีภรรยาแล้ว และภรรยาของเขายอดเยี่ยมมาก แล้วพวกเราก็เป็นเพื่อนรักกัน”