ตอนที่ 262
บทที่ 262 เวลามีจำกัด
October 21, 2026
อะไรกัน？
เมื่อได้ฟังคำพูดของฉินเทียน ฉีเหรินก็อึ้ง เขาไม่ค่อยเข้าใจความหมายของฉินเทียนสักเท่าไหร่
หรือว่า เจ้าหมอนี้คิดว่าพลังของเขานั้นยังไม่พอ เขายังจะต้องเรียกคนอื่นอีก？
เขามองฉินเทียนอย่างยากที่จะเข้าใจ
ฉินเทียนอธิบายอย่างโกรธๆ ว่า：“เพื่อนของฉันเพิ่งจะโทรจองห้องที่หอแปดสิ่งล้ำค่า ฉันต้องรีบพาภรรยาฉันไปกินปลาหมักเหล้า”
“ไม่มีเวลามาสิ้นเปลืองกับพวกนายมากนัก”
“ดังนั้น หากว่าพวกนายไม่เจ๋งจริง ก็ไปเรียกคนที่เจ๋งที่สุดในเมืองเจิ้งมา”
“ฉันจะคุยกับคนที่เจ๋งที่สุด”
ฉีเหรินหัวเราะ
“ฉันแก่จนอายุขนาดนี้แล้ว ยังไม่เคยเห็นคนหนุ่มโอหังเท่านายมาก่อน”
“นายคิดว่า นายมาจับลูกชายฉันเป็นตัวประกัน แล้วไม่เกรงกลัวอะไร คิดอยากจะทำอะไรก็ทำอย่างนั้นเหรอ？”
สีหน้าของเขาเคร่งขรึม：“ฉันจะขอเตือนนายไว้！”
“ถ้าไม่อยากตาย ก็ปล่อยลูกชายฉันเดี๋ยวนี้！”
“มิฉะนั้น เชื่อไหมว่า ฉันแค่ออกคำสั่ง นายจะต้องตายอยู่ที่นี่！”
ฉินเทียนยังไม่พูดอะไร ข้างๆ เสือดำหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า：“ไอ้น้อง ฉันขอเตือนดีกว่า ควรจะเชื่อคำพูดเจ้าบ้านฉี”
“นายดูสิว่านี่คืออะไร”
พูดไป เขาก็ควักเอาปืนเล็กสีดำออกมา จากนั้นเล็งไปที่ฉินเทียน
มีปืน！
“ระวัง！”ซูซูและกงลี่พูดเสียงต่ำ ทั้งสองสาวพูดพร้อมกัน แล้วมายืนที่ข้างตัวของฉินเทียน “ยิงเขาซะ！”
“ยิงเจ้าคนแซ่ฉินนี่ซะ！”เจิ้งจี๋ตะโกนออกมาเสียงดัง
นักเลงที่ถูกฉินเทียนทำร้ายบาดเจ็บ ต่างก็ร้องเฮอย่างพอใจ
ต่อให้กงฟูของฉินเทียนเก่งมาก พวกเขารู้อยู่แล้ว ทีแรกคิดว่า ทีมเสือดำมา จะอาศัยคนเยอะกว่าชนะ
ตอนนี้ คิดไม่ถึงว่า หัวหน้าทีมเสือดำ จะใช้อาวุธมาฆ่าคนเลย！
ต่อให้ฉินเทียนเร็วแค่ไหน จะเร็วสู้กระสุนได้เลยเหรอ？
เมื่อเห็นสภาพแบบนี้ หม่าหงเทาที่อยู่ข้างๆ จึงมีสีหน้าไม่ค่อยดีนัก
เขากัดฟันแล้วพูดว่า：“เจ้าบ้านฉี หัวหน้าเสือดำ อย่าเพิ่งบุ่มบ่าม”
“มีเรื่องอะไร ก็ค่อยๆ พูดจากันจะดีกว่า”
“ฉันยังจะต้องคุยบ้าอะไรอีก！”ฉีชุนด่าว่า
“หม่าหงเทา รอฉันก่อน เรื่องแรกที่จะทำก็คือจัดการนายทิ้งซะ！”
“จากนั้น น้องสาวของนายอย่าคิดอยู่สบาย！”
“ไอ้คนแบบนี้ กล้ามากินบนเรือนขี้รดบนหลังคา！”
“แซ่ฉิน ยังไม่รีบเอามีดออกอีก ไม่งั้นฉันจะสั่งให้เสือดำยิงปืนเดี๋ยวนี้！”
ขณะนั้น เขาก็ยังคุกเข่าอยู่ที่พื้น เพราะว่ามีดม้งเล่มยาวในมือของฉินเทียน ก็ยังจี้อยู่ที่คอของเขา
แต่ว่า เขารู้สึกว่าเขาควบคุมสถานการณ์ได้ จึงพูดอย่างยโส
สีหน้าของฉินเทียน เคร่งขรึมขึ้น
เสือดำนี้ ทำเรื่องที่เขาไม่ชอบมากที่สุด นั่นก็คือ เอาปืนออกมา
อีกทั้งยัง เอาปืนมาจ่อที่เขา
“ไอ้หนู กลัวเหรอ？”
“ในเมื่อกลัวแล้ว ก็รีบคุกเข่าขอชีวิตเสีย”เสือดำที่เห็นฉินเทียนไม่พูด ก็นึกว่าฉินเทียน เขามีสีหน้าที่พอใจ
แววตาของฉินเทียน ที่จู่ๆ ก็กระตุก
ดั่งเงามืด ที่พุ่งไปที่เสือดำ
เสือดำตาลาย รู้สึกเหมือนความตายเข้าพุ่งชน เขาร้องเสียงดัง จากนั้นรีบยิงปืน
แต่ทว่า มันสายไปแล้ว
แสงมีดปรากฏ！
เม็ดเลือดกระเซ็น！
เขาร้องอย่างโหยหวน มือที่จับปืนอยู่ก็เซถอยหลังไป จากนั้นไปยืนพิงที่ด้านหลัง
เลือดอาบเต็มไปหมด！
มือของเขาที่กำปืนเอาไว้ ถูกตัดทิ้งทั้งมือ！
นี่หากไม่ใช่เพราะว่าฉินเทียนไม่อยากฆ่าคนต่อหน้าซูซู มิเช่นนั้น เสื้อดำตอนนี้ ที่ขาดลงคงไม่ใช่แค่มือข้างเดียวแน่ หากแต่เป็นหัวทั้งหัว
ฉินเทียนเหยียบอย่างไม่ตั้งใจ ปืนบนพื้นกลายเป็นแค่แผ่นเหล็กเท่านั้น
เขาพูดอย่างเย็นชาว่า：“ปืนเป็นอาวุธหนักของประเทศ ไม่ใช่อำนาจอย่างเช่นตัวตลกแบบนาย！”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินกลับมา
เหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลง ทำให้คนตรงนั้นตกใจกันหมด