บทที่ 268 เชื่อฟังอย่างอ่อนน้อม

ซูซูหัวเราะแล้วพูดว่า：“พี่หม่า ต่อไปพวกเราต่างก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ไม่ต้องถ่อมตนขนาดนั้น เรียกฉันว่าซูซูก็ได้”

“เมื่อก่อนแม่ของฉันพูดไม่หยุด ไม่ยอมมีพี่น้องให้ฉัน ทำให้ฉันโดดเดี่ยว”

“อันที่จริงแล้วเธอรู้สึกว่า ฉันมักจะโกรธอยู่บ่อยๆ เธอจึงอยากหาของมาทดแทน”

“พี่หม่า ฉันชอบเสี่ยวเซวี่ยมาก อยากจะพากลับไปด้วย พาไปให้แม่ฉันดู”

“หากว่าเสี่ยวเซวี่ยชอบล่ะก็ ฉันก็จะให้เธออยู่ที่นั่น ให้ดูแลแม่ฉัน”

“พี่คิดว่ายังไง？”

หม่าหงเทาอ้าปากกว้าง

เมื่อได้ฟังความหมายของซูซู หมายความว่าเธอรับเป็นน้องสาวบุญธรรม

อีกทั้ง อยากจะให้หม่าเซวี่ย ไปรับต่อหน้าแม่ของเธอด้วย

ฉินก็คิดว่า ความคิดนี้ไม่เลวเลย อีกไม่นานหยางยู่หลันจะต้องย้ายออกไปอยู่เอง จะได้ไม่ต้องเหงา

ถ้าหากว่าให้ข้างๆ กายของเธอมีลูกสาวบุญธรรมแบบหม่าเซวี่ยเพิ่มมาอีกคน ก็คงจะดีมาก

“พี่หม่า สถานที่ฉันพักชื่อว่าอุทยานมังกร”

“มีพื้นที่แม้ว่าจะไม่ใหญ่มากนัก แต่ก็มีอยู่สองสามร้อยไร่”

“สภาพแวดล้อมก็ดีมาก ยามรักษาความปลอดภัยอะไร ต่างก็มีถือว่าปลอดภัยใช้ได้”

“ทางด้านนี้ พี่วางใจได้เลย！”

หม่าหงเทาประทับใจจนไม่รู้จะพูดอะไร สถานที่พักของฉินเทียน ไม่ต้องพูดเขาก็รู้ว่า ต้องดีมากแน่ๆ

นี่เป็นคนที่ทำให้กวนซานคุกเข่าอย่างเต็มใจ！

ตนเองและน้องสาว ลำบากต้องเร่ร่อนไปทั่ว ถึงแม้ว่าเขาจะตั้งใจดูแลอย่างเต็มที่ แต่ว่าอย่างน้อยก็ต้องมีบางอย่างไม่ทั่วถึง เนื่องจากความแตกต่างชายหญิง

ผู้ชายหยาบกระด้างเช่นเขา คงไม่เข้าใจจิตใจของน้องสาวทั้งหมด

ถ้าหากให้น้องสาวรับซูซูเป็นพี่สาว ไปกราบไหว้แม่ของซูซูเป็นลูกสาวบุญธรรม ก็จะได้มีชีวิตที่ไม่ต้องกังวลอยู่ในอุทยานที่กว้างขวางหลายร้อยไร่

สำหรับน้องสาวแล้ว นี่ถือเป็นบ้านที่ดีมาก！

“ขอบคุณคุณผู้หญิงมาก ผมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”หม่าหงเทามองน้องสาวด้วยความปวดใจแล้วพูดว่า：“เสี่ยวเซวี่ย เธอยินดีที่จะไปกับพี่ซูซูไหม？”

“เธอฟังพี่พูดนะ พี่ซูซูและพี่สาวพวกนี้ ต่างเป็นดีที่สุดในโลก”

“แม่ของพี่ซูซู ก็ต้องเป็นคนดีที่สุดในโลกเหมือนกัน”

“เธอยินดีไหม？”

หม่าเซวี่ยพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า：“งั้นพี่ชาย ว่างก็มาหาฉันนะ”

“แน่นอนอยู่แล้ว！”

“หลังจากที่พี่ชายได้ที่พักจัดการอะไรได้ทั้งหมดแล้ว จะรีบมาหาเธอเลยนะ！”หม่าหงเทาพูดไป พร้อมกับรีบหมุนตัว

เพราะเขากลัวว่าจะควบคุมน้ำตาในดวงตาของเขาไม่ได้

เมื่อมองจากด้านหลัง ร่างกายกำยำของคนผู้นั้นกำลังสั่นเทา

ซูซูและคนอื่น ก็ดวงตาแดงไปด้วย ผู้ชายคนเดียวที่ต้องพาน้องสาวมาหลายปีขนาดนี้ ถือว่าเขาลำบากไม่น้อยเลย

พวกเธอก็ประทับใจในสายสัมพันธ์พี่น้องนี้

ซูซูเช็ดน้ำตาแล้วพูดว่า：“งั้นก็ตามนี้นะ”

“พวกเราไปกันเถอะ”

เธอจูงมือของหม่าเซวี่ย จากนั้นขึ้นรถแลนด์โรเวอร์ ส่วนกงลี่ที่อุ้มเสี่ยวเฉียง ก็ขึ้นรถไปด้วย

หลินเซวี่ยก็ขับรถออกไป

ตอนที่ไม่มีคนแล้ว หม่าหงเทาถึงได้เช็ดน้ำตา จากนั้นก็คุกเข่าดังตุ้บที่หน้าของฉินเทียน

เสียงขรึมแล้วพูดว่า：“คุณผู้ชายสั่งมาได้เลย！”

“นับแต่นี้ต่อไป ชีวิตของผมหม่าหงเทา จะเป็นของคุณผู้ชาย！”

ฉินเทียนรีบดึงเขาขึ้นมาแล้วพูดว่า：“เหล่าหม่า เดี๋ยวจะพานายไปสถานที่หนึ่ง นายต้องชอบแน่”

ทั้งสองคนกระโดดขึ้นรถ จากนั้นฉินเทียนขับรถออกจากถนนใหญ่เข้าไปในซอย ขับเข้าไปสวนสัตว์ร้ายในเสียงดังกระหึ่ม

คำสาปสวรรค์ที่เพิ่งจะฝึกซ้อมเสร็จไปรอบแรก แต่ละคนเหงื่อเปียกชุ่ม นั่งพักอยู่บนก้อนหิน

ถงชวนและเถียปี้ ที่พูดล้อเล่นกับอีเจี่ยนเหมยอยู่

เมื่อเห็นรถลาดตระเวนเข้ามา พวกเขาทั้งหมดก็กระโดดลงมา

“นายน้อยมาแล้ว！”

“พี่เทียน！”

พวกเขามาต้อนรับด้วยความดีใจ

ฉินเทียนลงจากรถ จากนั้นกวาดสายตาไปพร้อมกับพูดว่า：“แอบขี้เกียจหรือเปล่า？”

อีเจี่ยนเหมยหัวเราะแล้วรีบพูดว่า：“แอบขี้เกียจไม่มีทาง พวกเราสาบานกันแล้ว ใครโค่นนายได้ ใครได้เป็นใหญ่”

ฉินเทียนหัวเราะพร้อมกับพูดว่า：“จริงเหรอ？โค่นฉันล้ม ความกระหายไม่น้อยเลยนะ”

อีเจี่ยนเหมยรีบพูด：“ถงชวนและเถียปี้เป็นคนพูด”