ตอนที่ 273
บทที่ 273 ภาระหนักหน่วงและหนทางอันยาวไกล
October 21, 2026
เมื่อได้ยินซูซูพูดว่ากำลังจริงจังอยู่นะ ฉินเทียนรีบตอบกลับไปว่า “เมียจ๋า ผมกำลังตั้งใจฟังอย่างจดจ่ออยู่นี้ไง”
ซูซูอยากจะพูดต่อ จู่จู่ก็หน้าแดงขึ้นอีก เลยตอบอย่างหงุดหงิดไปว่า “ช่างเถอะ ไม่พูดล่ะ”
“นอนเถอะ”
ฉินเทียนรีบพูดว่า “อย่าทำแบบนี้สิ”
“เมียจ๋า คุณจะพูดอะไรต่อหรือ?”
ซูซูหลับตาลง หน้าแดงและพูดว่า “ที่ฉันอยากจะพูดก็คือ บางเวลาที่อยู่กับเธอนี้ ฉันเหนื่อยมากเลยนะ”
“เธอเข้าใจยัง?”
ฉินเทียนถอนใจเฮือกหนึ่ง เขาฟังเข้าใจแล้ว
เขากระซิบเบาๆ ว่า “เมียจ๋า ผมรู้ว่าร่างกายของคุณบอบบาง คุณวางใจเถอะ จากนี้ผมจะเคารพคุณแน่นอน”
ซูซูหน้าแดงหยักหน้าตอบรับ “ดังนั้นฉันเลยต้องตั้งข้อตกลงกับเธอสามข้อ”
“ข้อแรก ต่อจากนี้เวลานอน พวกเราต้องใส่ชุดนอน”
ฉินเทียนกลืนน้ำลายตอบว่า “ได้”
“ข้อสอง__”
ซูซูคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “จากนี้ไป เวลาที่ฉันอาบน้ำ เธอห้ามบุกรุกเข้ามา และก็ห้ามแอบมองเวลาฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า”
ฉินเทียนกัดฟัน พยักหน้าตอบรับ “ตกลง”
“ข้อสามล่ะ?”
ซูซหน้าแดงและพูดว่า “ช่างเหอะ รอฉันคิดได้ล่ะค่อยบอกแล้วกัน”
“นอน!”
พูดตามตรง นอนกับฉินเทียนมาหลายครั้งแล้ว แต่ตอนนี้ซูซูก็ยังคิดถึงกลิ่นอายและอ้อมกอดของผู้ชายคนนี้อยู่ดี
ถ้าไม่มีเขานอนกอด หล่อนคนเดียว คงนอนไม่หลับแน่
แต่เนื่องจากสาเหตุด้านสุขภาพ บางครั้งหล่อนเองก็รู้สึกเหนื่อยมาก ดังนั้นเลยจำเป็นต้องตั้งข้อตกลงขึ้นมาสามข้อ
ฉินเทียนเดินไปเปลี่ยนชุดนอนที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ พอเห็นซูซูนอนกรน เลยเตรียมตัวจะนอน
เขาคิดอะไรขึ้นได้ รีบบอกว่า “นอนตอนนี้ไม่ได้นะ ยังมีภารกิจอยู่”
ซูซูงัวเงียและตอบว่า “ภารกิจอะไรของเธอ อย่ามารบกวนฉัน!”
“ฉันเหนื่อยแล้ว อยากนอน!”
“มีภารกิจจริงๆ” ฉินเทียนพูดอย่างจริงจัง “คุณจำสูตรการหายใจที่ผมสอนคุณไปได้ไหม?”
ซูซูหลับตาพูดว่า “จำได้ นั่งไขว่ห้าง ยืดตัวตรง วางจิตว่างเปล่า ทำจิตใจให้สงบ”
“แล้วอะไรอีก?”
“ตั้งใจสัมผัสฟ้าดิน และความเคลื่อนไหวของสรรพสิ่ง”
“จินตนาการว่าร่างกายของตนเป็นพื้นแผ่นดิน เส้นผมเป็นพืชพรรณอันเขียวขจี ผิวหนังคือผิวดิน กระดูกคือภูเขาใหญ่ เลือดคือสายน้ำ”
“ใช้ลมหายใจเคลื่อนไหวผืนดิน สรรพสิ่งทั้งหลาย พืชพรรณทั้งหลาย การไหลเวียนของเลือด การเกิดเติบโตที่ไม่มีสิ้นสุด”
ฉินเทียนกล่าวว่า “เมียของฉันเป็นคนฉลาด ความจำดีมาก แล้วwfhเคยฝึกทำบ้างยัง?”
ซูซูหัวเราะและพูดว่า “ไม่เคยเลยสักครั้ง”
“ทำไมล่ะ?”
“โธ่เอ๊ย เธอนี้มันยุ่งจังเลย ก็มันไม่มีอุปกรณ์ในการเรียนหน่ะสิ ฉันกลัวปวดขา!”
ฉินเทียนพูดอย่างจริงจังว่า “แรกๆ อาจจะไม่เคยชินเท่าไร แต่ค่อยๆ ฝึกไป คุณจะรู้ว่า มันมีประโยชน์มหาศาลเลยนะ”
“นี่เป็นแค่เริ่มต้น รอคุณมีพื้นฐานแล้ว ผมจะสอนอย่างอื่นเพิ่มเติม ชนิดที่นั่งสมาธิเทียบไม่ได้เลย”
“ร่างกายคุณอ่อนแอ จากนี้ต้องหมั่นฝึกฝน ช่วงแรกวันละครึ่งชั่วโมงก็พอ”
“ลุกขึ้น!”
เขาดึงตัวซูซูขึ้นมา สองสามีภรรยา เริ่มทำการฝึกฝน
แรกๆ ซูซูก็เข้าสู่สมาธิได้ยากหน่อย แต่พอผ่านไปสักพัก ก็ค่อยๆ สงบลง
ฉินเทียนลืมตาขึ้น มองดูใบหน้าอันสวยงามของหล่อน ปกคลุมไปด้วยออร่าแสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์
“เดี๋ยวถ้าฉันปวดขาขึ้นมานะ เธอต้องนวดให้ฉันด้วย” ซูซูหลับตาลง และบ่นพึมพำ
ฉินเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะก๊าก
ซูซูฝืนอยู่ครู่หนึ่งก็ล้มลงและพูดว่า “โอ๊ย เร็ว ขาเป็นตะคริวแล้ว!”
“นี่คุณฉิน คุณจะฆ่าเมียตายแล้วนะ”
“ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว!”
“โถ่เด็กน้อย ไม่ต้องตื่นเต้น ผ่อนคลายสบายๆ”