บทที่ 285 เกาะมลายู

ฉินเทียนกระโดดขึ้นเครื่องบินลำหนึ่งไปก่อน

ส่วนคนอื่นๆ ดำเนินการอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดก็กระโดดขึ้นมา

ทุกคน ต่างพกอาวุธที่ตนเองชำนาญการ

โดยเฉพาะ ไม้เท้าเหล็กของฉานเจี้ยน โซ่เส้นใหญ่ของผีหวูฉาง ดาบซามูไรยาวห้าฟุตของหม่าหงเทา

สิ่งเหล่านี้ ถ้าไม่ใช่เครือข่ายความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง อีกทั้งได้รับการยอมรับจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เดิมทีไม่มีทางเป็นไปได้

แต่ว่าฉินเทียนยังคงรู้สึกว่า คำสาปสวรรค์ในตอนนี้ ยังขาดอะไรบางอย่าง

นั่นก็คือ นักแม่นปืนคนหนึ่ง

การทำสงครามของต่างชาติ ฉินเทียนเคยผ่านมามากมาย ก่อนหน้านี้อยู่ใกล้ในระยะกระชั้นชิด อยู่ท่ามกลางดงปืนและลูกกระสุนที่ตกลงมาอย่างกับฝน

อีกทั้งเทคโนโลยีที่ทันสมัยของอาวุธสมัยใหม่

ช่วงนี้คำสาปสวรรค์ กับเหลิ่งเฟิงอีกทั้งเหลยเป้า ได้เรียนรู้ความสามารถต่างๆมากมาย

แต่ว่า สุดท้ายแล้วก็ยังไม่ใช่มืออาชีพ

ดีที่ว่า ครั้งนี้ฉินเทียนพาพวกเขาออกมา ก็ไม่ได้หวังจะให้พวกเขาช่วยเหลืออะไรมากมาย

จุดประสงค์ของเขา คือให้คำสาปสวรรค์ ได้เปิดหูเปิดตา

ดูว่าผู้ก่อการร้ายต่างประเทศ ทำสงครามกันอย่างไร

มองดูเฮลิคอปเตอร์ค่อยๆบินขึ้น บูซานน้ำตารื้นเต็มขอบตา

เขาตะโกนออกมา：“ปลอดภัยกลับมาโดยเร็ว！”

“ผมกับหมาป่า แมลง เสือดาวพวกนี้ต่างรอพวกคุณกลับมา！”

พูดจบ ชายอกสามศอก ในที่สุดก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่

เฮลิคอปเตอร์ได้กลายเป็นจุดสีดำแล้ว ไม่นานก็ไม่เห็นแล้ว

เปรียบเทียบกับท้องฟ้า เพียงแค่เฮลิคอปเตอร์ไม่กี่ลำเดิมทีเล็กน้อยมาก

งั้นถ้าเปรียบเทียบกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด คำสาปสวรรค์สิบกว่าคนนี้ จะเทียบอะไรได้อีกล่ะ?

มีกี่คนที่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของพวกเขา?

ทว่าพวกเขายังคงทำเรื่องเหล่านี้อย่างเงียบๆ ยังมีจิตใจเที่ยงตรงต่อฟ้าดิน

ถึงแม้ว่าบูซานจะเป็นคนของคำสาปสวรรค์อย่างเป็นทางการ แต่ก็ไม่เคยเข้าร่วมภารกิจของคำสาปสวรรค์มาก่อนเลย

เขารับผิดชอบเพียงดูแลฐานสวนสัตว์ร้ายแห่งนี้

แต่ว่า เขาก็รู้สึกเป็นเกียรติมากแล้ว

ทันใดนั้น เขามองเห็นตรงถนนหน้าประตู ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่อย่างมีชีวิตชีวา

เขายืนอยู่ตำแหน่งที่เฮลิคอปเตอร์หายไป ทำความเคารพอยู่นาน

“นายท่าน！”

“คุณมาได้ยังไง！”บูซานรีบวิ่งเข้าไป

ที่แท้คือ เถียสง

ประธานสมาคมการค้าหลงเจียงบิดาของเถียหลินเฟิง และก็คือปู่ของเถียหนิงซวงด้วย

เถียสงถอดหายใจออกมา ถามว่า：“หนิงซวงก็ไปด้วยแล้ว?”

บูซานพยักหน้า ลังเลสักพักหนึ่ง ถามว่า：“นายท่าน คุณเห็นด้วยจริงๆเหรอ ที่คุณหนูใหญ่เลือกเดินทางนี้?”

ในนัยน์ตาของเถียสง แสดงออกอย่างขัดแย้ง

ใครจะไม่รักและทะนุถนอมลูกของตัวเองล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น เถียหนิงซวงเป็นแก้วตาดวงใจของเขา

คุณหนูใหญ่อันดับหนึ่งของหลงเจียง มากมีทรัพย์สมบัติที่ไม่จำกัด

เดิมทีทั้งชีวิตนี้ไม่ต้องฝ่าฟันอะไร ก็สามารถใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสบายได้ ไม่ขาดตกบกพร่อง

แต่ว่า เถียหนิงซวงกลับเลือกเดินทางเดินนี้

หญิงสาวแสนสวยที่มีเสน่ห์ ต่อสู้อยู่กับพวกเดรัจฉานอยู่ตลอด เป็นเพื่อนพ้องกับเหล่าผู้ชาย

มีความเสี่ยงว่าหัวจะหลุด ได้ตลอดเวลา

อีกทั้งไม่ว่าเธอจะลงแรงไปมากเท่าไหร่ ทั้งหมดทั้งมวล ก็ไม่มีใครได้รับรู้ตลอดไป ว่าเธอเถียหนิงซวงคือใคร

รวมทั้งคนของคำสาปสวรรค์ พวกเขาต่างก็รู้ดี เทียบไม่ได้กับสาวน้อยเน็ตไอดอลคนหนึ่งที่เพียงแค่ส่ายเอว โพสต์ท่ามาดึงดูดผู้คน

“นี่คือโชคชะตาของเธอ！”

“ผมเถียสง จะภาคภูมิใจแทนเธอ！”เถียสงเสียงดังกังวาน น้ำเสียงแก่ชราสะท้อนกลับมายังเขาลูกนี้

วีรบุรุษเก่าแก่ท่านนี้ที่ใช้ชีวิตในสนามรบเกินกว่าครึ่ง ความภาคภูมิใจไม่เคยลดลง แต่ว่าเขาก็อดที่จะขอบตาแดงไม่ได้

หลงเจียงเล็กมาก สายการบินนานาชาติเดิมทีน้อยมาก

ดังนั้น ราชาม้าจึงได้จัดเตรียมเฮลิคอปเตอร์ พาฉินเทียนและคนอื่นๆ มายังสนามบินนานาชาติของเมืองหลง

ในพื้นที่ลงจอด ถูกปิดกั้นไว้นานแล้ว

หลังจากพักผ่อนรอดำเนินการ ภายใต้การนำพาของเจ้าหน้าที่มืออาชีพ พวกเขาจึงขึ้นเครื่องบินโดยสารที่ปลดประจำการลำหนึ่งมา ที่ได้ปรับเปลี่ยนเป็นเครื่องบินส่งสินค้า