ตอนที่ 32
บทที่ 32 เขาเป็นสุนัขของฉัน
October 21, 2026
ขณะทานข้าว หยางยู่หลันตักซุปเห็ดหอมให้ซูซูถ้วยหนึ่ง พูดอย่างประจบ:
“ชิมดูสิ ใช่รสชาติที่ลูกชอบที่สุดหรือเปล่า?”
ซูซูชิมไปคำหนึ่ง แม้ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็สามารถดูออกจากสายตา เธอชอบมาก
หยางยู่หลันพูดอย่างดีใจ: “นี่ฉินเทียนเป็นคนทำ!”
“รู้ว่าลูกชอบทานอันนี้ เขาก็ตั้งใจฝึกทำ ตอนนี้ทำได้ดีกว่าแม่เยอะ”
ซูซูวางถ้วยลงบนโต๊ะทันที พูดด้วยอารมณ์ที่ไม่ดี: “ไม่เห็นอร่อยเลย!”
“คนแซ่ฉิน คุณเป็นผู้ชายคนหนึ่ง นอกจากใช้อำนาจใช้ชื่อผู้อื่นมาหลอกลวง ไม่มีความสามารถสักนิดเลยเหรอ?”
“แค่อาหารก็ยังทำไม่ดี มีคุณเพื่ออะไร!”
หยางยู่หลันกระอักกระอ่วน
ฉินเทียนก็หมดคำจะพูด
ทั้งคนคิดไม่ถึงว่า ซูซูที่มีความรู้ อ่อนโยนและใจดี หลังจากตื่นจากการเสียความทรงจำห้าปี กลายเป็นคนที่แกมโกงใจร้ายแบบนี้
แต่ว่า ทั้งสองรู้สึกว่า นี่เป็นปฏิกิริยาที่เกิดจากหลังได้รับบาดเจ็บสาหัสของซูซู
พวกเขายิ่งระมัดระวังมากขึ้น
หลังทานข้าวเสร็จ ซูซูพูดด้วยน้ำเสียงแย่: “อึดอัดจะตายแล้ว!”
“แม่ เข็นฉันออกไปเดินเล่นสวนดอกไม้เล็กๆด้านนอกเถอะ”
“ได้สิ!” หยางยู่หลันรีบลุกขึ้นยืน แต่คิดอะไรออก เธอคิ้วขมวดพูด: “แม่ควรไปทำงานแล้ว”
ฉินเทียนรีบพูด: “ผมเถอะ”
หยางยู่หลันพูดยิ้มๆ: “ซูซู แม่ไปทำงาน ให้ฉินเทียนอยู่เป็นเพื่อนดีไหม?”
สีหน้าของซูซูนิ่งลง แต่ว่าครั้งนี้ เธอไม่ได้ไล่ฉินเทียนไป
แต่กลับพูดด้วยเสียงเย็นชา: “คนแซ่ฉิน ฉันไม่รู้ว่าที่คุณตั้งใจอยู่ต่อ มีเป้าหมายอะไรกันแน่”
“แต่ว่า ฉันต้องทำสัญญากฎสามข้อกับคุณ!”
ฉินเทียนยิ้มและพูด: “คุณว่ามา”
“อย่าทำหน้าทะเล้นกับฉัน!”
“จะบอกคุณให้ คุณก็เป็นคนส่งอาหาร ตอนนี้แม้ฉันจะพิการ ก็ไม่ชอบคุณอยู่ดี!”
หลังจากต่อว่า ซูซูถึงได้พูด: “ข้อที่หนึ่ง ห้ามแตะต้องฉัน!”
“ข้อที่สอง ไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ห้ามพูดเรื่องการรักษาอีก!”
คิดถึงตอนฟื้นขึ้นมาก่อนหน้านี้ เห็นตัวเองเปลือยเปล่า และภาพฉินเทียนที่เปลือยท่อนบน เธอหน้าแดง
ฉินเทียนพยักหน้า พูด: “ยังมีอีกล่ะ?”
ซูซูพูดด้วยความเย็นชา: “คิดไม่ออก จำไว้แล้วกัน!”
“ยังไงสะเพียงแค่คุณกล้าทำให้ฉันโกรธ ไสหัวออกไปทันที!”
นี่เป็นคุณหนูที่เอาแต่ใจ หยางยู่หลันเป็นห่วงมาก ฉินเทียนจะทนไม่ได้ โกรธแล้วจากไป
มีคำกล่าวที่ว่าแม่ยายยิ่งมองลูกเขยยิ่งสบายตา อย่างไม่รู้ตัว เธอเอาฉินเทียนเป็นที่พึ่งไปแล้ว
ผู้ชายแบบนี้ หายาก
เธอต้องช่วยลูกสาวเก็บเขาไว้
ยังดี เห็นฉินเทียนไม่โกรธ เธอก็วางใจออกไปทำงาน
ตอนนี้ ในปราสาทที่อยู่ไกลโพ้นทะเล
ชายชราที่มีเคราสีขาวเหมือนซานตาคลอส มองดูหญิงสาวที่ขมวดคิ้วนั่งอยู่บนโครงชิงช้าตรงหน้าเขา ด้วยสีหน้าเอ็นดู
หญิงสาวสวยเหมือนเจ้าหญิงในนิทาน
“ลั่วลั่ว พวกเราเปลี่ยนเป้าหมายไหม”
“นอกจากราชาเทพ ผู้ชายทั้งโลก ให้เธอเลือกอย่างตามใจ”
“ชอบคนไหน ปู่จะรีบไปจับเขากลับมา!”
“ไม่!”
“ฉันจะเอาเขา!”
“ฉันมีความรู้สึกว่า ฉันเคยอยู่ห่างจากเขาเพียงหนึ่งก้าว ปู่ ฉันไม่ยอมแพ้!”
ร็อคชิลเลอร์ถอนหายใจ ตะโกนบอกพ่อบ้านที่อยู่ห่างไกล: “ปล่อยข่าวออกไป แค่ราชาเทพยอมขอหลานสาวฉันแต่งงาน ฉันจะยกบ่อน้ำมันGarwarเป็นสินสอดให้!”
พ่อบ้านตัวสั่น: “นายท่าน นั่นเป็นบ่อน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก แล้วก็เป็นเสาหลักของตระกูลเรา!”
“มั่ว!”