ตอนที่ 334
บทที่ 334 ทรัพยากรของผม
October 21, 2026
ภายใต้สายตาที่จ้องมองของทุกคน ไป๋เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่าตัวเองเหมือนไม่ได้ใส่เสื้อผ้า
หล่อนทั้งอายทั้งโกรธ พูดอย่างอารมณ์เสียว่า“พวกแกสมรู้ร่วมคิดกันขึ้นมารังแกฉัน！”
“พวกแกฝากไว้ก่อนนะ！”
จากนั้นไม่มีหน้าให้อยู่ต่อไปอีกแล้วจริง ๆ หนีไปอย่างพ่ายแพ้
โม่ชงกัดฟันแล้วพูด“คนคนแซ่ฉิน ถือว่านายเก่ง！”
“พวกเราคอยดูแล้วกัน！”
จากนั้นมองหลิวหรูยู่อยู่ เขากอดความหวังสุดท้ายที่เล็กน้อยไว้อยู่ พูด“หลิวหรูยู่ ผมให้โอกาสครั้งสุดท้ายแก่คุณอีกหนึ่งครั้ง”
“คุณต้องการตามหมอนี่ที่ไม่มีชื่อเสียงคนนี้จริง ๆ เหรอ？”
“ถึงแม้เขามีความเจ้าเล่ห์ฉลาดแกมโกงเล็กน้อย แต่วงการบันเทิงเขาหยอกเล่นไม่ได้”
“ผมสามารถให้ทรัพยากรแก่คุณได้ เขาไม่มีวันให้คุณได้！”
“สรุปแล้วตามใครมีประโยชน์ต่อคุณ ทางที่ดีที่สุดคุณคิดใตร่ตรองให้ชัดเจน”
“ตอนนี้ขอร้องผมยังทัน”
หลิวหรูยู่อยากพูดอะไร จู่ ๆ ที่หน้าประตูก็ส่งเสียงที่ตื่นเต้นมา
“มิเชลมาแล้ว！”
“หลีกทางหน่อย ทุกคนรีบหลีกทางหน่อย！”
เพียงเห็นฟู่เจียงเดินติดตามสุภาพบุรุษต่างชาติคนหนึ่งเข้ามาแล้วด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น
ทุกคนต่างก็ตะลึงแล้วเล็กน้อย
ฟู่เจียงพวกเขารู้จัก แต่มิเชลคนนี้เป็นใคร？ มองท่าทางแล้วมีฐานะมาก
ฟู่เจียงพูดแนะนำอย่างตื่นเต้นว่า“มิเชลคือหัวหน้าเลขาของสมาคมเงินทุนดูแลเด็กยากจนขององค์การสหประชาชาติ！”
องค์การสหประชาชาติ？ฐานะนี้ไม่สามารถดูถูกได้！
คนในเหตุการณ์รีบหลีกทางให้เส้นหนึ่ง นักข่าวสื่อเหล่านั้นก็ผุดขึ้นไปอย่างกระตือรือร้น
ฟู่เจียงพูดเสียงดังว่า“ทุกท่าน คุณมิเชลวันนี้มาที่นี่มีเรื่องที่สำคัญจะประกาศ！”
“คุณมิเชล เชิญขึ้นมาบนเวที”
“ผมแนะนำให้คุณ ท่านนี้ก็คือคุณหลิวหรูยู่”
“คุณสุภาพสตรีสวยงาม คุณเกินความคาดคิดของผมจริง ๆ ”
“คิดไม่ถึงคุณหลิวที่มีชื่อเสียงมากจะเรียบง่ายอย่างนี้”
“แต่เสื้อผ้าที่เรียบง่ายอีกก็ยากที่จะกลบเกลื่อนแสงโชติช่วงที่สวยงามของคุณได้”
มิเชลส่งการถอนใจที่ออกมาจากในใจ
เพราะหลิวหรูยู่ใส่เสื้อผ้าธรรมดา มองไปแล้วยังแพงสู้เสื้อผ้าของพนักงานเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านข้างคนหนึ่งไม่ได้
แต่บุคลิกที่เมตตาและความงามที่ติดตัวตามธรรมชาติมาเหล่านั้น ก็แสดงออกมาตามธรรมชาติ
นี่ถึงเป็นเครื่องประดับที่สำคัญที่สุดของหล่อน
หลิวหรูยู่รีบพูด“คุณมิเชล ได้ยินชื่อเสียงและชื่นชมมานานมาก！”
“ไม่ทราบว่าคุณมีเรื่องอะไรต้องการให้ฉันรับใช้เหรอ？”
มิเชลสะบัดมือต่อเจ้าหน้าที่พนักงานที่อยู่ด้านหลังแล้ว เจ้าหน้าที่พนักงานก็ประคองกล่องที่สวยงามหนึ่งมาอย่างระวังทันที
มิเชลเปิดกล่องหยิบป้ายสีทองอันหนึ่งออกมาจากข้างใน พูด“ผ่านการสังเกต ความสวยความมีเมตตาของคุณอีกทั้งแรงผลกระทบ ทั้งหมดไม่มีอะไรสามารถเทียบได้”
“ดังนั้นตอนนี้ผมเป็นตัวแทนสมาคมเงินทุนอย่างเป็นทางการ เชิญคุณมาเป็นทูตหัวใจของเขตพื้นที่เอเชียพวกเรา”
“ภายใต้การพยายามร่วมกันของพวกเรา หวังว่าคุณจะสามารถส่งความห่วงใยและความอบอุ่นให้แก่เด็กยากจนที่มากมายทั่วโลก”
“คุณสุภาพสตรีหลิว ไม่ทราบว่าคุณยินยอมรับภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์นี้ไหม？”
หลิวหรูยู่อ้าปากกว้างอย่างตกใจแล้ว
การเรียนเชิญนี้หล่อนได้ใฝ่ฝันมานานมากแล้ว
เพราะไม่มาก สามารถนำพาเกียรติมามากเท่าไหร่ แต่มีฐานะอันนี้แล้วหล่อนก็ยิ่งสามารถไปทำเรื่องบางอย่างได้สะดวก
เวลาเดียวกันเอาแรงผลกระทบของตัวเอง แสดงความสามารถออกมาให้สูงที่สุด
กระทั่งหล่อนเคยคิดต้องการเอาอันนี้เป็นในฐานะอาชีพตลอดชีวิต
เกิดเรื่องฉาวโฉ่ออกมาแล้ว หล่อนคิดว่าความฝันนี้ได้แตกสลายแล้วอย่างสิ้นเชิง
คิดไม่ถึงมิเชลจะมาให้ป้ายแก่หล่อนด้วยตัวเอง
หล่อนอดไม่ได้ที่จะมองไปทางฉินเทียนแล้ว ตอนนี้ปรากฏน้ำตาแล้ว
หล่อนรู้ทั้งหมดนี้ต่างก็เป็นฉินเทียนที่ประทานให้
ฉินเทียนอมยิ้มพยักหน้า ให้สายตาของกำลังใจแก่หล่อนแล้ว
หลิวหรูยู่ถอนหายใจแล้ว พูดเสียงดัง“คุณมิเชลที่เคารพ ฉันยินยอม！”
！