บทที่ 336 ปรมาจารย์สิบสามท่าน

ผัวะ！

ภายใต้การโกรธมากของจ้าวซวู่ หยิบแจกันกระจกขึ้นมาฟาดลงบนหัวของโม่ชงอย่างแรง

โม่ชงที่เดิมทีคุกเข่าอยู่ก็ร้องอย่างน่าเวทนาเสียงหนึ่ง กุมหัวล้มลงบนพื้น

ระหว่างนิ้วมือก็มีเลือดไหลออกมาทันที

เจ็บจนเขาร้องว๊าก

“พี่ซวู่ ผมผิดไปแล้ว！”

“ให้โอกาสผมอีกครั้งหนึ่ง！”

“ผมจะต้องฆ่าฉินเทียนให้ได้ เอาหลิวหรูยู่พามาที่ตรงหน้าของคุณ！” เขาพูดเสียงดังอย่างหวาดกลัว

“แกยังมีหน้าขอโอกาสกับกูอีก？”

“วันนี้กูจะตีแกให้ตาย！”

ภายใต้การโกรธมากของจ้าวซวู่ หยิบแส้มาเส้นหนึ่งจากบนชั้น ตีขึ้นมาอย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง

ตีไปด้วยด่าทอไปด้วย

“สารเลว！”

“โม่ชงแกพวกหมาคนนี้！”

“เรื่องเล็ก ๆ นี้ต่างก็ทำไม่ดี ฉันเอาแกไว้มีประโยชน์อะไร？”

“แกแม่งรู้ไหมในงานประชุมของตระกูล กูสูญเสียคนไปเท่าไหร่แล้ว？”

“ฉันตีแกให้ตาย！”

“ร้องสิ！”

“แกร้องอีกสิ！”

มองเห็นท่าทางที่บ้าคลั่งของจ้าวซวู่ หญิงสาวสองคนที่อยู่ด้านข้างก็ตกใจจนสั่นเทา

พ่อบ้านกัวเซิงก็ไม่กล้าขึ้นมาห้ามปราม เพราะพวกเขาต่างก็รู้จ้าวซวู่กำลังโมโหมาก

เวลานี้ใครพูดใครตาย！

กุมหัวอยู่หดตัวที่พื้น ตอนนี้เขากัดฟันนิ่งไม่กล้าร้องอีก

เพราะเขาเข้าใจขอแค่เขาร้องเจ็บ จ้าวซวู่ก็จะใช้รูปแบบที่ยิ่งโหดร้ายมาลงโทษเขา

มีทางเดียวกัดฟันอดทนอยู่ รอถึงจ้าวซวู่ตีจนเหนื่อยแล้วตัวเองก็หยุดลงมาเอง

จ้าวซวู่ตีแล้วครึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ เหนื่อยจนหอบแฮ่ก ๆ

มองเห็นโม่ชงไม่ขยับเขาถึงโยนแส้ทิ้ง หย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาหอบเฮือกใหญ่

หญิงสาวสองคนรีบเทน้ำส่งไปถึงด้านหน้าของเขา

“กูไม่ดื่มน้ำ！”

“หยิบเหล้ามาให้กู！”สะบัดมือทำให้แก้วน้ำที่อยู่ในมือของหญิงสาวคนหนึ่งล้มคว่ำ แล้วยกเท้าถีบหญิงสาวอีกคนล้มคว่ำอีก

หญิงสาวสองคนตกใจจนสีหน้าขาวซีด รีบคลานขึ้นมาเปิดไวน์แดงขวดหนึ่งแล้ว

จ้าวซวู่จ่อปากขวดอยู่ดื่มอึก ๆ ไปครึ่งขวด ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นยิ่งแดงแล้ว

“สารเลว！”

“แกทำร้ายกูให้ขายหน้าจนหมดสิ้นต่อหน้าตระกูลแล้ว！”

“กูจะฆ่าแกให้ตาย！”มองเห็นโม่ชงที่อยู่ด้านหน้าเขาก็โกรธอีกครั้ง จับขวดไวน์แดงอยู่เตรียมที่จะระเบิดหัวของโม่ชง

“คุณชาย！”พ่อบ้านรีบขึ้นมาข้างหน้าก้าวหนึ่ง พูดเสียงต่ำว่า“ตีอีก ก็ตีตายจริง ๆ แล้ว ”

“ไม่สู้ พวกเราฟังคำพูดของประธานโม่ ฉินเทียนคนนั้นสรุปแล้วเป็นใคร”

จ้าวซวู่ถีบโม่ชงทีหนึ่งอย่างแรงแล้ว พูดอย่างโมโหว่า“อย่าแกล้งตายให้กู！”

“รีบพูด！”

คนนี้เวลาปกติออกเดินทางต่างก็มีดาราหญิงติดตามมาเป็นเพื่อน ก็อดฟาเธอร์ของวงการบันเทิงที่มีหน้าตามากอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เวลานี้ก็เหมือนหมาตกน้ำตัวหนึ่งอย่างนั้น

เขากัดฟันคลานขึ้นมาคุกเข่าที่ด้านหน้าของจ้าวซวู่ร้องไห้น้ำมูกไหล

“ผมตรวจสอบเป็นเวลาแรกได้รู้ว่าฉินเทียนเป็นประธานกรรมการบริหารของซูยู่กรุ๊ป สามีของซูซู”

“หลิวหรูยู่เป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าครีมซูยู่ของซูยู่กรุ๊ป”

“ครั้งนี้พวกเราทำให้หล่อนเสียชื่อเสียง กระทบต่อปริมาณการขายของครีมซูยู่แล้ว”

“ผมคิด ฉินเทียนจะต้องเป็นเพราะอันนี้ถึงได้ทำลายแผนการของพวกเราแล้วแน่นอน！”

“ซูยู่กรุ๊ป？”จ้าวซวู่พูดอย่างอารมณ์เสีย“นั่นเป็นของอะไร？”

ถึงแม้ตอนนี้ซูยู่กรุ๊ปก็มีชื่อเสียงบ้างเล็กน้อย แต่ก็คืออยู่ที่พื้นเมืองของหลงเจียง

ขยายกว้างอีกหน่อย แรงผลกระทบก็ไม่ออกเมืองหนานเจียง

และจ้าวซื่อกรุ๊ปของตระกูลจ้าวทรัพย์สินหลายแสนล้าน อยู่ในประเทศต่างก็สามารถถือได้ว่าเป็นตระกูลมหาเศรษฐีชั้นหนึ่ง

ดังนั้นจ้าวซวู่เดิมทีก็ไม่เคยได้ยินบริษัทใหม่ที่มีมูลค่าตลาดหลายพันล้านอย่างซูยู่กรุ๊ปอย่างนี้