ตอนที่ 34
บทที่ 34 มีเจตนาอื่นแอบแฝง
October 21, 2026
“พวกคุณจะจัดหายาสมุนไพรจีนให้โรงพยาบาลของทั้งเมือง?” หยางยู่หลันขมวดคิ้ว
เธอคิดไม่ถึง ซูเป่ยซานกล้าเรียกร้องขนาดนี้
ตามความสามารถของตระกูลซู แค่จัดหาให้หนึ่งโรงพยาบาล ก็ลำบากแล้ว
“ใช่คุณป้า”
“พวกเราไม่โลภ ท่านแค่เอาให้สิทธิ์ในการจัดหายาสมุนไพรจีนทั้งหมดในโรงพยาบาลท้องถิ่นของในหลงเจียงให้พวกเราก็พอ”
“ถ้าคุณป้ารู้สึกว่าส่วนแบ่งน้อยเกินไป สามารถให้ส่วนแบ่งอุปกรณ์การแพทย์บางส่วนให้หลานจะยิ่งดีเลย”
“คุณป้า นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยของพวกเรา”
ซูเหวินเฉิงพูดไปแล้วเปิดหีบห่อ ด้านในเต็มไปด้วยธนบัตรใบแดงๆ
“นี่หมายความว่ายังไง?” สีหน้าของหยางยู่หลันเยือกเย็น
ซูเป่ยซานพูดอย่างมีความสุข: “ยู่หลัน กฎพวกเรารู้ดี”
“มีคำกล่าวที่ว่าปุ๋ยและน้ำไม่ไหลเข้าสู่ทุ่งของบุคคลภายนอก นี่สองแสน เป็นแค่ส่วนแบ่งเพียงเล็กน้อย”
“หลังจากร่างสัญญาเสร็จ ฉันสามารถกำหนดเวลาให้ปันผลกับเธอ เธอคิดว่าไง?”
“พวกคุณมาหาผิดคนแล้ว!” หยางยู่หลันตบโต๊ะ พูดอย่างสงบ: “เงินพวกนี้เชิญคุณเอากลับไป ฉันหยางยู่หลันไม่ใช่คนแบบนั้น!”
“ได้รับความกรุณาจากหัวหน้าคณะกรรมการให้เกียรติ ยกงานสำคัญแบบนี้ให้ฉัน ฉันจะเอาประโยชน์ส่วนรวมเป็นส่วนตัวได้ยังไง!”
“การจัดซื้อทั้งหมด จะประกาศเปิดประมูลในแว็บไซต์ทางการ พวกคุณอยากจะจัดหา ติดตามข่าวสารการประมูลก็พอ”
“ตอนนี้ เชิญพวกคุณออกไป!”
ซูเหวินเฉิงและซูเป่ยซานคิดไม่ถึงว่าหยางยู่หลันจะตัดไมตรีแบบนี้ การประจบไม่ถูกที่
ฉินเทียนยิ้มอย่างเยือกเย็น พูด: “ได้ยินแล้วใช่ไหม? แม่ผมให้พวกคุณออกไป”
“พวกคุณจะออกไปเอง หรือจะให้ผมลงมือ?”
ซูเป่ยซานและซูเหวินเฉิงสั่นไปพร้อมกัน กับการสู้ของฉินเทียน พวกเขาก็กลัวมาก
ตกอยู่สภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ซูซูพูดด้วยความโกรธ: “คนแซ่ฉิน คุณหุบปาก!”
“คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาว่าคุณปู่และน้องชายของฉัน?”
“แม่ แม้คุณปู่ส่งเงินมาไม่ถูกต้อง แต่ก็เป็นความหวังดี”
“ฉันรู้สึกว่า เป็นครอบครัวเดียวกัน แม่ก็ควรช่วยพวกเขา”
“หรือว่าแม่ลืมไปแล้ว ตอนนั้นพ่อของฉันตายยังไง? เขาก็เพราะทำเพื่อตระกูล ถึงได้พลีชีพตัวเอง”
“ตอนนี้ เห็นตระกูลซูเจอภัยพิบัติ ถ้าพ่อรู้ แม่คิดว่าพ่อจะคิดยังไง? ”
ซูเป่ยซานและซูเหวินเฉิง รีบย้ายออกจากที่ของซูยู่ถาง แล้วขอร้องสุดชีวิต
หยางยู่หลันสับสนไปหมด เธอปิดปากพูด: “ไม่ต้องพูดแล้ว! ขอร้องพวกคุณห้ามพูดเลย!”
“ฉันสามารถให้ส่วนแบ่งพวกคุณที่แน่นอน แต่ว่า ราคาและคุณภาพ ฉันจะเอาที่ดีที่สุด!”
“ถ้าพวกคุณทำไม่ได้ ฉันจะยกเลิกสิทธิ์การจัดหาของพวกคุณทันที!”
ซูเป่ยซานและซูเหวินเฉิงดีใจมาก ออกไปอย่างมีความสุข
ก่อนกลับก็ยังชวนซูซูไปเล่นที่บ้านอย่างสนิทสนม ซูซูรับปาก
ฉินเทียนแอบถอนหายใจ แม่ยายใจอ่อนเกินไป ไม่เหมาะสมที่จะทำหน้าที่การจัดซื้อ
สำหรับซูซู ฉินเทียนยิ่งทำอะไรไม่ได้
ตอนนี้ซูซูคิดอยากจะกลับสู่ตระกูลอย่างเดียว ปฏิบัติกับตัวเองเป็นคนนอก
“แม่ ทำถูกแล้ว ฉันเชื่อคุณปู่และเหวินเฉิง ไม่ทำร้ายพวกเรา”
“ในเมื่อ พวกเราคือครอบครัวเดียวกัน”
มองดูฉินเทียน ซูซูพูดด้วยอารมณ์ไม่ดี: “ยังไม่รีบเก็บถ้วยเก็บตะเกียบ ทำความสะอาด!”
“พรุ่งนี้ส่งฉันไปที่บ้านคุณปู่ ไม่เจอหลายปี ฉันจะรวมตัวกับพวกญาติ”
ฉินเทียนลังเลสักพัก ก็ตอบตกลง