ตอนที่ 366
บทที่ 366 ชนะหรือแพ้ก็คือเมืองหนึ่ง
October 21, 2026
“จ้าวข่าย ! ”
“เป็นคุณนี่เอง ! ”
จ้าวซวู่ไม่ได้โง่ เมื่อสติกลับมา ก็จ้องมองจ้าวข่ายอย่างโกรธจัด
จ้าวข่ายทำชั่วไปแล้วอกสั่นขวัญกลัวเล็กน้อย
ท้ายที่สุด การลอบสังหารอานกั๋ว ก็เป็นเอกฉันท์ต่อโลกภายนอก แม้ว่าเขาจะล้มเหลว และถูกตำหนิ เขาก็ทำเพื่อตระกูล
อย่างไรก็ตาม องครักษ์ที่กล้าลอบสังหารครอบครัวของเขา นี่มันเป็นอาชญากรรมครั้งใหญ่แล้ว !
“จ้าวซวู่ คุณอย่าหลงกลคนแซ่ฉินนะ ! ”
“เขาเป็นคนที่โจมตีใส่ร้ายคนอื่น ”
“คุณอย่าลืมสิ วันนี้เรามาทำอะไร ” จ้าวข่ายส่งสายตา
จ้างซวู่กำหมัดอย่างโกรธจัด กัดฟันพูด “ศัตรูภายนอก ฉันต้องจัดการอยู่แล้ว”
“อย่างไรก็ตามสิ่งที่อยู่ภายใน ฉันก็ต้องจัดการอย่างแน่นอน ! ”
“ถ้าฉันรู้ว่าใคร ที่ตระกูลจ้าวแอบฆ่าหยวนหู่กับหยวนหลาง อย่างลับ ๆ เพื่อทำให้ฉันถูกลงโทษ ฉันจะทำให้มันชดใช้ด้วยเลือด ! ”
สีหน้าของจ้าวเทียนเล่อ ก็เคร่งขรึมและน่ากลัวเช่นกัน
เขาไม่ค่อยรู้เรื่องกัวเซิงและพี่น้องสามคนของหยวนซื่อมากนัก
ตอนนี้ เมื่อเห็นลูกชายของเขาเผชิญหน้ากับฉินเทียนตัวต่อตัว เขาที่เป็นคนฉลาด ก็ค้นพบความแปลกประหลาดในทันที
แม้ว่าเขาจะเจอฉินเทียนเป็นครั้งแรก แต่ก็พบว่า ฉินเทียนนั้นบ้าคลั่งมาก
แต่ว่า คนที่บ้าอย่างฉินเทียน จะไม่พูดโกหก
ยิ่งไปกว่านั้น เขายอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า เขากำจัดหยวนหลาง และฆ่าหยวนเป้า
ถ้าหากหยวนหู่หยวนหลาง ถูกเขาฆ่าจริง ๆ เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่กล้ายอมรับ
มีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้น คนที่ฆ่าหยวนหู่และหยวนหลาง เป็นคนอื่น
ฉินเทียนพูดถูก การตายของหยวนหู่ หยวนหลาง รวมไปถึงกัวเซิง ที่โชคร้ายที่สุด แน่นอนว่าเป็นลูกชายของเขาจ้าวซวู่
แล้วกำไรสูงสุดคืออะไรกันล่ะ ?
ถ้าพูดตามกฎแล้ว คนที่ได้กำไรสูงสุด มักจะเป็นฆาตกรตัวจริงที่อยู่เบื้องหลัง
ตอนนี้ ฆาตกรตัวจริง กำลังจะออกมาแล้ว
เป็นไปได้ที่จะจินตนาการถึงอารมณ์ของพ่อลูก หลังจากที่เล่นกับสิ่งชั่วร้าย และถูกเก็บไว้ในความมืดเป็นเวลานานขนาดนี้
จ้าวเทียนจีเยาะเย้ย “พี่รอง วันนี้พวกเรามาทำอะไรกันเหรอ ? ”
“เรื่องสำคัญยังไม่ได้รารือ เราจะถูกคนคนที่มีเจตนาร้ายแอบแฝงอยู่ ยั่วยุไม่ได้นะ”
จ้าวเทียนเล่อกัดฟัน รู้ว่าเรื่องสำคัญต้องเร่งด่วน
เขายิ้มและพูดว่า “ขอบคุณคุณฉินที่เตือน ”
“เรื่องนี้ ตระกูลจ้าวจะต้องสืบหาความจริงให้ปราฎจงได้ จะไม่ปล่อยฆาตกรคนนี้ และไม่มีวันทำผิดต่อคนดี”
“เพียงแต่ว่าคุณฉิน ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้ฆ่าหยวนหลางหยวนหู่ ”
“แต่คุณฆ่าหยวนเป้า เรื่องนี้ ยังไงเราก็ต้องคิดบัญชีกันวันนี้”
ฉินเทียนหัวเราะเยาะและพูดว่า “เอาเลย ”
“ได้ !”
“กล้าดี ! ”
ในสายตาของจ้าวเทียนเล่อ มีความรู้สึกของการแข่งขัน จ้าวแห่งเมืองหยุนชวนผู้นี้ ในที่สุดก็จะเริ่มเล่นแล้ว
ทันทีที่เขาโบกมือ ลูกน้องที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยกกระดานหมากรุกขึ้นมา
หมากรุกด้านบนบางอันเป็นหมากรุกพิเศษ แต่ละตัวหมากรุก จะมีชื่อเมืองเขียนอยู่
มีตัวหมากรุกทั้งหมดสามสิบตัว ก็คือนครระดับเมืองทั้งสามสิบแห่ง
อานกั๋วมองอย่างละเอียดและขมวดคิ้ว “หมากรุกสามสิบชิ้นนี้ เป็นตัวแทนของเมืองทั้งหมด ในเมืองหยุนชวนและหนานเจียง”
“เจ้าบ้านจ้าว ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการจะทำอะไร ? ”
“หรือว่า ต้องการใช้นครระดับเมืองเหล่านี้ เป็นตัวหมากรุกเพื่อมาเล่นเกมงั้นเหรอ ?”
“คุณพูดถูกแล้ว ”
จ้าวเทียนเล่อเยาะเย้ย “เพียงแต่ป้ายเหล่านี้ที่มีชื่อเมืองพวกนี้ ไม่ใช่ตัวหมากรุกของฉัน แต่เป็นชิปของฉัน ”
หลังจากพูด เขาก็ตะโกนขึ้นทันที “องครักษ์ตระกูลจ้าวของฉันอยู่ที่ไหน ! ”
ข้างหลังเขา องครักษ์ผู้สังหารทั้งเจ็ดคน พูดพร้อมกัน “ครับ!”
พวกเขาเต็มไปด้วยพลังงาน และทั้งเจ็ดก็พูดพร้อมกัน เสียงหึ่งและก้องกังวาน ทำให้แก้วหูของทุกคนเจ็บ
จ้าวเทียนเล่อพูดอย่างภาคภูมิใจ “เห็นหรือยัง ? องครักษ์ทั้งเจ็ดนี้ ก็คือหมากรุกของฉัน ”
“ท่านอาน ฉินเทียน งานเลี้ยงในวันนี้ จะไม่มีรายการที่สนุกสนานบ้างได้อย่างไร ?”