บทที่ 379 มาเยาะเย้ยฉันหรอ

“คุณคือใคร？”

“มาทำอะไรที่นี่ครับ？” ชายรักษาหน้าประตูทั้งสองคนเดินเข้ามา แล้วเอ่ยถามและเต็มไปด้วยความตักเตือน

เสียงเบาๆของชายหนุ่มที่เอ่ยออกมา “ไปแจ้งราชาหลิน ว่ามีคนรู้จักจากหยุนชวนอยากที่จะขอพบ”

“คุณมาจากหยุนชวน？”ชายผู้รักษาหน้าประตูเอ่ยถาม

ชายหนุ่มพยักหน้า

ยามหน้าประตูเอ่ยยิ้ม “รถขบวนของคุณหนูพวกเราเพิ่งจะออกไปนะ คุณเป็นคนของตระกูลจ้างใช่ไหม เรื่องงานแต่งงาน อยากที่จะพบคุยกับราชาหลิน？”

ชายหนุ่มพยักหน้า ราวกับว่าเขานั้นไม่อยากที่จะเอ่ยอะไรเยอะแยะออกมา

“รอสักครู่”ยามหน้าประตูวิ่งเข้าไปรายงาน

วันนี้เป่ยเจียงและตระกูลจ้าวแต่งงาน ภายในใจของพวกเขานั้น นับว่าเป็นเรื่องที่ดี

เพราะว่าดังนั้นคนของตระกูลจ้าวแห่งหยุนชวน นับว่าเป็นแขกคนสำคัญ

“ฉันจะไม่พบใครทั้งนั้น”

“คุณนาย เขาเอ่ยว่าเขานั้นคือคนเก่าแก่ของหยุนชวน”

“คนเก่าแก่ของหยุนชวน？”ยู่หลิงหลงนิ่งครู่หนึ่ง คิดถึงอะไร ก่อนที่สะหน้าจะเปลี่ยน

เธอนั้นกัดฟันแล้วเอ่ย “เอากล้องหน้าประตูส่งมาที่ห้องของฉัน”

“รับทราบครับ”

เร็วๆนั้นยู่หลิงหลงเธอก็เห็นภาพจากกล้อง และเห็นชายหนุ่มที่หน้าประตู

เมื่อเห็นหน้าใบนี้ เธอนั้นนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเอ่ยเบาๆ “ไปเรียกเขาเข้ามาเถอะ”

ชายหนุ่มเดินเข้ามาภายด้านใน

เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้า สายตาของเขานั้น กลับเจ็บปวดอีกครั้ง

ในเวลานั้น ไม่รู้ว่าจะเอ่ยเช่นไรเลย

ในที่สุด ก็เป็นยู่หลิงหลงเอ่ยตัดความเงียบ “จ้าวเทียนเผิง เจ้ามาทำอะไรที่นี่？”

“ตระกูลจ้าวนั้นก็เหมือนเป็นแม่ของพวกเขา งั้นคุณก็มีใช่ไหม?？”

“คุณนี่มาเยาะเย้ยฉันหรอ？”

จ้าวเทียนเผิง เป็นคนโตของตระกูลจ้าวแห่งหยุนชวน จ้าวเทียนเล่อและจ้าวเทียนจีเป็นพี่ชายใหญ่แห่งตระกูลจ้าว

เขาอายุยังน้อย เดิมทีแล้วต้องเป็นคุณชายของตระกูลจ้าวที่เป็นคนรับช่วงต่อ แต่เพราะเรื่องเหตุการณ์อารมณ์ความรู้สึก เลยทำให้เสียใจ

ไม่เพียงแต่พลาดตำแหน่งผู้นำ ตระกูลจ้าวในวันนี้ ตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็นกรรมลิขิตแล้ว

แต่ว่าเขาในวันนี้กลับไม่เคยลืมผู้หญิงคนหนึ่ง นั่นก็คือยู่หลิงหลง

ในตอนนั้น ราชาแห่งเป่ยเจียงคนเก่าหลินหู่ยังอยู่ เธอยู่หลิงหลงนั้นเป็นลูกสาวคนเดียวของหลินหู่ และยังเป็นสาวสวยอีกด้วยที่ไร้เดียงสา

ในรอบงานเลี้ยงนั้น จ้าวเทียนเผิงได้เจอกับหลินหลง นับว่าเป็นรักแรกพบ ที่ทำอะไรไม่ได้

หลินหลงนั้นสำหรับจ้าวเทียนเผิง ก็เหมือนจะมีความรู้สึกดีๆ เดิมทีแล้ว เป็นสาวสวยเหมือนกับเป็นคู่กัน เหมือนเกิดมาเพื่อคู่กัน

ใครจะไปรู้ ว่าหลินหู่จะโดนต้วนชิ่งทำร้าย และโลกของหลินหลงนั้นก็ได้พังทลายลง

เดิมทีนั้นเป็นผู้หญิงที่สาวสวย แต่กลับได้หายหน้าไปจากสายตา กลับกลายเป็นสีดำที่รอที่จะฆ่าล้างแค้น

แต่ว่าหลิวชิงเหยาในวันนี้

จ้าวเทียนเผิงในตอนนั้นค้นหาหลินหลงแทบบ้า อีกทั้งยังขาดสติไปอีกด้วย และต้องเผชิญหน้ากับพ่อของเขา ก่อนที่จะใช้พละกำลังทั้งหมดของหยุนชวน ใช้กำลังทั้งหมดเป่ยเจียงเพื่อล้างแค้นให้ หลินหู่

แต่ว่าเหล่าจ้าวนั้นไม่ยอมให้ทำเช่นนี้ ในอีกด้าน โอกาสนั้นก็ไม่เพียงพอ

เป่ยเจียงและหนานเจียงนั้นเป็นศัตรูกัน พวกเขาตระกูลจ้าวนั้นสามารถที่จะต่อสู้กันได้ เพื่อประโยชน์ต่างๆ

อีกด้านหนึ่ง เขานั้นได้โกรธลูกของเขานั้นเองมาก เพื่อหญิงสาวคนหนึ่งกลับขาดสติ เลยทำให้เขานั้นโกรธมาก

ในความโกรธแค้น เหล่าจ้าวเลยให้ลูกชายของเขานั้นไปอยู่ในบริษัทในชายแดน

เดิมทีที่อยากจะทุบตีเขา เพียงแค่จ้าวเทียนเผิง นั้นพอจะปรับตัวแล้วสามารถที่จะกลับมาเข้าตระกูล แล้วรับหน้าที่เป็นผู้สืบทอดต่อไป

ใครจะไปรู้ ว่าจ้าวเทียนเผิงนั้นไม่เคยเปลี่ยนใจ ตั้งแต่ความโกรธนั้น เขานั้นได้ไปอยู่ในบริษัทนั้นไม่เคยกลับมาอีกเลย

เหล่าจ้าวเกลียดจนไม่รู้จะเอ่ยอย่างไร เจ็บปวดชอกช้ำใจ

ภายใต้ความโกรธ เลยยอมสละจ้าวเทียนเผิง แล้วเลี้ยงลูกคนที่สอง ก็คือผู้นำตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลจ้าว จ้าวเทียนเล่อ

จ้าวเทียนเผิงนั้นพยายามมาตลอด อยากที่จะล้างแค้นให้หลินหู่ อยากที่จะเอาคนรักกลับมา

เพียงแค่ ในที่สุดเขานั้นก็พบว่าต้วนชิ่ง นั้นถูกฆ่า ได้เปลี่ยนหัวหน้ากันเป่ยเจียง เลยตกมาถึงหลินหู่มาคอยปกป้อง นามว่าหลิวเช่อ

ในตอนนั้น หลินหลงนั้นก็ไม่ใช่หลินหลง อีกต่อไป เป็นผู้นำตระกูลหนานเจียง นามว่ายู่หลิงหลง

ที่สำคัญเลยก็คือ เอนั้นได้เป็นภรรยาลับๆของหลิวเช่อ

หลิวเช่อนั้นก็ได้คลอดลูกสาว

จ้าวเทียนเผิงอยู่ในความสิ้นหวัง ในที่สุดก็รู้ว่า แค่พลาดไปรอบเดียว นั่นก็เหมือนพลาดไปตลอดชีวิต