บทที่ 425 ภูเขาเอเวอเรสต์

ฉินเทียนไม่จำเป็นต้องซื้อตั๋ว เนื่องจากเป็นเรื่องเร่งด่วน ระหว่างทางที่เขามา ได้แจ้งราชาม้าไว้แล้วว่า ให้เตรียมเครื่องบินพิเศษ

เขาทำเช่นนี้ด้วยเหตุผลสองประการ แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นก็คือความรวดเร็ว

ตามวิดีโอที่เฉินเอ๋อร์กั่วส่งมา เขาและเนี่ยชิงหลงไปไม่ถึงยอดเขา แต่โทรศัพท์หาตัวเองตอนอยู่บนตรงกลางของยอดเขา

ด้วยพลังความสามารถของเขาและเนี่ยชิงหลง ทั้งสองคนจะต้องปีนขึ้นไปบนจุดสูงสุดอย่างแน่นอน

ในความเป็นจริงเฉินเอ๋อร์กั่วและเนี่ยชิงหลงได้สร้างมิตรภาพที่ลึกซึ้งในป่าอเมซอน แม้ว่าทั้งคู่จะมีภารกิจสำคัญของตัวเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และยุ่งมากก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนมักจะหายไปพร้อมกันสองสามวันแบบนี้ทุกปี

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นส่วนลึกของมหาสมุทร หรือยอดของภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ หรือหุบเหวลึก

พวกเขาใช้วิธีที่เกือบจะมาโซคิสม์นี้ เพื่อบังคับศักยภาพในร่างกายของตัวเอง ในขณะเดียวกัน ก็เป็นวิธีพิเศษในการคิดถึงวันเก่า ๆ

ดังนั้น เมื่อพวกเขาขึ้นไปถึงยอดแล้ว มีแนวโน้มมากว่าจะไม่ลงมาในทันที แต่จะหยุดอยู่ตรงนั้นสักครู่ เพื่อฝึกฝนการเผชิญหน้าที่รุนแรง

จะใช้เวลาประมาณสามวันสำหรับพวกเขาที่จะกลับสู่เส้นทางเดิมหลังจากเสร็จสิ้นการฝึก

จากหลงเจียงสู่ยอดเขาเอเวอเรสต์ การเดินทางนั้นยาวนาน และฉินเทียนไม่สามารถล่าช้าออกไปสักนาทีหรือวินาทีเดียวได้

เพราะเขาไม่รู้ว่าปรมาจารย์พิษและนักฆ่าชั้นนำของโลกหลายสิบคนที่เขาเชิญมา ได้เดินทางไปที่ใด

นาทีและวินาทีนี้ น่าจะเป็นเวลาช่วยชีวิตของเฉินเอ๋อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง

เหตุผลสำคัญอีกประการหนึ่งคือ ยอดเขาเอเวอเรสต์นั้นใหญ่มาก ไม่ต้องพูดถึงผู้คนหลายสิบคน แม้ว่าจะโยนหลายร้อยคนเข้าไป ถ้าอยากจะหาเธอ ก็เท่ากับงมเข็มในมหาสมุทร

ไม่แปลกใจเลย ปรมาจารย์พิษและคยนอื่น ๆ เข้ามายังภูเขาจากอีกฟากหนึ่งของประเทศนีล

เพื่อค้นหาพวกเขาในเวลาที่สั้นที่สุด ฉินเทียนตัดสินใจ ทำตามแผนภูมิ นั่นก็คือ เข้าจากทางด้านข้างภูเขาของประเทศนีล

เป็นการดีที่สุดที่จะปฏิบัติตามเส้นทางของปรมาจารย์พิษ และไล่ตามพวกเขาไปได้ครึ่งทาง

ขอแค่หาพวกเขาพบ แบบนั้นเฉินเอ๋อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง ก็จะปลอดภัยแล้ว

แบบนี้ ส่งผลให้ขั้นตอนในการออกประเทศ บางขั้นตอนยุ่งยากมากขึ้น

ถ้าเขาทำตามเส้นทางปกติ เกรงว่าขั้นตอนจะยังไม่เสร็จสิ้น เฉินเอ๋อร์กั่วและเนี่ยชิงหลงก็คงจะอยู่ในกำมือของพวกปรมาจารย์พิษแล้ว

เส้นทางที่ราชาม้าจัดให้สามารถส่งฉินเทียน ไปยังดินแดนประเทศนีลได้โดยตรง

ไม่จำเป็นต้องหยุดระหว่าง

หลังจากเที่ยวบินทางไกลไม่กี่ชั่วโมง เครื่องบินพิเศษก็ขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือเมืองเล็ก ๆ ใกล้ภูเขาเอเวอเรสต์ในประเทศนีล

ด้านล่าง เป็นภูเขาขึ้นลง และป่าทึบหนาแน่น

ในสภาพอากาศที่หนาวจัด ชั้นของน้ำค้างแข็งได้ก่อตัวขึ้นบนพื้นผิวของพืชเหล่านั้น เมื่อมองลงมาจะดูเหมือนทหารที่ถูกเยือกแข็งในสมัยโบราณ

“ท่านครับ ภูมิประเทศนั้นซับซ้อน เราไม่สามารถลงจอดได้ ”

“หรือไม่ ก็ไปที่สนามบินที่ใกล้ที่สุดเถอะครับ ”

คนขับขอร้อง

สนามบินใกล้เคียงยังอยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร และฉินเทียนไม่อยากเสียเวลา

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ที่ระดับความสูงที่คุณคิดว่าปลอดภัย ทำการบังคับลงจอดฉุกเฉินเถอะ ”

คนขับไม่รู้ว่าฉินเทียนจะทำอะไร แต่ว่า เขาไม่กล้าถาม และก็ไม่กล้าไม่เชื่อฟัง

ขับเครื่องบินอย่างระมัดระวัง และค่อย ๆ บังคับจอดลง เหนือป่า

ห้าร้อยเมตร สามร้อยเมตร หนึ่งร้อยเมตร……

ความสูงนี้ ถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว ถ้าลงไปอีก ก็แทบจะควบคุมไม่ได้แล้ว

“พี่ชาย ขอบคุณมาก ”ในขณะนี้ ฉินเทียนพูดออกมา เปิดประตูห้องโดยสาร แล้วกระโดดลงไป

คนขับอุทานออกมา เมื่อเห็นฉินเทียน ตกลงมาราวกับประกายดาว และหายเข้าไปในป่าทึบในชั่วพริบตา

เขาโพล่งออกมา ศีษะเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น และรีบโทรศัพท์หาสำนักงานใหญ่

“ เนื่องจากภูมิประเทศที่ซับซ้อน ผมจึงลงจอดไม่ได้ คุณผู้ชายจึงกระโดดลงไปแล้ว ที่ความสูงร้อยเมตร ”

“ต้องการกู้ภัยไหม ?”

ในโทรศัพท์ มีเสียงที่เคร่งขรึมของราชาม้าดังขึ้นมา

“ภารกิจของคุณเสร็จสิ้น รีบกลับโดยเร็ว ”

“ครับ ! ”