บทที่ 427 เหยื่อที่ใหญ่กว่า

ด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา เห็นแค่ก่อนหินก้อนใหญ่ที่อยู่รอบๆ กระโดดออกมาราวนับสิบคน

พวกเขามีอาวุธครบมือ แววตาเต็มไปด้วยความดุร้าย

เฉินเอ้อร์กั่วกัดฟัน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "พวกนายเป็นนักฆ่าระดับนานาชาติ?"

เนี่ยชิงหลงเหลือบมองไปรอบๆ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง

เขากระซิบ: "กลุ่มบลูอีเกิลส์ งูเลือด กลุ่มสิงโตอเมริกาเหนือ อัศวินนรก กลุ่มทหารดักล่า..."

ทุกครั้งที่เขาเรียกชื่อ สีหน้าของเขาก็ดูเคร่งขรึม

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาทั้งหมดเป็นนักฆ่าที่มีชื่อเสียงระดับโลก

แม้ว่าเนี่ยชิงหลงจะเป็นวิหารเทพ แต่ว่า แก๊งเขี้ยวมังกรที่เขาเป็นผู้นำ ก็เป็นอาวุธของประเทศเช่นกัน สำหรับพวกที่มีชื่อเสียง แน่นอนว่ามีข้อมูลในมืออยู่แล้ว

คิดไม่ถึงเลยว่า พวกเขาทั้งหมด จะมาที่นี่ในคืนนี้

เฉินเอ้อร์กั่วอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ชื่อพวกนี้ เขาได้ยินมาเกือบหมด

"เหล่าเนี่ย ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการชีวิตของเรา"

เนี่ยชิงหลงหัวเราะอย่างเย็นชาก่อนจะพูดต่อ: "สำหรับคนที่ต้องการชีวิตของเรา วิธีที่ดีที่สุด คือพวกเราเอาชีวิตเขา"

"นายกลัวหรือไง?"

เฉินเอ้อร์กั่วตะโกนเสียงดัง “กลัวก็บ้าแล้ว!”

“ฆ่าคนเดียวเท่าทุน ฆ่าสองคนถือเป็นกำไร!”

“หลานๆ มีอะไรก็งัดออกมา!”

“ให้พวกนายเห็นเป็นบุญตา ว่ากูเก่งขนาดไหน!”

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเขา คนของกลุ่มทหารดักล่า ก็ยกปืนสีดำขนาดใหญ่ในมือขึ้น พวกเขาเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่สร้างความปวดหัวให้กับทุกประเทศ

สมาชิกแต่ละคน เป็นผู้นำจากค่ายฝึกอบรมที่สำคัญ

พัวพันกัน รู้จักแค่เงิน ไม่รู้จักคน

แค่กำลังทรัพย์ถึง พวกเขาก็สามารถฆ่าได้ทุกคน

เมื่อเห็นปากกระบอกปืนจำนวนมาก เฉินเอ้อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง ก็อดไม่ได้ที่จะเผยความกลัวในแววตา

พวกเขามาที่นี่อย่างลับๆ เพื่อรำลึกถึงมิตรภาพในอดีตของพวกเขาด้วยวิธีพิเศษ ในขณะเดียวกันก็เพื่อฝึกฝนอย่างหนัก

ดังนั้น จึงไม่มีอาวุธ ทุกคนมีมีดเพียงสองเล่มติดตัวมาเท่านั้น

ในเวลานั้นภายใต้ปืนจำนวนมาก รอบๆ ก็ไม่มีที่กำบัง อยากจะหลบหนี ก็เป็นเรื่องยาก

"อย่ายิง"

ในขณะเดียวกัน เสียงภาษาของอาณาจักรมังกร ถูกส่งมาจากที่สูง

ทั้งสองคนรีบเงยหน้าขึ้น เห็นคนที่ยืนอยู่บนก้อนหินก้อนใหญ่ ไม่รู้ว่าตอนไหน มีคนยืนอยู่ตรงนั้น

ราวกับเหยี่ยวที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ

“สมกับเป็นราชาสุนัขและราชามังกรแห่งวิหารเทพ แข็งแกร่งไม่ธรรมดา”

“ตอนนี้ เหยื่ออยู่ตรงหน้า พวกนายสามารถเริ่มล่าสัตว์ได้ หัวของพวกมันทั้งสอง มีค่าพันล้านดอลลาร์”

“จำไว้ อย่ายิง เพราะถ้าเกิดหิมะถล่ม พวกเราคงไม่มีใครรอด”

ภูเขาที่นี่สูงและเต็มไปด้วยหิมะ เสียงปืนก็มีแนวโน้มที่จะทำให้เกิดหิมะถล่มได้

เมื่อหิมะถล่ม ภายใต้พลังของธรรมชาติ ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าพวกเขาจะรอดพ้นไปได้

หลังจากฟังคำพูดของชายชุดดำแล้ว เหล่าทหารดักล่าก็เอาเก็บปืน แล้วก็หยิบมีดสั้นคมๆ ออกมาแทน

คนที่เหลือ ก็กระตือรือร้นที่จะลองเช่นกัน

เพราะทุกคนมาที่นี่ ก็เพื่อเงินพันล้านดอลลาร์ ไม่มีใครอยากอยู่ข้างหลังแม้แต่ก้าวเดียว

เฉินเอ้อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง จ้องไปที่ชายชุดดำบนที่สูง

พวกเขามีความรู้สึกว่า แม้ว่าเสื้อคลุมสีดำนี้จะเป็นเพียงคนเดียว แต่ดูเหมือนว่าจะน่ากลัวกว่าฆาตกรหลายสิบคนที่อยู่รอบๆ

"นายเป็นใคร?" เนี่ยชิงหลงกัดฟันถาม

ชายชุดดำเย้ยหยัน: “แก๊งเขี้ยวมังกรมีข้อมูลลับมากมาย ราชาเนี่ยหลงไม่รู้จักฉันหรือ?”

“ดูเหมือนฉันจะเก็บความลับเก่งนะ”

“แต่ พวกนายกำลังจะตายในไม่ช้า ฉันจะบอกให้เอาบุญ ให้พวกนายหายข้องใจก่อนเป็นผี”

คนรอบข้าง เรียกฉันว่าศาสตราจารย์ ราชาฉินของพวกนายกำลังหาฉันจากทั่วทุกมุมโลก แต่ดูเหมือนว่าเขาจะชอบเรียกฉันว่าปรมาจารย์พิษ "