บทที่ 434 ผู้วางหมาก

หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินเอ้อร์กั่ว เนี่ยชิงหลงใบหน้ามืดคล้ำ เขารีบกล่าว “พี่สะใภ้ อย่าไปฟังเอ้อร์กั่วพูดไร้สาระ”

“ผมชื่อเนี่ยชิงหลง พี่สามารถเรียกผมว่าเสี่ยวเนี่ยได้ครับ”

ซูซูหัวเราะ เธอรู้สึกแปลอยู่เล็กน้อย เป็นเพราะว่าเฉินเอ้อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง เมื่อมองดูแล้วนั้นดูมีอายุมากกว่าฉินเทียน

แต่ทว่า เห็นว่าทั้งสองคนนั้นเรียกฉินเทียนว่าพี่ใหญ่ และไม่ได้ให้ความรู้สึกแปลกแยกเลยแม้แต่น้อย

เธอยิ้มพร้อมกับเอ่ย “เสี่ยว...เนี่ย ยินดีต้อนรับพวกคุณ เข้าไปนั่งด้านในเถอะ”

เมื่อรู้ว่าสองคนนี้เป็นพี่น้องของฉินเทียน เช่นนั้นแล้วท่าทีการแสดงออกของซูซูนั้นดูเป็นภรรยาที่แสนดีมาก เธอชงชาด้วยตนเองจากนั้นก็จากไปโดยไม่รบกวน

เว้นพื้นที่ให้กับเหล่าผู้ชายทั้งสามคน

ฉินเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น “ครั้งนี้ พวกนายต้องการจะไล่ล่าตามสังหารคนพวกนั้นด้วยตนเอง ฉันไม่คัดค้าน”

“สามารถเรียกเหลิ่งหยุนมาได้ แบ่งเป็นสามหนทาง”

“แต่ทว่าฉันหวังว่าพวกนายจะอยู่ที่นี่อีกสักสองสามวัน พักฟื้นอาการบาดเจ็บอีกสักระยะ”

“อย่างไรเสีย สุนัขจะกระโดดข้ามกำแพงเมื่อมันรีบ นับประสาอะไรกับพวกคนไม่กลัวตายที่ไร้ความคิดเช่นนั้น”

ทั้งสองคนอยากจะรีบจากไป แต่เมื่อนึกถึงโอกาสที่หายากที่จะได้ใช้เวลาร่วมกับฉินเทียน พวกเขาจึงพยักหน้าเห็นด้วย

จากนั้นก็คุยกันอีกเล็กน้อย ฉินเทียนให้ซูซูจัดการทำความสะอาดห้องพักให้สองห้องในวิลล่าใกล้เคียง

จากนั้นเขาลุกขึ้นและขับรถด้วยตนเอง พาทั้งสองคนไปยังสวนสัตว์ร้าย

สมาชิกขององค์กรคำสาปสวรรค์ รู้ว่าคนสองคนนี้เป็นราชาสุนัขและราชามังกรที่มีชื่อเสียงในวิหารเทพ ด้วยรูปลักษณ์และรัศมีที่สูงส่ง

ดังนั้นในชั่วขณะหนึ่งมีความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เฉินเอ้อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง รู้ว่าฉานเจี้ยนเป็นหนึ่งในสี่อิมพ์แห่งนรกแห่งวิหารพญายม พวกเขาแสดงท่าทีเคารพเป็นอย่างมาก

กระทั่งเนื้อแกะย่างถูกแล่ ดื่มเหล้าจอกใหญ่ อารมณ์โกรธนั้นก็ผสมผสานกันเป็นความสามัคคี

หลังจากดื่มและทานอาหารกันอิ่มแล้ว เฉินเอ้อร์กั่วและเนี่ยชิงหลงต่างก็มีความสนใจ ต้องไปยังสวนสัตว์ร้ายเพื่อฝึกฝน และพวกเขายังร้องขอที่จะอยู่ที่นี่ ไม่กลับไปยังอุทยานมังกร

อยู่ที่อุทยานมังกรแล้วรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ที่นี่คืออิสระที่แท้จริง อิสระและทำตามใจต้องการ

ฉินเทียนเข้าใจความรู้สึกของพวกเขา พยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็ขับรถออกไปลำพัง

ระหว่างทาง เขาได้รับข้อความจากราชาหนู

“ราชาของฉัน ประกาศเงินรางวัลของคนทั้งสามสิบเอ็ดคนนั้น ครึ่งหนึ่งของจำนวนนั้น คนของฉันล็อคตำแหน่งไว้ได้หมดแล้ว”

“เมื่อไรจะลงมือ?”

ฉินเทียนยิ้มและเอ่ยตอบ “ไม่รีบ”

“สามารถรอจนกว่าจะล็อคตำแหน่งทั้งหมดได้ เมื่อถึงเวลานั้นจะให้ราชินีงู ราชาหมา ราชามังกรลงมือพร้อมกัน”

“นายสามารถบอกราชินีงู ให้เธอเตรียมได้เลย”

“ใช่แล้ว ช่วงนี้ราชินีงูกำลังยุ่งอะไรเหรอ?”

ราชาหนูลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น “พี่ใหญ่ สามารถพูดได้จริงเหรอ?”

ฉินเทียนผงะไปชั่วขณะและเอ่ย “มีอะไรงั้นเหรอ?”

“หรือว่าเธอกำลังสร้างปัญหาวุ่นวายอะไรให้ฉันอีกงั้นเหรอ?”

ราชาหนู “ก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก.. ราชินีงูช่วงนี้นะกำลังจัดงานประกวดอยู่ หนุ่มรูปงามทั้งโลกเข้าร่วมงานนี้ เหมือนว่าเธอกำลังเลือกสามี”

นี่?

ใบหน้าของฉินเทียนนั้นดำคล้ำ คาดไม่ถึงเลยว่าเหลิ่งหยุนกำลังคิดจะเล่นอะไรกันแน่

เจ็ดวันต่อมา

หลังจากเห็นว่าพญายมสั่งให้สังหาร วิหารเทพยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด คนพวกนั้นที่อยู่ในรายชื่อที่ถูกตามล่า ทุกคนยังคงมีชีวิตอย่างสุขสบาย

ในเว็บเถื่อน มีบางคนเริ่มตั้งคำถามถึงความสามารถของวิหารเทพ

พวกเขารู้สึกว่านี่เป็นเพียงการวางมาดใหญ่โตเพื่อข่มขวัญผู้อื่น คนมากมายเริ่มที่จะเลิกให้ความสนใจในเรื่องนี้

ในที่สุดฉินเทียนก็ได้รับข่าวจากราชาหนู เครือข่ายของราชาหนูนั้นกล่าวว่าได้จับตาดูทั้งสามสิบเอ็ดคนนั้นเอาไว้แล้ว

ต่อจากนี้ไป ต่อให้พวกมันต้องการจะหนีก็ไม่อาจหลุดพ้นจากสายตาของราชาหนูไปได้

เฉินเอ้อร์กั่วและเนี่ยชิงหลง อยู่ในสวนสัตว์ร้าย กินเนื้อแกะย่างเป็นเวลาเจ็ดวัน ความแข็งแกร่งภายในร่างกายนั้นถูกสะสมไว้จนแทบจะทะลักออกมา

ในที่สุดฉินเทียนก็ออกคำสั่ง

คำสั่ง ราชาหมา ราชามังกรและราชาหนู แยกออกเป็นสามกลุ่ม จงออกไล่ล่าและสังหารเสีย

หลังจากรับคำสั่ง ห้าชั่วโมงผ่านไป ภายใต้คำสั่งตามล่าสังหาร ฉับพลันภาพคาวเลือดก็ปรากฏขึ้นทันใด

ภาพพื้นหลังภายในวิลล่าริมทะเล