บทที่ 444 ผมไปกับคุณ

มองเห็นท่าทางที่ตื่นเต้นของหลิวชั่น เถียเจี้ยงทำหน้าขรึมอยู่มองไปทางฉินเทียนสอบถามความคิดเห็นแล้ว

คนซื่อสัตย์ที่จงรักภัคดีคนนี้ตีเหล็กมาครึ่งชีวิตแล้ว นับตั้งแต่เข้าร่วมองค์กรคำสาปสวรรค์ก็ทำการแข่งขันกับสัตว์ดุร้ายแต่ละชนิดทั้งวัน ตอนนี้ก็คือเปิดเผยความเป็นหมาป่าออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ขอแค่ฉินเทียนพยักหน้า ฝ่ามือหนึ่งของเถียเจี้ยงก็สามารถเอาชีวิตของหลิวชั่นได้

ฝ่ามือของเขาไม่ใช่ฝ่ามือเนื้อธรรมดานานแล้ว นั่นก็คือแพนเค้กเหล็กสองชิ้น

ฉินเทียนอดไม่ได้ยิ้มแล้ว“เถ้าแก่หลิว ในเมื่อคุณไม่กลัวตาย อย่างนั้นเพราะอะไรต้องเอาบริษัทขายให้กับตระกูลหม่า？”

“หรือพวกเขาข่มขู่คุณเหรอ？”

หลิวชั่นตาแดงแล้วกำหมัดไว้แน่น กัดฟันพูด“หม่าจินหลงหมอนั่นที่จิตใจเหี้ยมโหดเหมือนหมาป่าเอาลูกสาวของผมมาข่มขู่ผม！”

“ถ้าหากไม่ใช่เพราะลูกสาวของผม ผมก็คือเอาชีวิตนี้สู้ตายแล้วก็ต้องต่อสู้กับพวกเขาให้ถึงที่สุด！”

ที่แท้เป็นอย่างนี้

ฉินเทียนยืนขึ้นมาตบไหล่ของหลิวชั่นแล้ว พูด“เถ้าแก่หลิว อย่าตื่นเต้น”

“ผมเคยพูด ผมคือมาช่วยคุณผมไม่เพียงจะช่วยคุณเอาบริษัทกลับมา ยังจะรับรองความปลอดภัยของลูกสาวของคุณ”

“ตอนนี้ คุณยินยอมไปเจอหม่าจินหลงพร้อมกับผมไหม？”

หลิวชั่นตะลึงเล็กน้อย มองฉินเทียนอยู่อย่างสงสัย“คุณพูดจริง ๆ ？”

ฉินเทียนยิ้มพูด“ผมพูดแล้ว ให้โอกาสผมครั้งหนึ่งก็เท่ากับให้โอกาสคุณเองครั้งหนึ่ง”

“ถ้าผมทำได้สำเร็จล่ะ？”

หลิวชั่นลังเลแล้ว เขามองแววตาของฉินเทียนไม่ออก แต่กลับรู้สึกถึงพลังที่ลึกล้ำเหมือนทะเลใหญ่ชนิดหนึ่ง

เหมือนอยู่ต่อหน้าคนหนุ่มคนนี้ไม่มีเรื่องที่ทำไม่ได้

ท้ายที่สุดเขากัดฟันแล้ว พูด“ตกลง！”

“ผมไปกับคุณ！”

เวลาที่หม่าจินหลงนัดไว้คือตอนเย็นสองทุ่ม ตอนนี้เหลืออีกยี่สิบนาที

ฉินเทียนและหลิวชั่นขึ้นรถรีบมาถึงด้านนอกประตูวิลล่าที่หรูหราของหม่าจินหลงในเวลาหนึ่งทุ่มห้าสิบเก้านาทีแล้ว

สำนักงานใหญ่ของตระกูลหม่าที่เมืองจิ่นหู เป็นคฤหาสน์ไท่หู พื้นที่เกินกว่าสองร้อยหมู่

ตอนแรกถูกตระกูลหม่าใช้เงินก้อนใหญ่ซื้อมา สร้างวิลล่าหลายสิบหลังแล้ว

เจ้าบ้านแต่ละยุคในอดีตก็คืออยู่ใจกลางที่สุดแน่นอน ก็หลังนั้นที่ใหญ่ที่สุด วิลล่าเล็กรอบ ๆ เหล่านั้นเอาตามความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและห่างไกล อีกทั้งแบ่งให้กับคนอื่น ๆ ในตระกูลที่มีการอุทิศต่อตระกูล

หม่าจินหลงคุณชายรองคนนี้มีตำแหน่งที่เหนือกว่าคนปกติ ที่คฤหาสน์ไท่หูเพลิดเพลินคนเดียวกับวิลล่าหลังหนึ่งที่มีพื้นที่เกินกว่าสามไร่

แต่เขารังเกลียดไม่สะดวกที่จะอยู่กับทุกคน ดังนั้นอยู่ด้านนอกเพียงคนเดียวทั้งทุ่มเงินหลายสิบล้านซื้อวิลล่าหลังนี้แล้ว

ชื่อของวิลล่าคือ เมฆฝน

ความหมายแฝงคือเขาจินหลงตัวนี้สามารถสร้างคลื่นลมได้ เปลี่ยนแปลงเมฆฝน

“หลิวชั่นคุณทำไมก็มาแล้ว？”

หม่าจินหลงตะลึงแล้วเล็กน้อย ยิ้มอย่างเย็นชาพูด“หรือคือมาเร่งเงินแล้วใช่ไหม？”

“คุณวางใจ พวกเราตระกูลหม่าทำธุรกิจที่สำคัญที่สุดคือชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือ เงินก้อนสุดท้ายเล็กน้อยนั่นที่ค้างคุณอยู่ รอวันจันทร์ธนาคารทำงานแล้วก็โอนให้คุณทันที”

“เถ้าแก่หลิว คุณน่าจะดีใจที่เจอผมแล้ว จ่ายเงินราคาที่สูงอย่างนี้เพื่อรับซื้อบริษัทของคุณทำให้คุณใช้ชีวิตที่อิสระเสรีในการเงินเร็ว ๆ ไง”

หลิวชั่นฮึอย่างแรงเสียงหนึ่งแล้ว สีหน้าเขียวคล้ำกัดฟันไม่พูด

หม่าจินหลงเห็นชัดว่าอาศัยวิธีการปล้นยึดบริษัทของเขามาแล้ว ตอนนี้ก็แกล้งเป็นคนดีอยู่ที่นี่อีก ไร้ยางอายมากแล้วจริง ๆ ！

ฉินเทียนยิ้มพูด“เถ้าแก่หลิวเป็นผมที่นัดมา”

“พอดีพวกเราต่างก็มีเรื่องนิดหน่อย ต้องการเจรจากับคุณชายหม่า”

สายตาของหม่าจินหลงนี่ถึงตกลงบนหน้าของฉินเทียนแล้ว

เขามองฉินเทียนอยู่อย่างเย็นชา ครึ่งนาทีเต็ม ๆ นี่ถึงยิ้มอย่างเย็นชา พูด“ฉินเทียน พูดตามตรงผมมีชีวิตโตอย่างนี้ไม่เคยเจอคนที่ยิ่งผยองอย่างนี้เหมือนคุณ”

“พูดมาเถอะ คุณเตรียมที่จะอธิบายยังไงกับผม”

เวินเหวินกับหม่าเทียนหมิงที่อยู่ด้านข้างในดวงตาต่างก็พ่นความโกรธบาง ๆ อยู่

หม่าเทียนหมิงกัดฟันพูด“แซ่ฉิน นายยังกล้าเจรจากับพี่หลง？ยังไม่รีบคุกเข่าลง！”

“นายคิดว่าที่พี่หลงนัดนายมาคือต้องการเจรจาเรื่องกับนายจริง ๆ เหรอ？”