บทที่ 449 หาวิธีเชื่อมสัมพันธ์

ซูซูอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ฉินเทียนโบกมือแล้วพูดว่า "ในเมื่อเถ้าแก่หลิวพูดมาขนาดนี้ เราก็ทำตามเถอะ"

"ที่รัก บอกหลิวชิง ให้เตรียมเงินเถอะ"

ซูซูพูดด้วยความประหลาดใจ: "แบบนี้ มันดีจริงๆ เหรอ?"

ทงต๋าเอ็กซ์เพลส เป็นเหมือนขนมหวาน มีหลายบริษัทที่อยากจะเข้าไปร่วมด้วย แต่หลิวชั่นก็ปฏิเสธทั้งหมด

ตอนนี้ เขาต้องการขายหุ้นห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ให้กับบริษัทซูยู่ควบคุม ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมสำหรับ บริษัทซูยู่

ไม่ต้องคำนึงถึงมูลค่าของ ทงต๋า หลังจากที่บริษัทซูยู่เข้าควบคุม ก็สามารถบรรลุความร่วมมือเชิงลึกกับบริษัทในเครืออย่างเทียนโก่วอีคอมเมิร์ซ

บริษัทอีคอมเมิร์ซของตัวเอง บริษัทขนส่งด่วนของตัวเอง นี่เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมและมีความสำคัญเชิงกลยุทธ์อย่างกว้างไกล

หลิวชั่นอดไม่ได้ที่จะพูดว่า: "ประธานซู ถ้าคุณไม่เห็นด้วยอีก ฉันจะขายมันให้กับหม่าจินหลงแล้วนะ"

ซูซูเม้มริมฝีปากของเธอ ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม: "ถ้าเป็นเช่นนั้น งั้นฉันก็จะเอาเปรียบก็แล้วกัน"

“เถ้าแก่หลิว คุณไม่สามารถให้สัมปทานกับราคาหุ้นได้อีก ต้องคำนวณตามมูลค่าตลาดสูงสุด”

"คุณอย่ากังวลไปเลย แม้ว่าบริษัทของฉันจะไม่ใหญ่ แต่ก็ยังมีเงินทุนบางส่วนอยู่ในมือ"

หลิวชั่นพูดด้วยรอยยิ้ม: "ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันจะพูดออกไปตามตรงแล้วนะ ฮ่าๆ"

การที่บอกว่าสิงโตอ้าปาก เป็นแค่เรื่องตลก หลิวชั่นเป็นนักธุรกิจ เขาไม่สนใจเงินเล็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าเขา

นอกจากนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะฉินเทียน บริษัทของเขาคงจะหายไปนานแล้ว

จากมุมมองนี้ ให้เขายกหุ้นห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ให้กับฉินเทียนฟรีๆ เขาก็ยอม

ท้ายที่สุด หลังจากต่อรองกันแล้ว เขาก็บังคับให้ซูซูยอมรับในราคาที่ต่ำมาก

มีซูยู่กรุ๊ปและต้นไม้ใหญ่อย่างฉินเทียน ในที่สุดหลิวชั่นก็รู้สึกผ่อนคลาย

ในอนาคตเขาจะสามารถละทิ้งความคิดที่ทำให้ไขว้เขว ทุ่มเทให้กับความทะเยอทะยานทางธุรกิจของเขาอย่างเต็มที่

เมื่อพูดถึงอุตสาหกรรมอีคอมเมิร์ซ ไปจนถึงการพัฒนาในอนาคตของอุตสาหกรรมการจัดส่งด่วน เขารู้สึกยินดี จนแทบจะอดทนไม่ไหว

ด้วยความตื่นเต้น ซูซูโทรหาหลิวชิงทันที

ทั้งหลิวชิงและหลิวหยุนตงยังไม่ได้พักผ่อน คนสองคนทำงานล่วงเวลาในบริษัท กำลังกังวลเกี่ยวกับการหาบริษัทขนส่งอื่น

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ตื่นเต้นจนแทบจินตนาการไม่ไหว

เมื่อรู้ว่าซูซูตั้งใจที่จะย้ายซูยู่กรุ๊ปมาที่นี่ หลิวชั่นจึงสนใจและต้องการพูดคุยเกี่ยวกับโครงสร้างธุรกิจของเมือง จิ่นหู

ฉินเทียนขัดจังหวะก่อนจะพูดว่า "เรื่องพวกนี้ ไม่สามารถพูดให้จบได้ในระยะเวลาอันสั้น"

“เถ้าแก่หลิว เอาแบบนี้ดีไหมพรุ่งนี้ฉันไปที่บริษัท พวกเราค่อยมาคุยรายละเอียดกัน”

หลิวชั่นพูดด้วยรอยยิ้ม: "ดูสิ ลืมเวลาไปเลย รบกวนเวลาพักผ่อนของพวกคุณแล้ว"

“คุณฉิน ประธานซู พวกคุณพักผ่อนเถอะ ฉันจะกลับก่อน”

“พรุ่งนี้ค่อยไปคุยกันที่บริษัท”

ซูซูยังอยากจะรั้งเอาไว้ เพราะเธอสนใจมากๆ ต้องการอยากจะรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ในเมืองจิ่นหู

หลิวชั่นทำงานในจิ่นหูมาเป็นเวลาหลายปี สิ่งที่เขารู้จะต้องมีค่าเป็นอย่างมาก

ใครจะไปรู้ ฉินเทียนพูดทันที: "เถ้าแก่หลิว ฉันจะให้คนไปส่งคุณ"

“ถงชวนเถียปี้ พวกนายติดตามเถ้าแก่หลิว ปกป้องดูแลความปลอดภัยของเขาอย่างใกล้ชิด”

“ครับ พี่เทียน!” ถงชวนและเถียปี้รีบตอบตกลงทันที

เดิมทีหลิวชั่นต้องการที่จะปฏิเสธ แต่พอนึกถึงหม่าจินหลงจะไม่มีวันยอมแพ้ ก็ตกลง

ภายในห้อง เหลือเพียงฉินเทียนและซูซู

ซูซูพูดอย่างไม่พอใจ: "ฉันเห็นว่าคุณจงใจไม่ให้หลิวชั่นแนะนำสถานการณ์ของเมืองจิ่นหู ทำไม?"

“ไล่เขาออกไปแบบนี้ ดูไม่มีมารยาทไปหรือเปล่า?”

ฉินเทียนโอบซูซูเข้ามาในอ้อมกอดของเขา พูดด้วยรอยยิ้มว่า "มันดึกแล้ว คุณควรเข้านอนได้แล้ว"

“ที่รัก เรื่องที่นี่ได้รับการจัดการแล้ว ต่อไป ตามแผนเดิมของเรา ฉันจะอยู่ที่นี่และตรวจสอบ”

“พรุ่งนี้คุณกลับไปหลงเจียงได้”

“ฉันจะให้เถียหนิงซวงและเหมยหงเซว่ไปส่งคุณ”

เมื่อเห็นว่าซูซูกำลังจะปฏิเสธ เขารีบพูดว่า "ค่ายฐานเป็นสิ่งสำคัญที่สุด คุณจะปล่อยไว้แบบนั้นไม่ได้"