บทที่ 475 ฉันจะร่วมมือกับคุณ

แม้ว่าอาการบาดเจ็บของซาโรจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับฉินเทียนเลยก็ตาม แต่เพราะความรู้สึกผิด เขายัก็งคงจดจ่อ

กลัวว่าจะกะทันหันสักนิด หากซาโรมีผลสืบเนื่องจากอะไร เขาจะโทษตัวเองไปตลอดชีวิต

หลังจากตัดเสื้อผ้าและเผยให้เห็นบาดแผลรอบ ๆ บาดแผลแล้ว ฉินเทียนก็ฝังเข็มอย่างชำนาญ

ด้วยเข็มทั้งเก้าเข็ม เส้นวงกลมถูกสร้างขึ้นรอบ ๆ บาดแผล

“นี่เพื่ออะไร” อลิสอดไม่ได้ที่จะถาม

เธอรู้สึกทึ่งเล็กน้อยกับเทคนิคที่เก่งกาจของฉินเทียนและการแสดงออกที่จริงจัง

เธอชอบวัฒนธรรมการแพทย์แผนจีน และเธอฝึกฝังเข็มตามบันทึกในหนังสือโบราณ เรียนเองไม่มีอาจารย์ บางครั้งก็รู้สึกว่าฝึกมาดีมาก

มันมีประสิทธิภาพมากสำหรับการรักษาไมเกรน นอนไม่หลับ เบื่ออาหาร ฯลฯ.

แต่จากตอนนี้ เธอเห็นวิธีการของ ฉินเทียนแล้ว เธอรู้สึกว่าเธอเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา

ไม่ ไม่แม้แต่นักเรียนประถม

เมื่อเทียบกับฉินเทียนแล้ว เทคนิคของเธอดูงุ่มง่ามและไร้สาระไปเลย

ตัวอย่างเช่น หากเธอต้องการฝังเข็มที่จุดฝังเข็ม จะต้องวินิจฉัยในการระบุจุดฝังเข็มก่อน ซึ่งต้องใช้ความพยายามบ้าง

หลังจากฝังเข็มแล้วเพื่อควบคุมความแข็งแรงจำเป็นต้องทำการทดลองซ้ำ

ในการฝังเข็มให้สำเร็จ มักใช้เวลาสองสามนาทีหรือสิบนาที

ฉินเทียนไม่ได้มองมัน เหมือนกับปลูกข้าว

เมื่อได้ยินคำถามของอลิส ฉินเทียนก็พูดอย่างสบายๆ “ฉันปิดผนึกจุดฝังเข็มรอบ ๆ บาดแผลเพื่อหยุดเลือดไหล”

“ผ้ากอซจุ่มแอลกอฮอล์"

เขาเอื้อมมือไปด้านข้างอีกครั้งโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง

อลิสตอบสนองและรีบส่งผ้ากอซที่ชุบแอลกอฮอล์ให้กับมือของฉินเทียน

แม้ว่าทั้งสองจะร่วมมือกันเป็นครั้งแรก แต่ก็ให้ความร่วมมือกันอย่างดี เปรียบเสมือนหัวหน้าศัลยแพทย์และผู้ช่วยพิเศษที่ร่วมมือกันในห้องผ่าตัดมาอย่างยาวนาน

ฉินเทียนหยิบผ้ากอซและเริ่มถูเลือดรอบ ๆ บาดแผลอย่างระมัดระวัง

หลังจากที่เขาเช็ดเสร็จแล้ว บาดแผลก็ไม่เลือดไหลออกมาอีก

อลิสถึงกับต้องถอนหายใจเพราะว่าเข็มเงินของฉินเทียนนั้นหยุดเลือดไหลได้อย่างมหัศจรรย์

ต่อมาฉินเทียนใช้มีดคม ๆ เปิดเนื้อที่โดนเศษกระสุน และดึงเศษกระสุนออกอย่างระมัดระวังด้วยคีม

ซาโรที่กำลังง่วงนอนขมวดคิ้วเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกเจ็บปวดบ้างก็ตาม อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่ตื่น

“เสร็จแล้ว"

“งั้นก็กินยาแก้อักเสบและพันแผล งานนี้ต้องการให้คุณร่วมมือผม”

ฉินเทียนกล่าวพลาง เงยหน้าขึ้นและมองไปที่อลิส

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เปลือกตาของเขาสั่นไหวอย่างช่วยไม่ได้

ขณะอยู่ที่ชายหาด เสื้อของอลิสถูกฆาตกรผิวขาวฉีกขาด เนื่องจากสถานการณ์ตึงเครียดในขณะนั้นจึงไม่มีใครสนใจ

ในขณะนี้ เพื่อที่จะได้เห็นการทำงานของฉินเทียนอย่างชัดเจน เธอจึงเข้าไปใกล้โดยไม่ได้ตั้งใจ ก้มศีรษะลงและโค้งตัว

เมื่อฉินเทียนเงยหน้าขึ้นมอง...

แต่มันวิเศษมาก!

เมื่อเห็นว่าดวงตาของฉินเทียนแตกต่างออกไป อลิสก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และเธอก็มีปฏิกิริยาตอบสนองเช่นกัน

เธอสะอื้นไห้ หน้าแดงทันที จับหน้าอกของตนอย่างรวดเร็ว หันหลังแล้วจากไป

ฉินเทียนรู้สึกเขินอายอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า "คุณไปพักผ่อนเถอะ"

“ผมพันแผลเองได้”

“ไม่” อลิสไม่ได้กลับเข้าไปในห้อง แต่เดินไปด้านข้าง หยิบเสื้อผ้าชิ้นหนึ่งมาห่อร่างกายท่อนบนของเธอ แล้วพูดว่า “ฉันจะร่วมมือกับคุณ”

“ตกลง” ฉินเทียนรีบยกร่างกายส่วนบนของซาโรขึ้นอย่างรวดเร็ว

เพราะกลัวจะทำร้ายซาโรทั้งสองคนจึงระวังมาก หลังจากทำงานมาทั้งวัน เหนื่อยจนเหงื่อไหลออกมา

โชคดีที่พันผ้าพันแผลเสร็จแล้ว

แม้ว่าซาโรยังไม่ฝื้น แต่ใบหน้าของเขาก็ดูซีดเซียว

“เปลี่ยนยาเป็นประจำ ก็น่าจะไม่เป็นไรแล้ว"

“นี่ก็ดึกแล้ว คุณควรพักผ่อนด้วย ถึงเวลาที่ผมจะต้องกลับแล้ว”

ฉินเทียนหันกลับมา ถึงได้เห็นว่าหน้าต่างด้านนอก ตอนนี้ขาวเหมือนท้องปลาแล้ว

ฟ้าสว่างแล้ว กว่าจะรู้ตัว ก็ยุ่งมาทั้งคืน