ตอนที่ 49
บทที่ 49 นอนหาเงิน
October 21, 2026
ซูซูตกตะลึง
เธอไม่คิดเลยว่า ซูเป่ยซานจะพูดแบบนี้ออกมา
นี่มัน หน้าด้านไร้ยางอายมากไปแล้วจริงๆ！
ซูเป่ยฉีโกรธจนหนวดเคราสั่น พูดเสียงดัง：“ซูเป่ยซาน นายยังมีหน้ามาพูดนะ ฉันนี่อายแทนนายเลย！”
“นายลองคิดด้วยมโนธรรมดูสิ หลายปีมานี้พวกนายปฏิบัติกับพวกซูซูอย่างไร？”
“ถ้าไม่ใช่นาย พวกเขาจะตกต่ำมาถึงขั้นนี้ไหม？”
“โรงงานเป็นของซูซู ฉันจะช่วยเธอดูแลเอง ตอนนี้ เชิญพวกนายออกไปได้แล้ว！”
“ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกนาย！”
ซูเป่ยซานไม่สนใจซูเป่ยฉี แต่มองไปยังซูซูด้วยแววตาร้อนรน รอคำตอบสุดท้ายของซูซู
ซูซูกัดฟัน พูดอย่างเย็นชาว่า：“ขอโทษนะคะคุณปู่”
“ฉันทำไม่ได้”
ซูเป่ยซานพูดอย่างเย็นชา：“พูดแบบนี้ แสดงว่าแกตัดสินใจที่จะลุยเดี่ยว เป็นปรปักษ์กับครอบครัวใช่ไหม？”
“ในเมื่อแกไม่สำนึกเสียใจ ก็อย่ามาโทษที่ปู่ไม่ไว้หน้า！”
“ฉันจะพูดไว้ตรงนี้เลยนะ โรงงานของพวกแก เปิดไม่ได้แน่！”
“ฉันซูเป่ยซานอยู่ในอุตสาหกรรมนี้มาตั้งหลายปี มีหน้ามีตามาก”
“แค่ฉันพูดไป ใครจะกล้าร่วมมือกับแก？”
“ไม่มีแหล่งสินค้า ไม่มีลูกค้า แกก็ได้แต่นั่งคอย！”
ซูเหวินเฉิงร้องเอะอะไปว่า：“คุณปู่ แบล็กลิสต์เธอเลย！”
“จากเกียรติภูมิที่ปู่อยู่ในอุตสาหกรรมนี้ แค่พูดออกมา ก็ไม่มีใครร่วมมือกับคนพิการนี้แล้ว！”
ซูหนานพูดอย่างภูมิใจ：“ฉันว่าไม่ต้องให้คุณปู่แบล็กลิสต์ พวกเขาก็ทำไม่ได้แล้วมั้ง？”
“จัดงานเปิดซะเอิกเกริกแบบนี้ ดูสิกี่โมงแล้ว ทำไมยังไม่เห็นมีใครมาอีก？”
“ชัดเจนว่าทุกคนไม่ได้เชื่อใจเธอเลย”
เวลานั้น พวกเขาที่อยู่ในจุดที่ครอบงำ หยางยู่หลันกับซูซูเจ้าภาพทั้งสองคนนี้ ชัดเจนว่าไม่สบายใจเลย
ตอนนี้เอง หน้าประตูก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ใครว่าไม่มีใครเชื่อใจคุณซู？”
“สหกรณ์ปลูกสมุนไพรจีนของพวกเรา เชื่อใจคุณซูมาก อีกอย่าง ยังยินยอมที่จะร่วมมือในระยะยาวด้วย”
ทุกคนรีบเงยหน้าขึ้นไปมอง
ซูเป่ยฉีพูดอย่างตื่นเต้น：“คุณหวาง คุณมาแล้วหรือ？”
“ท่านเหล่านี้คือ？”
คนที่มา คือหวางจงแห่งสหกรณ์ปลูกสมุนไพรจีน เขาชี้ไปยังผู้คนข้างๆ แล้วแนะนำซูเป่ยฉี：“คนพวกนี้ เป็นหัวหน้าของสหกรณ์อื่นๆ”
“ผู้จัดการโรงงานซู หลังจากพวกเขาฟังผมแนะนำเรื่องสำคัญที่คุณซูเคยทำเสร็จ ก็ประทับใจคุณซู อยากจะร่วมมือด้วย”
คนเหล่านั้นก็รีบพูดว่า：“ผู้จัดการโรงงานซู ต่อไปช่วยดูแลธุรกิจของพวกเราด้วย”
“คุณซู ขอให้คุณโชคดีกับธุรกิจของคุณนะครับ”
พวกเขาให้ของขวัญที่เป็นมงคลอย่างเกรงใจมาก
ซูซูทั้งแปลกใจและดีใจ
สหกรณ์เหล่านี้ เรียกได้ว่า ควบคุมวัตถุดิบไว้เป็นจำนวนมาก มีการสนับสนุนของพวกเขา ก็สำเร็จไปกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว
“ประธานหวาง ทุกท่าน ยินดีต้อนรับที่พวกคุณมานะคะ！”
“ทุกคนวางใจได้ค่ะ ร่วมมือกับฉัน ไม่ว่าจะราคาหรือว่าด้านการชำระ ฉันจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่！”เธอพูดอย่างประทับใจ
“ต่อไปพวกคุณก็จะเป็นผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลังของพวกเรา！”
“ทุกท่าน นั่งลงเถอะค่ะ！”หยางยู่หลันก็ตื่นเต้นมาก โชว์ความชำนาญในการสื่อสารของเธอ ทักทายหวางจงและคนอื่นๆ ด้วยใบหน้ามีความสุข
สีหน้าซูเป่ยซานหม่นลง เขาพึ่งพูดว่าจะติดแบล็กลิสต์ซูซู แต่โดนสหกรณ์ปลูกสมุนไพรจีนพวกนี้ตบหน้าอย่างรวดเร็ว
“แหล่งสินค้ามากแค่ไหน ขายไม่ออกก็ไร้ประโยชน์！”เขาพูดอย่างเซ็งๆ
“ใช่！”ซูหนานรีบเสริม：“ผมว่าพวกคนแก่อย่างพวกคุณ คงไม่ถูกซูซูล้างสมองหรอกนะ？”
“สินค้าของเธอไม่มีช่องทางตลาด เอาวัตถุดิบจำนวนมากขนาดนั้นมาเลี้ยงหมูหรือไง？”
“อย่าคิดเพ้อเจ้อเลย！”
ได้ยินคำนี้ หวางจงรวมทั้งผู้บริหารหลายคนในนั้น ต่างก็มีสีหน้าดูแย่
พวกเขาไม่ได้เป็นตัวแทนของคนๆ เดียว ข้างหลังยังมีชาวนาที่รอกินอยู่ตลอดเวลา