บทที่ 516 เทวดานพเคราะห์

ถึงแม้ว่าเศรษฐกิจจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด แต่ว่า ตระกูลจี้เป็นตระกูลศิลปะการต่อสู้ เชี่ยวชาญการสืบทอดศิลปะการต่อสู้ และมีประวัติอันยาวนาน ตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐจีน ก็เป็นครอบครัวที่ร่ำรวยและทรงอิทธิพล

เส้นสนกลในเช่นนี้ บวกกับความซื่อสัตย์จริงใจของตระกูลจี้ ช่วยเหลือนักธุรกิจในท้องถิ่นอย่างไม่เห็นแก่ตัวเพื่อจัดการข้อพิพาทของผู้มีอิทธิพลด้วย หลายปีมานี้ นักธุรกิจจากเมืองซื่อไห่ ไม่เคยถูกคู่ต่อสู้จากที่อื่น กลั่นแกล้งรังแกด้วยเจตนาร้ายเลย

ทุกๆ คนล้วนรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้น ตระกูลจี้ในเมืองซื่อไห่ก็ถูกสร้างขึ้นอยู่ในตำแหน่งสูงสุด

ไม่เสียแรงที่เป็นตระกูลศิลปะการต่อสู้ แม้กระทั่งบอดี้การ์ดที่หน้าประตู ยังสวมชุดกังฟู มีความสามารถที่แข็งแกร่ง แววตาสว่างไสว

คนที่ได้รับการฝึกฝนอย่างมืออาชีพประเภทนี้ ตระกูลที่ร่ำรวยและทรงอิทธิพลอื่นๆ สามารถใช้เงินซื้อมาได้ แต่ว่า สิ่งที่หาได้ยากก็คือ คนของตระกูลจี้ แม้แต่บอดี้การ์ดหน้าประตู ล้วนเติบโตอยู่ในตระกูลตั้งแต่เด็กๆ

พวกเขาก็นับได้ว่าเป็นลูกศิษย์ของตระกูลจี้ รุ่นพ่อของพวกเขา แม้กระทั่งรุ่นปู่ ก็ล้วนทำงานให้ตระกูลจี้เช่นกัน คล้ายกับคนรับใช้ในสมัยโบราณ

ตระกูลจี้ไม่เคยปฏิบัติต่อคนใช้อย่างไม่ยุติธรรมเลย ดังนั้นพวกเขาจึงถือว่าตระกูลจี้เป็นบ้านของตนเอง

ดังนั้น ความซื่อสัตย์เช่นนั้น กับบอดี้การ์ดเหล่านั้นที่ตระกูลอื่นจ้างมาไม่มีทางเทียบได้เลย

เพื่อปกป้องครอบครัวของตนเอง พวกเขาทุกๆ คน พร้อมถวายชีวิตได้ทุกเมื่อ

เฉินเถิงมาที่หน้าประตูด้วยตนเอง แสดงตัวตนของตนเอง และบอกเรื่องสำคัญ เพื่อขอเข้าพบนายท่านจี้ หลังจากที่ทราบถึงตัวตนของพวกเขาแล้ว ก็รีบวิ่งเข้าไปรายงานทันที

รุ่นที่สองของตระกูลจี้ไม่มีทายาทสายตรง พ่อแม่แท้ๆ ของจี้ซิง ทั้งหมดได้เสียชีวิตไปก่อนเวลาอันควรแล้ว ดังนั้น ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ในตอนนี้ ยังคงเป็นตาเฒ่าวัย 80 ปี จี้ฉางที่ให้การสนับสนุนอยู่

เพียงแต่เขาเป็นชื่อที่แอบอ้างเท่านั้น ไม่สามารถมีส่วนร่วมได้โดยตรง เพราะว่าในมือของเขามีเทวดานพเคราะห์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง

พวกเขาแต่ละคนมีจุดแข็งของตนเอง และปกป้องเรือลำใหญ่นี้ของตระกูลจี้ ด้วยความจริงใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เมื่อได้ยินว่าในห้าตระกูลใหญ่ของเมืองจิ่นหู ผู้นำตระกูลทั้งสามท่านได้มาที่นี่ จี้ฉางก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ตระกูลจี้กับตระกูลที่ร่ำรวยและทรงอิทธิพลเหล่านี้ ไม่เคยติดต่อกันเลย ทำไมผู้นำสามตระกูลใหญ่ จึงได้มาขอเข้าพบถึงบ้านในเวลาเดียวกัน?

ดวงจันทร์ท่ามกลางของดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ เรียกว่าหวังเยว่ คนฉลาดย่อมเต็มไปด้วยแผนการ ส่วนใหญ่แล้วจะรับผิดชอบกิจการของตระกูลจี้ หลังจากที่เขาได้ยินเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า : "ห้าตระกูลใหญ่ต้องการเป็นผู้นำในการจัดตั้งหอการค้าของเจ็ดเมืองทางใต้ แล้วก็ได้ส่งคำเชิญให้พวกเราก่อนแล้ว"

"ตอนนี้ระยะเวลาในการลงคะแนน ยังเหลืออีก 7 วัน ฉันประมาณการดูแล้ว พวกเขาใครอยากจะเป็นผู้นำ ก็จะมาหาเสียงถึงหน้าประตู"

"แต่มารวดเดียวสามคน อีกทั้งเป็นผู้นำตระกูลมาด้วยตนเอง นี่ยิ่งทำให้รู้สึกแปลกใจ"

"หรือว่า พวกเขาทั้งสามคน ต้องการคว้าคะแนนนี้ของเรา?"

"ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ยากที่จะรับมือได้จริงๆ"

ดวงอาทิตย์ จ้าวจิ่วรี่ หลังจากเขาได้ยินเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะและกล่าวว่า : "นายท่าน ตามความคิดเห็นของฉันนะ คะแนนนี้ของเรา จะไม่ลงให้ใครทั้งนั้น จะลงให้ตัวเองเท่านั้น"

"ไม่เพียงเท่านั้น เรานังสามารถออกไปหาเสียงได้ และเป็นผู้นำนี้ด้วยตนเอง"

"ด้วยอำนาจและบารมีของนายท่าน มองทั่วทั้งเจ็ดเมืองทางใต้แล้ว มีใครเทียบได้บ้าง?"

"ท่านควรจะเป็นผู้นำใหญ่คนนั้น เหมาะสมที่จะได้รับมัน"

หวังเยว่ยิ้มพร้อมกล่าวว่า : "พี่จ้าวพูดมีเหตุผล ถ้านายท่านอยากจะเป็นผู้นำใหญ่ อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึงเลย อย่างน้อยคะแนนของตระกูลจ้าวของอวิ๋นชวน ฉันก็สามารถเอามาลงได้"

"นอกจากตระกูลจ้าว คะแนนของราชินีเป่ยเจียงนั้น ก็น่าจะอยู่ในกำมือทั้งหมด บวกกับคะแนนของเราเอง ก็เป็นสามคะแนนแล้ว"

จ้าวจิ่วรี่ไม่เข้าใจเล็กน้อย จึงพูดว่า : "น้องเยว่ เรากับอวิ๋นชวนและเป่ยเจียง ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทำไมคุณถึงแน่ใจอย่างนั้นล่ะ ว่าพวกเขาจะลงคะแนนเสียงให้เรา?"

หวังเยว่ยิ้มและกล่าวว่า : "พี่จ้าว คุณรู้ไหมว่าคุณชายน้อยของเรา ทำอะไรอยู่ในช่วงนี้?"

จ้าวจิ่วรี่กล่าวว่า : "ใช่สิ ช่วงนี้ไม่เห็นจี้ซิงคนนี้เลย"

"เขาไม่ได้หลบไปบำเพ็ญตนที่ไหนใช่ไหม?"

"เจ้าหมอนี่เป็นอัจฉริยะ ถ้าบุกทะลวงอีกครั้ง ไม่แน่ว่าเทวดานพเคราะห์ของเรายังจะถูกเลือกลงจากหลังม้าจริงๆ"

หวังเยว่ยิ้มแล้วกล่าวว่า : "เป็นความจริงที่กำลังบำเพ็ญตนอยู่ เพียงแต่ว่า ไม่ใช่ด้วยเหตุนี้ทั้งหมด"

"นายท่าน ครั้งนี้คุณชายน้อย เกรงว่าจะพาหลานสะใภ้กลับมาให้คุณอีกด้วย"

จี้ฉางเม้มปากกล่าวว่า : "ในที่สุดไอ้เด็กเปรตนี่ก็ตาสว่างซะที"

"ได้ยินอะฝูบอกว่า เขาบำเพ็ญตนปลอมๆ แต่หลงรักผู้หญิงคนหนึ่งจริงๆ"