บทที่ 522 พบแค่คนเดียวเท่านั้น

พระอาทิตย์ตกเหมือนกัน แต่เมืองจิ่นหู กลับเต็มไปด้วยการสังหารหมู่

ในที่สุดเจ็ดตระกูลใหญ่ก็มาถึงแล้ว ล้อมรอบโรงแรมที่ฉินเทียนและคนอื่นๆ อาศัยอยู่

“ฉินเทียน รีบออกมารับความตายเดี๋ยวนี้!”

“แกไอ้เจ้าปีศาจที่ชั่วร้าย วันนี้ตายแน่นอน!” หยางหยวนชิ่งกระโดดลงจากรถ ตะโกนด้วยความโกรธ

ดวงตาของเฉินเถิงก็แดงเช่นกัน : “ฉินเทียน วันนี้ก็คือวันตายของแก!”

“ฉันจะให้แกเลือดต้องล้างด้วยเลือด!”

หลินตงและเหยียนซิว ทุกคนตะโกนด้วยดวงตาสีแดง

หม่าจั๋วชุนและหลินหลง เงียบไม่พูดอะไร ระหว่างทางที่พวกเขากำลังมา ต่างมีการรายงานข่าวให้กับฉินเทียนแล้ว

ตามความคิดของหม่าจั๋วชุน ตอนนี้ทั้งสองค่ายมีความชัดเจนอย่างมาก

เขาขอคำแนะนำจากฉินเทียน ตระกูลหม่าสนับสนุนฉินเทียนอย่างเต็มที่และเปิดเผย ต่อสู้กับคนเหล่านี้

แต่ว่าฉินเทียนกลับขัดขวางเขา ให้เขาทำตามแผนเดิม ก่อนที่จะถึงนาทีสุดท้ายของการเลือกตั้ง รักษาความเป็นศัตรูก่อน

หลินหลงเตือนฉินเทียน วิธีที่ดีที่สุดของตอนนี้ ก็คือหลีกเลี่ยงไปก่อน ดีที่สุดคืออย่าเผชิญหน้ากับคนของตระกูลจี้โดยตรง

แต่ว่าฉินเทียนบอกกับเธอ ปล่อยให้มันเป็นไปธรรมชาติ

ตอนนี้ มองไปที่ประตูโรงแรมที่ปิดสนิท หลินหลงทำได้เพียงอธิษฐานอย่างลับๆ ในใจ หวังว่าฉินเทียนและคนอื่นๆ ออกไปทั้งหมดแล้ว

แต่หม่าจั๋วชุน ตื่นเต้นจนตัวสั่น เขาอยากให้ฉินเทียนแสดงพลังอีกครั้ง เอาชนะคนของตระกูลจี้

ด้วยประการนี้ สถานการณ์ของเจ็ดเมืองทางใต้ โดยทั่วไปแล้วจะสงบลง

ภายใต้ที่จี้ซิงมีหวังเยว่ หวงพานและจี้ตูมาเป็นเพื่อน ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางฝูงชน

เขามองไปที่ประตูใหญ่ของโรงแรม รออย่างเงียบๆ ราวกับรู้ว่า ฉินเทียนจะต้องปรากฏตัวอย่างแน่นอน

ภายในโรงแรม มีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งออกมา

พวกเขายืนเรียงกันเป็นแถวที่ประตู ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ปกคลุมไปด้วยจิตสังหาร

ก็คือหม่าหงเทาที่เป็นหัวหน้าขององค์กรคำสาปสวรรค์

“พวกเสเพลกลุ่มหนึ่ง!”

“คุณชายจี้อยู่ที่นี่ พวกแกกล้ากำเริบเสิบสานได้อย่างไร!”

“ยังไม่รีบเรียกฉินเทียนออกมารับความตาย!” ตระกูลจี้ ดาวหางจี้ตูแห่งเทวดาเจ็ดดาว เป็นคนอารมณ์ร้อนที่สุด

คำรามด้วยความโกรธ เหมือนฟ้าร้อง เขาไม่เห็นคนเหล่านี้อยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

หม่าหงเทาขมวดตคิ้ว เขาสามารถสัมผัสได้ ผู้ชายหน้าดำคนนี้รับมือไม่ง่ายเลย

“บ่นพล่ามอะไร?”

“เจ้าถ่านดำ แกไม่พอใจ ฉันจะต่อสู้กับแกเอง!” ถงชวนตะคอกด้วยความโกรธ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

ทั้งหมดเป็นเพราะการฝึกฝน ใบหน้าค่อนข้างดำ ปกติมักจะเกลียดคนเรียกเขาว่าเจ้าถ่านดำ

หลังจากได้ยินคำพูดของถงชวน เขาตะโกนเสียงดัง พุ่งออกไปทันที

ทั้งสองคนเป็นเหมือนถังดินปืน เมื่อเห็นว่ากำลังจะสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย

หวังเยว่รีบขัดขวาง เขามองไปทางหม่าหงเทา พูดเสียงลึก : “แกก็คือหัวหน้าใช่ไหม?”

“พวกเราเป็นคนของตระกูลจี้ ตามคำสั่งของนายท่าน ติดตามคุณชายน้อยมาที่นี่ ตรวจสอบโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา”

“ว่ากันว่า โศกนาฏกรรมเหล่านี้ ทั้งหมดเกิดจากฉินเทียนคนเดียว”

“เรียกฉินเทียนออกมา พวกเรามาคุยกันตัวต่อตัว”

หม่าหงเทาเงียบสักพักหนึ่ง มองไปทางจี้ซิง และพูด : “คุณชายจี้ พี่เทียนของพวกเรารู้ว่าคุณจะมา”

“เขาบอกว่า เขาจะพบคุณแค่คนเดียว”

“ถ้าหากคุณมีความกล้า ก็ขึ้นไปด้วยตัวคนเดียว คนอื่นๆ กล้าเหยียบเข้าไปในโรงแรมแม้แต่ก้าวเดียว.....”

พูดถึงตรงนี้ ฉัวะหนึ่งที มีดม้งถูกดึงออกมา

“ผ่านมีดเล่มนี้ของฉันให้ได้ก่อน!”

และในเวลาเดียวกัน เถียหนิงซวง ชุยหมิงและคนอื่นๆที่อยู่ด้านข้าง ล้วนแล้วหยิบอาวุธออกมา

พวกเขามีจิตสังหารที่ไม่เกรงกลัวใดๆ เคียงบ่าเคียงไหล่ด้วยกัน ก็คือมนุษย์กำแพงที่ผ่านไปไม่ได้!

หวังเยว่และคนอื่นๆ สีหน้าบนใบหน้าเปลี่ยนไป

“คุณชายน้อย อย่าฟังพวกเขาพูดไปเรื่อย!”