บทที่ 524 ยาแรง

หลังจากได้ยินคำพูดของฉินเทียน จี้ซิงตะลึงสักพัก สีหน้าเปลี่ยนอย่างมาก

“คุณหมายความว่า ต่อให้คุณไม่ฆ่าผม อีกฝ่ายก็จะคิดหาวิธีอย่างเต็มที่ที่จะฆ่าผม หลังจากนั้นใส่ร้ายป้ายสีคุณ”

“ถึงเวลานั้น ตระกูลจี้ของพวกเรากับคุณ ก็จะกลายเป็นศัตรูที่ไม่รู้จบ!”

ฉินเทียนพยักหน้า : “ใช่แล้ว”

“ดังนั้น คุณคิดดีหรือยังว่าจะตายยังไง?”

จี้ซิงพูดไม่ออก จู่ๆเขาก็พบว่า เรื่องต่างๆร้ายแรงและซับซ้อนกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้

ตั้งแต่วินาทีที่เขาก้าวเท้าเข้าสู่เมืองจิ่นหู ก็เดินเข้าไปในร่างเหของอีกฝ่ายแล้ว

อีกฝ่ายไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะสามารถฆ่าฉินเทียนได้

และไม่ได้คาดหวังว่า ฉินเทียนจะสามารถฆ่าเขาโดยตรง

สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว

ตามสคริปต์ของอีกฝ่าย เขาควรจะจากไปอย่างบาดเจ็บสาหัส ถูกลอบสังหารระหว่างทาง หลังจากนั้น “เสียชีวิตด้วยน้ำมือของฉินเทียน”

เขามองออกไปนอกหน้าต่างหนึ่งที ท้องฟ้ามืดมิด

ราวกับว่าเขามองเห็นฉากราตรีอันไกลโพ้น นักฆ่าที่ซุ่มโจมตีอยู่กำลังแยกเขี้ยว

เขาไม่กลัวตาย

แต่ว่าการตายแบบนี้ มันรู้สึกหดหู่ใจเกินไปหรือเปล่า?

นี่ไม่ใช่ว่าพาทั้งตระกูลมาลงหลุมด้วยกันเหรอ!

อึ้งอยู่เป็นเวลานาน เขาค่อยพูดด้วยความอึดอัด : “แล้วตอนนี้ควรจะทำยังไง?”

ฉินเทียนดื่มชาอย่างสบายๆ : “โอกาสเดียวของคุณที่จะอยู่รอดในขณะนี้ ก็คือปกป้องตระกูลจี้ของคุณทั้งหมด วิธีเดียวที่จะไม่มีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้”

“นั่นก็คือ.....”

“ให้ผมฆ่าคุณ”

ระหว่างที่ฉินเทียนพูด โจมตีอย่างกะทันหัน หนึ่งฝ่ามือโจมตีไปที่หน้าอกของจี้ซิง

จี้ซิงไม่ทันตั้งตัว ไม่มีเวลาให้หลบหลีกเลยด้วยซ้ำ กรีดร้องหนึ่งที กระอักเลือดออกมา ร่างกายก็ลอยขึ้นเช่นกัน

ตุบหนึ่งที ชนกับกระจกนิรภัยที่อยู่ตรงระเบียงอย่างแรง บินออกไปข้างนอก

ทุกคนที่อยู่ข้างนอก กำลังรอด้วยสภาพจิตใจที่แตกต่างกัน

หยางหยวนชิ่ง เฉินเถิง หลินตงและเหยียนซิว แน่นอนว่าหวังว่า จี้ซิงและฉินเทียนต่อสู้กัน เป็นการดีที่สุดคือการฆ่าฉินเทียน

ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ให้ฉินเทีนยฆ่าจี้ซิงทิ้งสะ

ด้วยประการนี้ ตระกูลจี้จะใช้ความสามารถทั้งหมด มาต่อกรฉินเทียน ถึงเวลานั้น ฉินเทียนจะยิ่งแย่ลงอย่างแน่นอน

หม่าจั๋วชุนโกรธบนพื้นผิว ภายในใจกลับแอบมีความหวังอย่างลับๆ ฉินเทียนต้องฆ่าจี้ซิงอย่างแน่นอน

หลังจากนั้น ดีที่สุดคือสามารถทำลายตระกูลจี้ ถึงเวลานั้น ทั่วทั้งเจ็ดเมืองทางใต้ ก็ไม่มีใครสามารถเป็นศัตรูกับฉินเทียนได้อีกแล้ว

ฉินเทียนกลายเป็นเจ้าแห่งวงการของเจ็ดเมืองทางใต้ พันธมิตรอย่างเขาคนนี้ ก็จะส่องประกายตามเช่นกัน

หลินหลงกลับเต็มไปด้วยความกังวล เธอไม่คาดหวังให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้รับบาดเจ็บ

หวังว่าทั้งสองคนจะสามารถหารือและอธิบาย ชี้แจงความเข้าใจผิด จากศัตรูกลายเป็นเพื่อน จับมือกันแล้วรับมือกับมือมืดที่แท้จริง

หวังเยว่ หวงพานและจี้ตู อารมณ์ของยอดฝีมือของตระกูลจี้ทั้งสามคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

แน่นอนว่าเป็นการฆ่าฉินเทียน!

ถึงเวลานั้น ชื่อเสียงของตระกูลจี้ จะเด่นยิ่งขึ้นในเจ็ดเมืองทางใต้

ไม่ว่าอะไรก็ตาม พวกเขาเชื่อว่า ฉินเทียนไม่กล้าทำร้ายจี้ซิงอย่างแน่นอน

แต่ว่า ทำไมหลังจากที่จี้ซิงเข้าไป เงียบไม่มีข่าวคราวใดๆเลย?

ช่วงเวลาที่ทุกคนต่างรู้สึกกังวล จู่ๆก็มีเสียงดังปังหนึ่งที กระจกชั้นสามถูกชนจนแตก พร้อมกับเสียงกรีดร้อง มีคนหนึ่งบินออกมา

ทุกคนต่างตกตะลึง เงยหน้ามอง

“คุณชาย!”

ตอนที่มองเห็นคนที่บินออกมาเป็นจี้ซิง หวังเยว่ราวกับว่าถูกฟ้าผ่า ดวงตามืดมน เกือบจะหมดสติ

ไม่เสียแรงที่เป็นดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ของตระกูลจี้ เขาตอบสนองกลับมา ตะโกนแล้วพุ่งออกไป อุ้มจี้ซิงเอาไว้ในอ้อมแขน

“คุณชาย เป็นยังไงบ้าง?”

จี้ซิงมองหวังเยว่หนึ่งที ใช้มือบีบมือของเขา กระอักเลือดออกมาเต็มปาก พูดเสียงดัง : “อาหวัง รีบกลับบ้าน!”

พูดจบ ก็หมดสติไปเลย

ทุกคนตะลึงอยู่กับที่

หวงพานและจี้ตูดวงตาแดงทันที

“ฉินเทียนเลวระยำหมา กล้าทำร้ายคุณชาย สู้กับเขาอย่างสุดชีวิตเลย!”

ทั้งสองคนเป็นเหมือนสิงโตที่บ้าคลั่ง เตรียมจะพุ่งเข้าไป

หวังเยว่ยังตอบสนองกลับมาไม่ได้เล็กน้อย เพียงแต่ สัมผัสได้ถึงมือของตัวเอง ถูกจี้ซิงบีบอีกครั้ง

จิตใจที่สับสนของเขา ราวกับถูกสายฟ้าผ่าออกจากกัน

“อย่าวู่วาม!”