ตอนที่ 549
บทที่ 549 การสู้รบขั้นเด็ดขาด
October 21, 2026
เมื่อเห็นลิฉุน ท้ายที่สุดสีหน้าของลิเหลียงพลันเปลี่ยนไป
คำประณามของคนอื่น เขาสามารถไม่สนใจได้ ฆ่าคนมากมายเท่าไร เขาก็ไม่คิดแยแสเก็บเอามาใส่ใจเลยสักนิด
ทว่าเป็นลิฉุน เขานั้นไม่สามารถเพิกเฉยได้
มองไปยังใบหน้าที่ค่อนข้างไม่คุ้นเคยที่อยู่ตรงหน้า ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด แต่ทว่าเขาไม่อาจลืมได้เลย ภาพฉากในวัยเด็กที่กำลังวิ่งไล่ตามก้นพี่สาว
พี่สาวคนนี้ ตั้งแต่เล็กจนกระทั่งเติบใหญ่ แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยทำไม่ดีกับเขา
“พี่ พี่ไม่ควรกลับมา...”
“พี่อย่าบังคับผมเลย” เขาเอ่ยพึมพำ
ลิฉุนเองก็เจ็บปวดมากเช่นกัน
ในวันนี้เธอเองก็เพิ่งรู้ว่าลิเหลียงไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่ทว่าความสัมพันธ์ตลอดยี่สิบปีของเลือดที่ข้นยิ่งกว่าน้ำ ช่วงเวลาเหล่านั้นเราจะละทิ้งมันได้อย่างไร?
ก่อนหน้านี้ เธอมีความขัดแย้งกับลิเว่ยจงผู้เป็นพ่อ เธอคิดว่าเป็นเพราะลิเหลียง
เป็นเพราะว่าพ่อนั้นเห็นความสำคัญของลูกชายมากกว่าลูกสาว
ดังนั้นแล้วเธอจึงติดต่อกับลิเหลียงน้อยลง ทว่าภายในใจของเธอก็ยังคงเห็นว่าลิเหลียงนั้นเป็นน้องชายในสายเลือดของตน
เธอกัดฟันและพูด “ไม่งั้นก็ฆ่าฉันเสีย”
“หรือไม่อย่างนั้นก็ปล่อยคนเหล่านี้ไป”
“นายไม่สามารถทำผิดไปมากกว่านี้ได้อีกแล้ว ตอนนี้กลับตัวกลับใจก็ยังไม่สายไป!”
“ตราบใดที่นายรู้สึกผิดอย่างใจจริง ฉันและพ่อก็จะยังถือว่านายเป็นคนในครอบครัวเช่นเดิม”
“นายก็จะเป็นทายาทของตระกูลลิอีกด้วย”
ได้ยินเช่นนี้ ลิเหลียงรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก เสี้ยววินาทีหนึ่ง เขาแทบจะยอมแพ้และล้มเลิกทุกอย่าง
แต่ทว่าในวินาทีถัดมา ความเกลียดชังและความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่มากขึ้นทำให้หัวใจของเขากลับมาแข็งกระด้างอีกครั้ง
เขาหัวเราะเสียงดังลั่นและกล่าว “ตระกูลลิงั้นเหรอ?”
“พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของผมต้องตายเพราะลิเว่ยจง จะให้ผมคิดว่าไอ้โจรขโมยคนนี้เป็นพ่อไปได้อีกอย่างไรกัน”
“อีกอย่าง คุณคิดว่าทรัพย์สมบัติของตระกูลลิของพวกคุณนั้นสำหรับผมแล้วมันจะหาได้ยากมากงั้นเหรอ?”
“เทียบกับของเถ้าแก่ที่แท้จริงของผม ทรัพย์สินของพวกคุณน่ะเป็นเพียงแค่ส่วนเล็กน้อยในทรัพย์สินที่มหาศาลของเขา!”
“สิ่งที่ผมต้องการน่ะคือความยิ่งใหญ่ที่หาที่เปรียบไม่ได้ ไม่ใช่แค่ตระกูลลิหรือว่าเจ็ดเมืองทางใต้ที่มีขนาดเล็กเพียงแค่นี้หรอก!”
ทุกคนตื่นตระหนกหวาดผวา
ประการแรกพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของลิเหลียง เสียชีวิตเพราะลิเว่ยจง ที่นี่จะมีความลับอะไรอีกหรือไม่?
อีกประการหนึ่ง ทรัพย์สมบัติมากมายมหาศาลของตระกูลลิ ในสายตาของลิเหลียงนั้นไม่คุ้มค่าแก่การเอ่ยถึง
เบื้องหลังของเขานั้นมีอำนาจลึกลับอะไรซ่อนอยู่?
หัวใจของฉินเทียนกระตุกหนึ่งครา เอ่ยด้วยเสียงทุ้ม “องค์กรเบื้องหลังของคุณ มีสัญลักษณ์รูปหัวกะโหลกใช่หรือไม่?”
“ร่างกายของคุณและถงเหริน เหตุใดถึงไม่มี?”
ลิเหลียงเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ “ไม่เข้าใจเหรอ? งั้นฉันจะบอกคุณให้”
“สัญลักษณ์นั้นเป็นเพียงสัญลักษณ์ของสถานะที่ต่ำต้อย เสินเฟิงตราบใดที่ก้าวหน้าไปอีกหนึ่งขั้น สามารถลบสัญลักษณ์นั้นออกไปได้”
“เพียงแต่น่าเสียดาย เขาไม่ได้รอจนถึงวันนั้น”
“สำหรับระดับของฉันและถงเหรินไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสัญลักษณ์เพื่อระบุตัวตนของเรา ในทางตรงกันข้าม สัญลักษณ์นั้นจะกระทบต่อการซ่อนสถานะของพวกเรา”
ฉินเทียนเอ่ยด้วยเสียงทุ้ม “บอกฉันมา องค์กรนั้นมีชื่อว่าอะไร!”
สามารถชุบเลี้ยงคนอย่างลิเหลียง องค์กรนั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!
องค์กรขนาดใหญ่ดังกล่าวปรากฏขึ้นในประเทศจีนเมื่อใด ฉินเทียนทั้งประหลาดใจทั้งอยากรู้อยากเห็น
ลิเหลียงเอ่ยอย่างเยือกเย็น “อีกไม่นานคุณก็จะได้รู้”
“ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา”
“ฉินเทียน คุณไม่ใช่วีรบุรุษ อยากจะอยู่ที่นี่แลกกับความปลอดภัยของคนเหล่านี้ใช่ไหม? งั้นฉันจะทำตามที่คุณต้องการ”
“แต่ทว่า พวกเรามาเปลี่ยนวิธีการเล่นกันสักอย่าง”
“คนเหล่านี้ที่อยู่บนเวที พวกคุณสามารถเอาชนะพวกเราได้ ฉันจะยอมรับความพ่ายแพ้และจะบอกทุกอย่างที่คุณอยากรู้ เป็นอย่างไร?”
เขาบอกว่าคนที่อยู่บนเวที นอกเสียจากคนที่ไม่ได้ฝึกยุทธแล้ว ยังมีจี้ซิง ดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ เหล่านี้คือยอดฝีมือ
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ที่ฉินเทียนต้องอยู่เพียงลำพัง เช่นนี้ก็เท่ากับว่าเป็นการเพิ่มเบี้ยให้กับฉินเทียน
ทางด้านลิเหลียง นอกจากเขา ดูเหมือนว่ามีเพียงถงเหรินเท่านั้นที่สามารถต่อสู้ได้
หรือว่า ลิเหลียงนั้นมั่นใจในพละกำลังและความแข็งแกร่งของถงเหริน?
เขาคิดว่าการที่พึ่งพาถงเหริน จะสามารถชนะตัวเขาและดวงจันทร์ดวงอาทิตย์แห่งตระกูลจี้ได้งั้นเหรอ?
ฉินเทียนนั้นไม่เข้าใจลิเหลียงเลยจริงๆ