บทที่ 553 ไม่สามารถถอยได้

ด้วยประสบการณ์จากเมื่อครู่ ฉินเทียนจะไม่เผชิญหน้าแบบตัวต่อตัวกับลิเหลียงอีก แต่อาศัยทักษะร่างกายที่ยืดหยุ่นและคล่องตัว เขาเดินและเคลื่อนย้ายไปรอบเวทีแทน

เขารู้ พละกำลังในปัจจุบันนี้ของลิเหลียง ไม่ใช่พละกำลังธรรมดาทั่วไป การพึ่งพาวิธีพิเศษ กระตุ้นพลังแห่งเลือด คล้ายกับการกินยากระตุ้นประสาท

เขากำลังใช้ศักยภาพอย่างไม่มีขอบเขตจำกัด

ในสถานะนี้ ถูกกำหนดให้อยู่ได้ไม่นานนัก

ดังนั้นสิ่งที่ฉินเทียนต้องทำในตอนนี้ก็คือการหลบเลี่ยง เมื่อถึงเวลาที่เอื้ออำนวยต่อเขา ตราบใดที่ยากระตุ้นสิ้นฤทธิ์ เช่นนั้นแล้วในที่สุดชัยชนะก็จะเป็นของเขา

ในท้ายที่สุด เขาไม่จำเป็นที่จะต้องลงมือ ลิเหลียงก็จะพ่ายแพ้ด้วยตัวเขาเอง

หลังจากตัดสินใจแล้ว เขาก็ไถลอยู่บนเวที เหมือนกับการเล่นสเกตบอร์ดอย่างไรอย่างนั้น

ดูเหมือนอันตราย แต่ในทุกครั้งก็สามารถหนีรอดจากเงื้อมมืออันชั่วร้ายของลิเหลียงได้

ในตอนแรก ทุกคนต่างเหงื่อตกแทนฉินเทียน เพราะว่าค่อนข้างอันตรายมาก พวกเขาคิดว่าฉินเทียนรอดมาได้เพราะโชคช่วย

แต่หลังจากได้เห็น จากนั้นก็พบว่านี่คือทักษะที่แท้จริงของฉินเทียน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงปรบมือ

ในขณะนี้ แม้แต่เหล่านักธนูบนเชิงเขาโดยรอบ ต่างก็ถูกดึงดูดด้วยการประลองบนเวทีและลืมที่จะเพ่งเล็งเป้าหมาย

ลิเหลียงเองก็ไม่ได้โง่เขลา

หลังจากต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่สักพักหนึ่ง เมื่อเริ่มเห็นว่าเขานั้นไม่สามารถสัมผัสแม้แต่ชายเสื้อผ้าของฉินเทียนได้ เขาก็เข้าใจกลยุทธ์ของฉินเทียนในทันใด

เขาหยุดลงชั่วขณะ ดวงตาที่แดงก่ำด้วยเส้นเลือดคู่นั้นกลอกไปมา ราวกับกำลังคิดหามาตรการรับมือ

ฉินเทียนยิ้มเย็นและเอ่ย “ด้วยความสามารถเพียงน้อยนิด ยังคิดจะเลื่อนสถานะเป็นสิบแปดเทพสังหารอยู่อีกงั้นหรือ?”

“จากที่ฉันรู้ ตามตำนานสิบแปดเทพสังหาร หลังจากพลังแห่งเลือดถูกกระตุ้น จะอยู่ยงคงกระพัน มีดฟันไม่เข้า ปืนยิงไม่เข้า พละกำลังไร้เทียมทาน อย่างน้อยก็สามารถไม่หลับไม่นอน ต่อสู้ศึกใหญ่ได้สามวันสามคืน”

“คุณคงจะอ่อนแอเกินไปใช่หรือไม่?”

เขาพูดเช่นนี้ ย่อมต้องการยั่วยุโทสะของลิเหลียง ในความเป็นจริงสิบแปดเทพสังหารนั้นมีจริงหรือไม่ มีพละกำลังแข็งแกร่งมากใช่หรือไม่ ฉินเทียนเองก็ไม่รู้

เขาเองก็ได้พูดไปแล้วว่านั่นคือตามตำนาน

ก่อนหน้านี้เมื่อตอนอยู่กับตระกูลฉินที่ซีเป่ย เขาถูกปล่อยให้อยู่ท่ามกลางความหนาวเย็นและถูกลงโทษให้เฝ้าประตูหอเก็บหนังสือ ด้วยความเบื่อหน่าย เขาจึงอ่านหนังสือไปมากมาย

หอเก็บหนังสือของตระกูลฉิน ภายในหอนั้นล้วนเป็นหนังสือโบราณหายากที่สูญหายจากท้องตลาดไปนานแล้ว

ภายในหนังสือประวัติศาตร์เล่มหนึ่ง เขาเจอบันทึกหนึ่งโดยบังเอิญ

กล่าวกันว่าเมื่อนานมาแล้ว ในแถบขั้วโลกเหนืออันหนาวเหน็บ เพื่อต่อสู้กับความหนาวเย็น เหล่านักล่าในพื้นที่ หลังจากจับเหยื่อได้แล้ว สิ่งแรกที่จะลงมือทำในทันทีก็คือการดื่มเลือดของสัตว์ร้าย

เมื่อวันเวลาผ่านไป นักล่าเหล่านั้นก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างผิดปกติ เลือดในกายเดือดพล่าน อากาศหนาวเหน็บท่ามกลางหิมะ ร่างกายเปลือยเปล่าแต่กลับไม่กลัวความหนาวเย็น

พวกเขาสันนิษฐาน อาจจะเป็นเพราะผลจากเลือดของสัตว์ร้าย

เป็นไปอย่างเชื่องช้า ภายใต้การนำพาของผู้มีสติปัญญาและความรู้บางส่วน นักล่าใช้เลือดของสัตว์ร้ายเป็นแนวทาง จากนั้นตั้งใจริเริ่มค้นหาวิธีการเพิ่มพลังของพลังแห่งเลือด

นี่คือรูปแบบของวิหารเทพสังหาร

ว่ากันว่าในช่วงยุคทอง วิหารเทพสังหารนั้นมีเทพสังหารสิบแปดองค์ โดยปกติแล้วเมื่อมองไปพวกเขาก็ไม่ได้แตกต่างอะไรจากคนธรรมดา

เมื่อใช้วิธีพิเศษเพื่อกระตุ้นพลังแห่งเลือดที่อยู่ภายในร่างกาย เหมือนกับว่าร่างกายของคนผู้นั้นจะกลายร่างและดุร้ายขึ้นอย่างผิดปกติ

สามารถจับเสือได้ด้วยมือเปล่า ราวกับว่ากำลังจับลูกไก่อย่างไรอย่างนั้น

เมื่อฉินเทียนได้เห็นบันทึกนี้ เขานั้นไม่ได้ใส่ใจ เขาคิดว่าคนที่เขียนสิ่งนี้ขึ้นมาอาจจะเป็นบุคคลที่อยู่ภายใต้สภาวะที่เบื่อหน่าย บนโลกนี้ไม่สามารถมีทักษะเช่นนี้ได้หรอก

แม้ว่ามันจะมีอยู่จริง แต่มันคงสูญสิ้นไปนานแล้ว

ดังนั้นก่อนหน้านี้ที่เห็นถงเหริน เขาและจี้ซิงครุ่นคิดหนักอยู่เสียนาน แต่เขาก็นึกไม่ออกว่านี่คือทักษะใด

เมื่อเทียบกับลิเหลียง ถงเหรินคนนั้นยังอ่อนด้อยนัก

หลังจากที่ลิเหลียงเปลี่ยนร่าง เขาพลันสูญสิ้นสติไป อ้าปากกล่าวว่า หากฆ่าจี้ซิงและคนอื่น เขาสามารถเลื่อนขั้นขึ้นเป็นสิบแปดเทพสังหารได้

ทันใดนั้นฉินเทียนก็พลันนึกขึ้นได้ จากนั้นกล่าวชื่อนี้ออกมา “วิหารเทพสังหาร”

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าองค์กรลึกลับนี้จะมีอยู่จริง

ไม่ว่าคนรุ่นหลังจะหยิบยืมมาใช้หรือไม่ แต่อย่างน้อยเมื่อพิจารณาจากความน่ากลัวของลิเหลียงแล้ว องค์กรนี้จะต้องเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างแน่นอน

ได้ฟังคำพูดของฉินเทียน นัยน์ตาของลิเหลียงเต็มไปด้วยสายตาแห่งความโหดร้ายทารุณ

เขารู้ว่าฉินเทียนกำลังยั่วยุตนเอง ภายใต้ความปั่นป่วนของพลังแห่งเลือด เขาแทบจะไม่สามารถอดกลั้นไว้ได้ ต้องการพุ่งเข้าหาฉินเทียนและต่อสู้จนตัวตาย

แต่ทว่าเขานั้นไม่ใช่คนหัวอ่อน เขาคือคุณชายลิผู้ที่วางแผนการได้อย่างล้ำลึกที่สุดแห่งเจ็ดเมืองทางใต้

เขารู้ว่าถ้าเขาต้องการที่จะกำจัดฉินเทียน เพียงอาศัยแค่พละกำลังนั้นไม่อาจทำได้

ทันใดนั้น เขาเห็นขอบเวทีเวทีเซวียนหยวน ดาบยักษ์เซวียนหยวนวางอยู่บนหินสองก้อน

สถานที่แห่งนี้เพื่อเป็นแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยว ตามคำอธิบายในหนังสือโบราณที่นี่จึงถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ