ตอนที่ 58
บทที่ 58 ฉันทำสำเร็จแล้ว
October 21, 2026
การโจมตีครั้งยิ่งใหญ่อย่างกะทันหัน ทำให้ซูซูรับไม่ได้ เธอตามออกไป
ด้านนอก มีฝนตก
“ฉันไม่ได้ทำผิด ทำไมต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย？”
“คุณปู่ อธิบายให้ชัดเจนสิ！”
“มีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉันออกจากตระกูล？ฉันไม่เห็นด้วย！”เธอตบประตูรถของซูเป่ยซาน
ใบหน้าซูเป่ยซานดูเยือกเย็น ในที่สุดเขาก็รู้สึกถึงความเป็นหัวหน้าครอบครัวอีกครั้ง
นี่ ก็คือจุดจบของการทรยศเขา
และ นี่ก็แค่เพิ่งเริ่มต้น
เดี๋ยวจะประชุมการลงทุนแล้ว ถึงตอนนั้นซูเหวินเฉิงได้ที่หนึ่ง ได้เงินลงทุนมหาศาล ฟื้นฟูตระกูลซูอีกครั้ง
ถึงตอนนั้น เขาจะดูซูซูคุกเข่าขอร้องเขา
เข่จะทำให้ทั้งหลงเจียง คลานอยู่ใต้เท้าของเขา
“ออกรถ”เขาออกคำสั่งอย่างไร้เยื่อใย
“อย่าไป……”
“หยุดรถ！”
ซูซูตามไป เธอล้มลงที่พื้น ได้แค่นั่งอยู่กลางโคลน มองรถเบนซ์ขับออกไปท่ามกลางสายฝนอย่างสิ้นหวัง
ในที่สุดอารมณ์ที่สะสมมานานหลายปีก็ระเบิดออก เธอร้องไห้ออกมา
แยกไม่ออกว่าเป็นฝนหรือน้ำตา ที่ตกลงมาจากทั่วใบหน้าอันสวยงามของเธอ
“ฉินเทียน คุณยังไม่รับไปอุ้มเธอกลับมาอีก เธอเป็นภรรยาคุณนะ！”หน้าโรงงาน ซูเป่ยฉีพูดอย่างกังวล
น่าแปลกใจมาก ครั้งนี้ ฉินเทียนไม่ได้ปรากฏตัวด้านข้างของซูซู เพื่อกันฝนให้เธอ
เขามองดูร่างที่โดดเดี่ยวท่ามกลางสายฝน ก็รู้สึกเจ็บปวดในใจ แต่ว่า ไม่เคลื่อนไหวใดๆ
“ตอนนี้เธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ แล้ว ความเพ้อฝันบางอย่าง ถึงเวลาโยนมันทิ้งแล้ว”
“แม้ว่ามันจะโหดร้าย แต่ว่า นี่เป็นเส้นทางเติบโตของเธอ ที่หลีกเลี่ยงอุปสรรคนี้ไม่ได้”
“นอกจากเธอจะยืนขึ้นมาเอง มิฉะนั้น พวกเราก็ช่วยเธอไม่ได้”
เสียงของเขา ฟังดูไร้ความปรานี
ซูเป่ยฉี และหัวหน้าคนสำคัญๆ ของบริษัทหลายคน ต่างล้อมประตูไว้ ทุกคนต่างกังวลมาก
เวลาเดินไปเงียบๆ
ฝนตกหนักมากขึ้นเรื่อยๆ
ซูซูกลายเป็นลูกหมาตกน้ำไปแล้ว ร่างที่อยู่ท่ามกลางสายฝน มองดูแล้วเหมือนทำอะไรไม่ถูกและน่าสงสารมาก
สุดท้าย แม้แต่ฉินเทียนก็ทนไม่ไหว ต่างอยากจะพุ่งเข้าไป ในที่สุดเขาก็เห็นว่า ซูซูค่อยๆ ยืนขึ้นมา
“เยี่ยมมาก！”ฉินเทียนกำหมัดแน่น ตะโกนอย่างตื่นเต้นในใจ
“ซูซู สู้ๆ นะ！”
“โรงงานและพนักงาน ต่างต้องการคุณ！”
“พวกเราจะอยู่กับคุณเสมอ！”ซูเป่ยฉีตะโกนเสียงดัง
“ประธานซูสู้ๆ！”
“พวกเราจะอยู่กับคุณเสมอ！”
“ประธานซูได้โปรดพาเราไปสู่ความรุ่งโรจน์ด้วย！”คนสำคัญพวกนั้น เบ้าตาร้อนชื้น เริ่มตะโกนขึ้นมา
ซูซูมองดูฉากนี้ เธอเช็ดเม็ดฝนและน้ำตาบนใบหน้า เดินกลับมา ทีละก้าว อย่างเด็ดเดี่ยว
แม้ว่าใบหน้าสวยงามนั้นจะขาวซีดราวกับกระดาษ จนทำให้คนปวดใจ แต่ว่า ในดวงตาสวยงามคู่นั้น กลับมีความเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
มองไปแล้ว ให้ความรู้สึกเหมือนผู้หญิงแกร่งที่เป็นตัวเอกเล็กน้อย
“ทุกคนกลับไปทำงานเถอะค่ะ”
“ฉันซูซูขอสาบานว่า จะนำพาบริษัทให้เป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติได้ โดยไม่ต้องใช้เวลานาน。”
“ถึงตอนนั้น ผลลัพธ์ทั้งหมด ก็จะแบ่งปันกับทุกคน！”
“โอเคเลย！”
“ประธานซูสู้ๆ！”
“ประธานซูสุดยอดที่สุด！”พนักงานต่างส่งเสียงเชียร์
ซูซูมองฉินเทียน พูดเสียงเบาว่า：“ขอบคุณนะ”
“คุณปู่รอง พวกเราไปห้องปฏิบัติการกันเถอะ ถ้าไม่ทำสูตรและสินค้าตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบออกมาได้ ฉันจะไม่ออกไปจากที่นี่แม้แต่ก้าวเดียว！”
เธอเดินก้าวยาวเข้าไปด้านใน
ฉินเทียนยิ้มอย่างพึงพอใจ