บทที่ 589 ข้อเสนอแนะสองข้อ

เถ้าแก่ใหญ่ดื่มเหล้า ก่อนที่สายตาแห่งความโกรธแค้นนั้นจะค่อยๆดับลง

ไม่รู้ว่าเขานั้นคิดถึงอะไรอยู่ เขาในตอนนี้นั้น มองไปแล้วสีหน้านั้นขาวซีดขึ้นเยอะ

เขานั้นเอ่ยปาก สีต่ำแหบพร่านั้นได้ก้องไปทั่วห้องขังคุกใต้ดิน

“ในเมื่อท่านนั้นเคยได้พบกับคนของวิหารเทพสังหารมาก่อน งั้นเรื่องพวกนั้น ก็ถึงเวลาที่จะบอกอะไรท่านบางอย่างแล้ว

“เมื่อพูดไปแล้ว เถ้าแก่ใหญ่ ข้ากับวิหารเทพสังหารนั้น เหมือนจะมีต้นกำเนิด ……”

ฉินเทียนกลืนน้ำลายเข้า ก่อนที่จะพยายามที่จะควบคุมความตื่นเต้นของเขาแล้วเอ่ยเสียงเบา “คืออะไรล่ะ？”

ตลอดที่ผ่านมา ฉินเทียนรู้ดีเถ้าแก่เขานั้นเป็นคนที่ลึกลับ แต่ว่าเขานั้นไม่เคยคิดว่า เถ้าแก่ใหญ่และวิหารเทพสังหารมีต้นกำเนิดด้วยกัน ！

เรื่องนี้มันช่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหันจริงๆ เขานั้นตื่นเต้นมาก ถึงแม้กระทั่งเมื่อได้ยินเสียงไป ก็จะมีทั้งความประหม่าและตัวสั่นของเขา

เถ้าแก่ใหญ่มองไปที่รอยยิ้มของฉินเทียน รอยยิ้มที่ประหลาด

“ข้าเอ่ยว่า ข้านั้นเคยเป็นคนของวิหารเทพสังหารเจ้าเชื่อไหม？”

ฉินเทียนตะลึงและภายในใจก็สั่นไหว！

เขานั้นไม่เคยเห็นสายตาของเถ้าแก่ใหญ่แบบนี้มาก่อน ทันใดนั้น ภายในหัวของเขานั้นก็ผุดขึ้นมาถึงเทพเจ้าที่ชั่วร้ายนั้นได้หลั่งไหลเข้ามา

เขานั้นรีบลุกขึ้นจากเตียงทันทีแล้วคุกเข่าลงไปที่พื้น ก้มหัว แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัว “ขอให้ท่านอาจารย์ช่วยอธิบายครับ！”

เถ้าแก่ใหญ่ยิ้มหัวเราะ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำ “ตกใจเจ้าแย่เลยสินะ？”

“อย่ากลัวไปเลยเด็กน้อย รีบเอ่ยขึ้นมาสิ”

ฉินเทียนที่เพิ่งเงยหน้า ก่อนที่จะเอามือนั้นไปจับกับของเตียงไม้ แล้วฟังเถ้าแก่ใหญ่ เล่าถึงเรื่องความลับในเมื่อก่อน……

“ไม่ปกปิดเจ้าว่า เมื่อตอนที่ข้ายังหนุ่ม ข้านั้นอยากที่จะแข็งแกร่งมาตลอด แม้แต่วิธีไร้ยางอายข้าก็ทำ จนมีครั้งหนึ่ง ได้ยินคนเขาเล่าว่า ทางแดนเหนือนั้นมีกลุ่มที่เก่าแก่ มีการฝึกฝนเป็นเอกลักษณ์ สามารถดึงศักยภาพสูงสุดของมนุษย์ออกมาได้……”

“ทางเหนือ？” ฉินเทียนใจสั่น เขานั้นเคยอ่านที่บันทึกอันเก่าแก่วิหารเทพสังหาร มันเป็นเหมือนเดินแดนที่เกิดใหม่สำหรับแดนเหนือที่เยือกเย็น

เถ้าแก่ใหญ่พยักหน้า ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำ “ดังนั้นที่นั่นจึงเป็นอาณาจักรของฝั่งแดนเหนือ แต่ว่า ทั้งแดนเหนือและตอนเหนือนั้น ใหญ่มากจนเกินไป

“พื้นที่อาณาจักรของแดนเหนือนั้น เป็นเพียงแค่พื้นที่ส่วนเล็กๆ”

ฉินเทียนพยักหน้า ก่อนที่จะนั่งเงียบๆมองเถ้าแก่ใหญ่เอ่ยต่อ

“หลังจากที่ข้าได้ยินข่าวมาแล้วนั้น ก่อนที่จะสละจากผู้มีพระคุณ แล้วไปทางตอนเหนือเพียงลำพัง”

“การต่อสู้พุ่งชนอย่างไม่ตั้งใจ เลยทำให้ถูกเลือก และเข้าไปยังในองค์กร”

“รอจนกระทั่งข้านั้นรู้ว่าองค์กรนั้นมีชื่อว่า ‘วิหารเทพสังหาร’ในตอนนั้น ก็ปาเข้าไปเป็นหลังจากนั้นสามปีแล้ว”

“แต่ก็เพราะเหตุนี้ ในระยะเวลาสามปี ข้านั้นแสดงออกมาได้ไม่เลว ดังนั้นเลยได้คัดเลือกให้เข้าไปอยู่ในกลุ่มย่อย

“ตอนนั้นพวกเขาเอ่ยว่า นี่เป็นกลุ่มย่อย ต้องเข้าไปทดสอบหนึ่งครั้ง หากเพียงแค่ผ่านการทดสอบ ก็สามารถเข้าร่วมกลายเป็นสมาชิกขององค์กรได้”

“สามารถเรียนรู้การต่อสู้รับขององค์กรได้”

“ข้านั้นเชื่อมั่นเป็นอย่างมาก เลยไปกลับกับพวกกลุ่มย่อย ก่อนที่จะถูกพาไปที่ห้องลับ”

“คิดถึงตอนนี้ ที่ไหนล่ะคือบททดสอบ นั่นมันเป็นการทดสอบที่ไร้มนุษยธรรมที่สุด”

“พวกเขานั้นอาสาใช้สารเคมีฉีดเข้าในเลือดของพวกข้า หลังจากที่รอพวกเขานั้นรอดูปฏิกิริยาของพวกเขา ก่อนที่จะออกมาเป็นตัวเลข”

“กลุ่มสิบแปดคน อีกครึ่งหนึ่งนั้น มีคนตายในห้องทดลอง และไม่ได้กลับออกมาอีกเลย”

ฉินเทียนรีบเอ่ยถามอย่างรีบร้อน“จะเอ่ยได้ก็ว่า ท่านและคนอีกไม่กี่คนนั้น ผ่านการทดสอบ แล้วก็ออกมาแล้ว？”

เถ้าแก่ใหญ่พยักหน้า

“หลังจากที่พวกเราออกมา ก็ได้ถูกแย่งแยกออกไปในทันที จนกระทั่งถึงตอนนี้ ข้านั้นก็ไม่เคยพบเจอคนอื่นอีกเลย”

“ในตอนนั้น ที่ข้านั้นได้ตื่นขึ้นมา รู้สึกได้ถึงองค์การที่ชั่วร้ายนี้ ก่อนที่จะหลบหนีออกมาได้”

“เพราะว่า ข้านั้นไม่ยอม อยากที่จะรู้ต้นตอรังของพวกเขา”

“เลยพยายามฝ่าฟันเข้าไป ข้านั้นได้รับการยอมรับจากพวกเขา หากทรยศแม้แต่ครั้งเดียว ก็คือตาย”

“ข้านั้นใช้แรงทั้งหมดที่มีของข้านั้น พยายามหลบหนีออกมา ……”

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ สายตาคู่นั้นของเขานั้น ก็ได้เผยถึงอาการสั่น ราวกับว่าได้คิดถึงเหตุการณ์ที่สะเทือนใจในปีนั้น

ฉินเทียนนั้นเสียใจ ก่อนจะถามต่ออย่างไม่เต็มใจ“ ดังนั้นเลยจะเอ่ยว่า ท่านอาจารย์ ท่านนั้นไม่ได้เจอรังต้นตอของพวกเขางั้นหรอ？”