บทที่ 592 ก็ต้องนอนกับเมียสิ

“ขอบคุณพี่สะใภ้” หลิวชิงเหยานั้นค่อยรับสร้อยข้อมืออย่าทะนุถนอม ก่อนที่จะอดไม่ได้ขอบตาแดง

เธอนั้นขาดความรักของแม่มาตั้งแต่เด็ก อยู่กับพ่อของเธอหลิวเช่อมาตลอด

ถึงแม้หลิวเช่อนั้นจะคอยให้ความรักและเอาใจใส่เธอ แต่ว่า เขานั้นก็คือผู้ชายอายุเยอะคนหนึ่ง อีกทั้งในเมืองเจียงเป่ยนั้นชอบมีเรื่องมากมายที่รอให้เขานั้นไปจัดการ

ดังนั้น ไม่สามารถที่จะทำได้ทุกอย่าง

นั่นก็เพราะเหตุนี้ เลยทำให้หลิวชิงเหยานั้นชอบเสียงดังเอะอะ รวมถึงมีนิสัยที่ดื้อรั้นหยิ่งผยองอีกด้วย

เมื่อเอ่ยแล้ว นี่ก็คือการขาดความรักจากผู้หญิง

ไม่ต้องเอ่ยถึงอย่างอื่น หลายปีมานี้ แม้แต่เพื่อนสาวที่รู้ใจนั้นก็ไม่มี

ในตอนนี้ เธอนั้นได้รับรู้ความรู้สึกระหว่างพี่สาวและน้องสาวที่อบอุ่นนั้นจากซูซู มันช่างเป็นความรู้สึกที่ดีจนอยากจะร้องไห้จริงๆ

“พี่สะใภ้ ขอโทษด้วยนะ”

“เมื่อก่อนที่น้องสาวคนนี้ไม่รู้เรื่อง ทำเรื่องไม่ดีไว้มากมาย ขอให้พี่ให้อภัยน้องด้วย”

ซูซูรีบเอ่ยตอบ“ดูเจ้าพูดสิ！”

“เรื่องมันผ่าไปแล้วนะ อย่าเอ่ยขึ้นมาอีกเลยน่า！”

“เพียงแค่เจ้ายังไม่เห็นรู้อะไรเกี่ยวกับด้านนอก มีเรื่องอะไร ให้มาหาพี่สะใภ้นะ”

หลิวชิงเหยานั้นพยักหัวก่อนจะเอ่ย “ได้สิ น้องจะจำเอาไว้นะ”

หญิงสาวทั้งสองคนนั้นได้เป็นกันเองเป็นอย่างมาก ฉินเทียนนั้นประหลาดใจมาก ตอนนี้ เขานั้นเหมือนเป็นส่วนเกินจริงๆ

“งั้นอะไรล่ะ พวกคุณคุยกันไปก่อนเถอะ ผมจะไปดูจี้ชิง”

เขาหันหลัง ก่อนที่จะเดินไปหาเถี่ยหนิงซวงแล้วเอ่ยเบาๆ “ข้านั้นอยากจะให้เจ้านั่นช่วยปกป้องคุณหญิงทุกย่างก้าวเลยนะ”

“ตอนนี้เธอนั้นกำลังท้อง เจ้าเข้าใจไหม？”

เถี่ยหนิงซวงนั้นเอ่ยกลับหนักแน่น“วางใจเถอะน่าพี่ชาย！”

“ฝากไว้กับข้าเถอะ！”

เมื่อมองเห็นเธอดังนี้ เธอนั้นตื่นเต้นราวกับว่าจะไปสู้รบ ยังไงสะ ลูกในท้องของซูซูนั้น ก็เป็นฉินเทียนน้อยนะ！

ตอนนี้ท้องยังไม่ค่อยแสดงออกจนเห็นชัด ซูซูแน่นอนก็คงไม่กล้าที่จะประกาศออกไป ดังนั้นคนทั่วไปก็ยังจะมองเธอเป็นเหมือนคนปกติ

หากโดนกระแทกชนเข้าจะทำยังไงกัน？

นี่เองเลยต้องการให้เถี่ยหนิวซวงคอยปกป้องทุกฝีก้าว

ฉิ่นเทียนนั้นได้พาหม่าหงเทาเดินมายังด้านล่าง ก่อนที่จะเรียกอานกั๋วด้วยเสียงเบาๆ “นายท่าน จุยเฟิงล่ะ？”

“เขามาด้วยไหม？”

อานกั๋วเอ่ยยิ้มๆ “เขานั้นมาก่อนข้าอีก เป็นเพราะอาของจี้ชิงเรียกเขามานะ ให้เขามาช่วย”

“ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ที่ ตระกูลจี้ น่าจะอยู่กับคุณชายจี้นะ”

“ฉินเทียน ได้ยินแล้วอย่าโกรธนะ ในเวลานี้ เจ้าอาเอาตนเองเป็นผู้นำใหญ่เลย ทุกคนนั้นมีแต่คนหนุ่มสาว อย่าถือสากันเลยน่า ปาปาร์ตี้กับพวกเขาเถอะ”

ฉินเทียนหัวเราะ“นายท่าน เดิมทีแล้วข้านั้นไม่เคยมองว่าตนเองเป็นผู้นำใหญ่นะ”

“ใช่หรอ ในเมื่อเจ้าเอ่ยเช่นนี้ ยังข้าจะไปเล่นกับพวกเขาแล้วนะ”

“ที่นี่ขอร้องล่ะขอให้ท่านช่วยจัดการเป็นกังวลหน่อยนะ”

พูดตามตรงนะ ได้ยินคำพูดของอานกั๋วแล้ว ฉินเทียนก็กระตือรือร้นขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อคิดแล้ว เขานั้นยังไม่เคยเข้าร่วมงานแต่งงานของพรรคพวกเพื่อนของเขาเลย

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องพรรคพวกเพื่อน เขาตอนนี้ถึงแม้จะเป็นพ่อคนแล้ว แต่ตอนแรกที่เจอกับซูซู เขาร้อนจนมาก แล้วก็ไม่ได้จัดงานแต่งกับเธอ

การแต่งงานสำหรับผู้ชายนั้น เป็นเหมือนเส้นทางแห่งความเป็นผู้ใหญ่ของผู้ชาย นับว่าเป็นเส้นทางที่สำคัญ

เป็นถึงพี่ชาย เขานั้นได้มองน้องขายเจ้าสู้ห้องโถงนี้ เขานั้นแน่นอนว่าจะต้องตื่นเต้นดีใจมาก

เขานั้นได้พาหม่าหงเทามาถึงยังตระกูลจี้ จะเห็นเพียงแค่ประตูหินที่ใหญ่และกว่า ที่ถูกขัดจนเงาวับ

มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังล้อมอยู่ที่หน้าประตู ที่กำลังยุ่งกันอย่างขะมักเขม้นกับบางอย่าง

ฉินเทียนเดินไปดู อดไม่ได้ที่จะไปสอดส่อง พบว่าเป็นกลุ่มช่าง ที่กำลังซ่อนเกี้ยวที่ดูเก่าไปหน่อยอยู่

ตามความหมายของนายท่านแห่งตระกูลจี้ ตามงานแต่งงานตามประเพณีโบราณ เจ้าสาวจะต้องไม่ใส่ชุดเจ้าสาว แต่จะต้องสวมมงกุฎนกฟีนิกซ์เอาไว้

ไม่นั่งรถ แต่ใช้เกี้ยวแปดคัน จากโรมแรง เป่าพ่นขับเข้ามา แล้วเข้ามายังเส้นทางหน้าประตูของบ้านตระกูลจี้

นายช่างที่รับผิดชอบช่วยกันโบกทาง ให้มาทำเป็นเหมือนดวงจันทร์ และพระอาทิตย์สลับกับคือจ้าวจิ่วรี่

แต่น่าเสียดายที่หวังเยว่ เสียชีวิตเมื่อสู้กับลิเหลียงที่เวทีเซวียนหยวน

ส่วนคนฉลาดเช่นนั้น กลับต้องมามีจุดจบเช่นนี้ อดไม่ได้ที่จะทำให้ผู้คนนั้นต่างก็ถอนหายใจ

เมื่อมองเห็นฉินเทียน จ้าวจิ่วรี่ นั้นตกใจมาก