ตอนที่ 602
บทที่ 602 เถ้าแก่เทพธิดา
October 21, 2026
“การแข่งขันประลองการต่อสู้เวทีหมอก？”ฉินเทียนตะลึงแล้วเล็กน้อย พูดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย“อย่างนั้นครั้งนี้เป็นเมื่อไหร่？”
“เป็นปีนี้เหรอ？”
เฉินเสี่ยวอี้ยิ้มพูด“ตอบถูกแล้ว”
“เถ้าแก่ฉินครั้งนี้คุณมาได้ถูกเวลา การแข่งขันประลองการต่อสู้เวทีหมอกของครั้งนี้ก็อยู่ในปีนี้ อีกทั้งเป็นหลังหนึ่งเดือน”
ยี่สิบปีก่อนจินหู่และเหลิ่งจุ้นอีกทั้งกลุ่มศิลปะการต่อสู้ในประเทศ ก็คือใช้ชื่อของการแลกเปลี่ยนศิลปะการต่อสู้ ได้รับการเชิญมาเข้าร่วมงานประชุมเวทีหมอกอันนี้
คิดไม่ถึงตัวเองจะเจอเข้าแล้ว
ฉินเทียนจู่ ๆ คิดเอาตามนิสัยของเหลิ่งหยุนหลังขณะที่รู้ว่าเรื่องที่พ่อแม่ของหล่อนตายอย่างน่าเวทนามีความซ่อนเร้นอย่างอื่น เพราะอะไรกลับล่าช้าไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร
คงจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับการแข่งขันประลองการต่อสู้เวทีหมอกใช่ไหม
เด็กผู้หญิงคนนี้สรุปแล้วกำลังเล่นอะไร
คิดถึงที่นี่ฉินเทียนยิ่งอยากรีบเจอเหลิ่งหยุน จะต้องหยุดการกระทำของหล่อนที่ทำความตื่นเต้นอะไรมากไปออกมาแน่นอน
เป็นสถานที่ที่พิเศษมาก พอเหลิ่งหยุนทำภัยพิบัติครั้งใหญ่อะไรออกมาเขาเพียงกลัวว่าทั้งวิหารเทพต่างก็ยากที่จะปกป้องหล่อนได้
เฉินเสี่ยวอี้มองฉินเทียนมีอารมณ์ที่แปลกไป พูดเสียงต่ำ“เถ้าแก่ฉิน คุณก็อยากที่จะสัมผัสวิชาหายตัวที่ลึกลับของญี่ปุ่นสักหน่อยใช่ไหม？”
“การประลองแข่งขันวิชาการต่อสู้นี้ ถึงแม้เป็นการปิด ถึงเวลานั้นทั้งเขาต่างก็จะใช้มาตรการเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด”
“แต่ใช้ความสัมพันธ์ของพ่อบุญธรรมผม น่าจะสามารถเอาตั๋วผู้ชมมาใบหนึ่งได้”
“ขอแค่คุณดูที่ตำแหน่งผู้ชมอย่างเชื่อฟัง ไม่มีคนจะใส่ใจ”
ฉินเทียนพยักหน้าพูด“เรื่องนี้กลับไปฉันคุยกับเถ้าแก่อูอีกแล้วกัน”
เขามองเหมือนไม่มีเป้าหมาย เดินตามสบายไปด้านหน้า
นี่เป็นถนนของตีนเขา สองด้านข้างมีดอกไม้ต้นไม้แต่ละชนิด เหมือนเป็นระเบียงยาวในแดนความฝันอย่างนั้น
เข้าใกล้ภูเขาด้านนอกทางเขามีวิลล่าพร้อมสวนที่เหมือนโฮมสเตย์เรียงสลับกันมากมาย เอาตามการบ่งบอกของป้ายประตูวิลล่าเหล่านี้ที่มีคือคนอยู่
ที่มีก็เป็นสำนักงานของบริษัท
ไม่ว่ายังไงคนที่สามารถซื้อสวนลานบ้านใหญ่อย่างนี้ได้ ต่างก็มีพลังมากก็ใช่แล้ว
เดินไปสักพักมองเห็นป้ายไม้ชิ้นหนึ่งอยู่ข้างทาง ด้านบนใช้สองตัวอักษรเขียนภาษาญี่ปุ่นอยู่ ฉินเทียนหยุดฝีเท้าอมยิ้มพูด“สองคำนี้อ่านอะไร？”
เฉินเสี่ยวอี้พูด“ทีมเหลิ่ง”
“นี่คือเวิร์คช็อปทำมือที่เก่งกาจมาก ได้ยินว่าเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างในต่างก็เป็นพี่สาวที่เหมือนกับเทพธิดาอย่างนั้น”
“โดยเฉพาะเถ้าแก่คนนั้น นั่นคือจริง ๆ ……บรึ้ย ๆ ！”
เขาเดินตามเส้นทางมองเห็นตึกเล็กหลังหนึ่งที่อยู่ไกล ๆ ในตาผุดสีที่อิจฉามากขึ้นมา
เลียริมฝีปากพูดอย่างเสียดาย“เพียงแค่หล่อนเย่อหยิ่งมากไป”
“ได้ยินว่าคุณชายมากมายมาขอเจอถึงที่ ต่างก็ถูกไล่ออกมาแล้ว”
“เฮ้อ พวกเราคนอย่างนี้กำหนดว่าไม่ใช่อาหารของหล่อน
“เถ้าแก่ฉินพวกเรารีบไปหน่อยเถอะ ไปช้าแล้วสาวน้อยที่ดี ๆ เหล่านั้นของคาบูกิก็ถูกเหมาสนามแล้ว”
ฉินเทียนยิ้มพูด“งั้นความหมายของนาย สาวน้อยข้างในนี้โดยเฉพาะเถ้าแก่ที่บรึ้ย ๆ มากท่านนั้นต้องดีกว่าสาวน้อยเหล่านั้นของคาบูกิแล้ว？”
“นั่นแน่นอน！”
“นั่นสามารถเทียบได้เหรอ！”
“ไม่ใช่ คุณหมายความว่ายังไง？”
“ความหมายของฉันพวกเราต้องเล่น ก็เล่นระดับสูงสักหน่อย”
“ไป ไปเจอเถ้าแก่หญิงที่บรึ้ย ๆ มากท่านนี้”
พูดอยู่เขาเดินตามถนนเล็กมีพุ่มดอกไม้ปกคลุม เดินเข้าไปอย่างมีความสุข
“สัตว์！”เฉินเสี่ยวอี้มีปฏิกิริยากลับมาในพริบตาก็โมโหแล้ว เขาก้าวเข้ามาดึงแขนของฉินเทียนแล้วพูด“คุณบ้าแล้ว！”
“ที่นี่ไม่ใช่ในประเทศ ไม่ใช่สถานที่ที่มีเงินเล็กน้อยก็สามารถมามั่ว ๆ ได้！”
“รีบไป！”
ฉินเทียนยิ้มอย่างเย็นชาพูด“สหายตัวน้อย สงสัยตอนที่นายออกประเทศนานมากแล้ว ภาพความทรงจำที่มีต่อในประเทศก็นานมากแล้ว”
“ไปเถอะ พานายเปิดโลกกว้าง”
มองเห็นสายตาของฉินเทียน หัวใจของเฉินเสี่ยวอี้สั่นเล็กน้อย คิดได้ก็ปล่อยมือแล้ว
เขาเอาฉินเทียนเป็นเศรษฐีใหม่ที่จู่ ๆ ร่ำรวยชนิดนั้นมาตลอด ถึงแม้ภายนอกแกล้งจริงจังมากแต่ต่างก็เป็นคนที่ชอบความสวยงาม