ตอนที่ 604
บทที่ 604 มีเรื่องแอบซ่อนอื่น
October 21, 2026
เหลิ่งหยุนมองฉินเทียนอยู่ อมยิ้มพูด“ทายออกมาได้แล้วหรือยัง？”
ฉินเทียนถอนหายใจแล้ว พูดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย“นี่เป็นชาฮั่นจงเซียนหาวในประเทศของพวกเรา！”
“คิดไม่ถึงอยู่ที่นี่จะสามารถได้ดื่มฮั่นจงเซียนหาวที่แท้บริสุทธิ์อย่างนี้！”
เหลิ่งหยุนอมยิ้มพูด“รูปแบบการดื่มชาของญี่ปุ่นถึงแม้พัฒนาเจริญรุ่งเรือง แต่ตอนต้นสุดก็คือดึงนำเข้ามาจากในประเทศ ”
“ในประเทศผลิตใบชาอย่างมหาศาล แต่ต้นชามีข้อกำหนดที่เข้มงวดมากต่อสภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตดังนั้นชาส่วนมากต่างก็ผลิตจากเจียงเจ้อ”
“และฮั่นจงเป็นของซีเป่ยสภาพแวดล้อมเลวร้ายในภาพความทรงจำของทุกคนคือจะไม่มีใบชาที่ดีอะไร”
“คิดไม่ถึงฮั่นจงเซียนหาวไม่แย่แม้แต่นิด”
“พี่เทียน เพราะบ้านเกิดของคุณคือซีเป่ยดังนั้นชอบดื่มชาอันนี้ งั้นคุณรู้ชาอันนี้ยังมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งไหม？”
ฉินเทียนยิ้มพูด“รู้ เรียกว่าชาชิมปาก”
“ชาชิมปาก？” ลูกน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างมีนามแฝงงูทับทางอดไม่ได้ที่จะพูด“ชื่อแปลกประหลาดมาก”
“เพราะอะไรเรียกว่าชาชิมปาก？”
ฉินเทียนยิ้มพูด“ว่ากันว่าตอนที่เก็บชา สาวน้อยเก็บชาจะเก็บเอาปลายชาอ่อนทุก ๆ ใบ ปลายหันเข้าข้างในหางหันออกด้านนอกอมไว้ในปากสิบกว่านาที แช่ในน้ำลายจากนั้นค่อยตากแดดทำให้แห้ง”
“ดังนั้นด้วยเหตุนี้จึงได้มีชื่อ”
งูทับทางเม้มปากยิ้มพูด“เป็นวิธีที่สวยงามมาก”
“เพียงแต่ใบชามากอย่างนี้ต้องเอาน้ำลายของสาวน้อยเก็บชาเท่าไหร่ถึงจะสามารถอมมาได้ล่ะ”
ฉินเทียนยิ้มพูด“นั่นก็แค่เป็นตำนานหนึ่งเท่านั้นเอง ตอนนี้ยังมีรูปแบบชนิดนั้นที่ไหน”
“แม้ว่ามี ปริมาณชาชิมปากส่วนน้อยต่างก็กลายเป็นสินค้าพิเศษแล้ว ให้กับผู้ที่อยู่ในตำแหน่งฐานะสูงเหล่านั้นดื่มโดยเฉพาะ”
พูดถึงที่นี่เขามีท่าทางสั่นไหว มองไปแล้วมีความเย็นชาเล็กน้อย
ที่เขาพูด“คนจำนวนน้อยที่มีฐานะตำแหน่งสูงส่ง” ในนั้นก็รวมถึงหญิงชราท่านนั้นของตระกูลฉินด้วย
ตระกูลฉินซีเป่ยก็คือตระกูลที่มากกว่ามหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของห้าเมืองในซีเป่ย หญิงชราถึงแม้เป็นผู้หญิงแต่ควบคุมตระกูลฉินมากกว่าสามสิบปี นั่นก็คือซูสีไทเฮา
ฮั่นจงเซียนหาวที่หล่อนใช้ดื่มก็เป็นชาชิมปากสินค้าพิเศษที่มีปริมาณน้อยมาก
ฉินเทียนเติบโตที่ตระกูลฉิน ตั้งแต่เด็กที่ดื่มถึงแม้ไม่ใช่ชาชิมปากแต่ก็เป็นเซียนหาวชั้นเยี่ยมแล้ว
เพียงแต่ว่าหลังออกจากตระกูลฉิน เขาตั้งใจเลิกความเคยชินนี้แล้วอาจจะอยากแยกเขตแดนกับอดีตให้ชัดเจนอย่างสิ้นเชิงมั้ง
คิดไม่ถึงอยู่ที่ต่างประเทศนี้เขาได้ดื่มเซียนหาวที่แท้และบริสุทธิ์แล้ว
สำหรับความตั้งใจของเหลิ่งหยุน เขายังคงซาบซึ้งมาก
“คุณสิ้นเปลืองสมองแล้ว ตั้งใจเตรียมชาเซียนหาวให้ผม”
“แต่ คุณรู้ได้ไงว่าผมจะมา？” เขาอดไม่ได้ถาม
เหลิ่งหยุนยิ้มแล้ว พูดเสียงต่ำมีท่าทางเศร้าเล็กน้อย“ที่จริง ก็ไม่ใช่ตั้งใจเตรียมไว้ให้คุณ”
“เพราะพูดขึ้นมา ฉันก็ถือเป็นคนฮั่นจง”
“ฮั่นจง”ฉินเทียนตะลึงเล็กน้อย พูดอย่างตื่นเต้น“คุณหมายถึง เหลิ่งจุ้นพ่อของคุณเป็นฮั่นจง？”
เหลิ่งหยุนพยักหน้า
“ถึงแม้ฉันไม่เคยเจอเขา แต่ในร่างกายที่ไหลอยู่ก็เป็นเลือดของเขา”
“ฟังพ่อบุญธรรมพูด พ่อของฉันตอนที่ยังมีชีวิตกล้าหาญและชอบดื่มเหล้า สำหรับใบชาที่เป็นสินค้าประจำท้องถิ่นก็ชอบมาก”
“ดังนั้นปกติฉันตอนที่ไม่มีเรื่องอะไร ชงชาเซียนหาวกาหนึ่งก็ถือว่ากลับไปหวนคิดถึงความทรงจำแล้ว”
ฉินเทียนถอนหายใจแล้ว กุมมือของเหลิ่งหยุนไว้เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ให้เป็นการปลอบใจ
จากนั้นสงบอารมณ์ที่ตื่นเต้นลง พูดเสียงต่ำ“ดังนั้นหมายถึง พ่อของคุณเป็นคนซีเป่ย”
“น่าจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่เลวกับหัวหน้าใหญ่จินหู่ของมังกรซ่อนรูปตะวันตก”
“นี่ก็ถูกแล้ว”