บทที่ 642 ทองคำบังหน้า

เงื่อนไขที่ซูซูกิพูดมา เดิมทีก็เป็นคำขอที่ขอกับเขาตอนฉินเทียนพึ่งมา

เขาในตอนนั้น รู้สึกตลกมากจริงๆ

คิดไม่ถึง กลับกลายเป็นสถานการณ์อย่างทุกวันนี้

ทูตพิเศษมังกรซ่อนรูปเล็กๆในตอนนั้น กลายมาเป็นเจ้าวิหารเทพที่ทำให้โลกต้องตกตะลึง

ด้วยคำสั่งเดียว ยังเรียกรวมบุคคลอันตรายมากมายจากทั่วโลกมารวมตัวกันที่โทยามะ

เขาจำได้รางๆ ฉินเทียนเหมือนจะบอกกับเขาว่า สักวันหนึ่งผู้นำของเทพลักซ่อนพวกเขาจะมาขอร้องเขา……

คิดถึงตรงนี้ ซูซูกิหน้าแดงหูแดง ก้มหัวลงไม่กล้าพูดอะไรอีก

ฟังที่ซูซูกิพูดแล้ว โมริโอ ชิชิมะก็รู้สึกโล่งใจไป

ก่อนหน้านี้สิ่งที่เขากังวลที่สุดคือ เทพราชาถือโอกาสฉลองวันเกิดนี้ เรียกบุคคลอันตรายมากมายมารวมตัวกัน จะทำอะไรที่น่าตกใจตะลึง

หลังจากรู้ตัวตนของฉินเทียนแล้ว ความกังวลนี้ก็ตัดออกไปได้เลย

ต่อมา สิ่งที่เขากังวลคือ ฉินเทียนจะอ้าปากเหมือนสิงโต เรียกร้องอะไรที่มากเกินไป

คิดไม่ถึง เป็นเพียงเพราะคดีเก่าเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว

สำหรับเขาแล้วมันไม่สำคัญเลยจริงๆ

จริงๆแล้วฉินเทียนเป็นผู้สร้างสถานการณ์ขึ้นมา บีบบังคับให้เขามาถึงจุดนี้ เทียบกับผลกระทบที่ร้ายแรงกว่า เขาถึงรู้สึกว่าคำขอนี้ไม่สำคัญเลย

ถ้าฉินเทียนไม่ทำแบบนี้ เรียกร้องโดยตรง โมริโอ ชิชิมะจะต้องคิดว่าเป็นการสร้างปัญหาไร้สาระ จะไม่ให้ความร่วมมือดีๆแน่นอน

“ราชาเทพโปรดวางใจ ฉันให้คนไปเอาเอกสารที่สำนักงานใหญ่ทันที”

“และยังมีทีมปฏิบัติการที่มีส่วนร่วมในการจับกุมจินหู่ หลายคนได้เกษียณไปแล้ว จะรวมตัวพวกเขานั้นต้องใช้ความพยายามพอสมควร”

“แต่ฉันสัญญา จะไม่นานเกินไป”

“นอนนี้ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เชิญราชาฉินไปเชิงเขาโทยามะพร้อมกับฉัน พบปะกับกลุ่มเหล่านั้นดีไหม?”

“ใกล้ถึงเวลาแล้ว งานฉลองวันเกิดก็น่าจะเริ่มขึ้นแล้ว”

นเทียนรู้ว่า ในเมื่อโมริโอ ชิชิมะพูดแบบนี้แล้ว ก็คงไม่ผิดคำพูดหรอก

ความปรารถนาก็เป็นจริงสักที ตอนนี้ เขาก็เป็นห่วงสถานการณ์ฝั่งเหลิ่งหยุนเช่นกัน

แต่ว่า เขาคงไม่ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนแบบนี้หรอก

“ด้วยฐานะของฉัน เดินออกจากคุกใต้พวกคุณแบบนี้ จะทำให้คนทั้งโลกหัวเราะเยาะแน่”

“จะให้ฉันไปก็ได้ ฉันจะเอาทองคำบังหน้า”

ทองคำบังหน้า? โมริโอ ชิชิมะพูดทันที “อันนี้ง่ายนิด!”

“ซาโต้ หาร้านทองที่ใกล้ที่สุดทันที ใช้ทองคำแท้ทำหน้ากากอันหนึ่ง!”

“ครับ!” ซาโต้รู้ว่าเรื่องนี้สำคัญมาก ฉินเทียนอยู่ที่นี่นานเพิ่มขึ้นหนึ่งวินาที ความเสี่ยงที่กลุ่มระเบิดเวลาด้านนอกก็จะมีโอกาสระเบิดเพิ่มขึ้น

เขารีบออกไปทันที หาร้านทองที่ใกล้ที่สุด

ภายในระยะเวลาสั้นๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาทองคำท่งไปหลอมทำเป็นหน้ากาก เขาให้เจ้าของร้านเอาทองคำเปลวแผ่นใหญ่ออกมา รีบกลับไปอย่างใจร้อน

ฉินเทียนถือทองคำเปลวขนาดเท่ากระดาษ A4 ไว้ในมือ ใช้นิ้วทำตาสองข้างก่อน

จากนั้น เอาทองคำเปลววางบนหน้าของตัวเอง เน่ยจิ้งในฝ่ามือถูกกระตุ้น ทองคำเปลวก็เปลี่ยนไปทันที ยึดติดกับใบหน้าราวกับว่าทำมาจากแม่พิมพ์

วินาทีนี้ ร่างเพรียวบางของเขายืนขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เพิ่มทองคำบนหน้า ดวงตาทั้งคู่สดใสงดงาม ความยิ่งใหญ่ ทำให้คุกใต้ดินที่มืดมัวเต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์

“คารวะท่านราชา!”

มาซาโอะและคนอื่นๆ ต่างคุกเข่าลงและกราบไหว้

สถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่โมริโอ ชิชิมะก็ยังรู้สึกอยากคุกเข่าลงกราบไหว้ขึ้นมาเลย

แต่ เขาคือใคร?

มีหลักการสูง จิตใจขุ่นมัว ไม่ช้าก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ ทำท่าทางเชิญชวนอย่างระมัดระวัง

ฉินเทียนยิ้มให้คาเมดะที่อยู่ข้างๆ “ไปหรือไม่ไป คุณตัดสินใจเองเถอะ”

พูดจบ ก็เดินออกไปข้างนอกอย่างภาคภูมิใจ

ในที่สุดก็เชิญเทพเจ้าองค์นี้ออกมาได้สักที โมริโอ ชิชิมะและคนอื่นๆ ต่างรู้สึกโล่งใจจากใจจริง พวกเขาตามหลังฉินเทียนอย่างตื่นเต้น

คาเมดะมองไปบนตัวของฉินเทียน ในสายตาของเขานั้น เผยความขัดแย้งกันอย่างมาก