ตอนที่ 655
บทที่ 655 เหตุและผล
October 21, 2026
เจ้าของแส้มังกรคนใหม่?
เมื่อได้ยินคำพูดของ เฒ่าหัวมังกร ฉินเทียนก็รู้สึกมีบางอย่างผิดปกติ อดไม่ได้ที่จะถามว่า “อะไรคือแส้มังกร?”
“มันเกี่ยวข้องกับดาบเล่มนี้ด้วยหรือ?”
จูจูที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างตื่นเต้นว่า “มีดเล่มนี้ชื่อว่าเกล็ดมังกร คนที่ถือมีดเล่มนี้ ก็คือแส้มังกรของมังกรซ่อนรูป”
“แส้มังกรนี้เปรียบเสมือนเป็นผู้ตรวจการ สามารถตรวจตราสมาชิกทุกคนของมังกรซ่อนรูปได้ตลอดเวลา”
“ผู้ตรวจสอบ เธอรู้จักไหม?”
“ฉินเทียน ยินดีกับเธอด้วยนะ นับจากนี้เป็นต้นไป เธอคือผู้ดำรงตำแหน่งแส้มังกรของใหม่ของพวกเรา!”
“มังกรมีเกล็ด ผู้สัมผัสต้องตาย มีดเล่มนี้แสดงถึงการมีอำนาจมหาศาล เป็นรองแค่เฒ่าหัวมังกรเลยก็ว่าได้ ต่อไปนี้แม้แต่ฉันก็ยังต้องเกรงกลัวเธอด้วยนะ”
เป็นผู้ตรวจสอบให้กับมังกรซ่อนรูป อย่างนั้นหรือ? เมื่อเห็นสายตาอันเจ้าเล่ห์ของ เฒ่าหัวมังกร แล้วจู่ๆ ฉินเทียนก็รู้สึกว่าตัวเองได้ถูกวางหมากเอาไว้อีกแล้ว
แมร่งอะไรหว่ะ ให้กูรับใช้พวกมึงเนี่ยนะ?
ฟังดูแล้วเหมือนจะเป็นงานที่สบาย แต่เขารู้ดีอยู่แล้วว่า เรื่องมันไม่มีทางง่ายดายเช่นนั้น
เมื่อรับตำแหน่งแล้ว เขาก็จะเหมือนคนรับใช้คนหนึ่งที่ต้องคอยจัดการแก้ไขปัญหาภายในของมังกรซ่อนรูปอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่หรือ?
เขาไม่ได้โง่ และคงไม่ให้คนอื่นหลอกใช้ได้หรอก
“กูไม่ทำ!”
“พวกมึงอยากให้ใครทำก็ไปทำเถอะ!” เขาทำสีหน้าเคร่งเครียด และรีบโยนมีดลงบนพื้น
เฒ่าหัวมังกรจิบชาและพูดอย่างนิ่งๆ ว่า “เธอเสียดายแล้วหรือ?”
“ครอบครองเกล็ดมังกร เป็นแส้มังกร นี่คือธรรมเนียมที่สืบทอดมานานหลายร้อยปีของมังกรซ่อนรูปของพวกเรา”
“อาวุธตั้งมากมายเธอไม่เลือก ดันเลือกเกล็ดมังกรซะอย่างนั้น ตอนนี้มาทำเป็นเสียดาย มันดูไม่ดีไปหน่อยมั้ง?”
“ในเมื่อเธอพูดว่าจะไม่ทำ ฉันเองก็ไม่สามารถให้โอกาสเธอกลับเข้าไปในคลังอาวุธได้อีก การเดินทางไปญี่ปุ่นของเธอในครั้งนี้ ก็คงถือว่าเสียเที่ยวแล้วสินะ”
ฉินเทียนอารมณ์เริ่มขึ้น พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ฉันไม่เอาแล้ว พอใจหรือยัง?”
“ถือว่าฉันเสียเวลาเปล่าก็แล้วกัน ลาก่อน!”
พูดพลาง ก็หันหน้าเดินไปทางประตู พูดตามตรงว่า สำหรับเขาแล้ว เขาไม่ได้สนใจแส้มังกรของมังกรซ่อนรูปอะไรนั้นสักนิดเลย
เขาเคยชินกับความเป็นอิสระที่ไม่มีข้อผูกมัด และไม่คิดอยากจะถูกพันธนาการใดๆ
“ฉินเทียน เธอฟังฉันพูดนะ!”
“คุยกันดีดีเถอะ!”
จูจูตะโกนขึ้นมาเมื่อเห็นว่าฉินเทียนไม่ยอมหยุด เขาเดินพุ่งเข้าไปหาด้วยความโกรธและอ้าแขนทั้งสองข้างตรงหน้าเขา และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “ไม่อนุญาตให้ไป!”
“อยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไป เธอเห็นมังกรซ่อนรูปของพวกเราเป็นอะไรกันแน่?”
“จะว่าไป ฉันก็ไม่เข้าใจ แส้มังกรเป็นตำแหน่งที่สำคัญมากขนาดนี้ เธอถือดียังไงมาดูถูกกันแบบนี้?”
ฉินเทียนฝืนยิ้มและตอบว่า “เธอเจตนาให้ฉันเลือกมีดเล่มนี้ ที่แท้ก็วางแผนมานานแล้วสินะ?”
“มีอะไรก็พูดกันตรงๆ ฉันเกลียดท่าทีความระวังตัวทุกฝีก้าวของมังกรซ่อนรูปอย่างพวกเธอ”
จูจูพูดอะไรไม่ออกโกรธจนหน้าแดงก่ำ
เฒ่าหัวมังกรที่อยู่ด้านหลังพูดด้วยเสียงดังว่า “ไอ้เด็กเปรต เธอคิดจะสั่งสอนพวกเราอย่างนั้นหรือ?”
“เรื่องนี้มันสำคัญมาก หากไม่ให้เธอผ่านบททดสอบเสียก่อน ฉันจะกล้าวางใจมอบตำแหน่งที่สำคัญแบบนี้ให้เธอได้ยังไง?”
“เธอไม่ทำก็ได้ แต่ฉันแนะนำให้เธอไปถามพญายมเฒ่าก่อนนะว่าเขาจะยินยอมไหม”
“อาจารย์ของฉันงั้นหรือ?” ฉินเทียนตะลึงไปชั่วครู่ จู่ๆ ก็นึกถึงถุงผ้าเก็บแผนการใบนั้นขึ้นมา
ตามที่เถ้าแก่พูดไว้ตอนนั้น หลังจากที่ได้เผชิญหน้ากันกับเฒ่าหัวมังกร แล้วและตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ค่อยเปิดจดหมายฉบับนี้ออก
เขารีบหยิบเอาจดหมายนั้นออกมา และแกะชั้นด้านนอกที่ใช้น้ำมันตูดไก่ปิดผนึกไว้จนแห้งแล้วออก
เมื่อเห็นตัวหนังสือบิดๆ เบี้ยวๆ ที่อยู่บนนั้น เขาอดไม่ได้ถึงกับต้องยืนงงอยู่ตรงนั้น
จูจูรีบเดินเข้าไปใกล้ๆ เมื่อเห็นดังนั้น เขาก็หลุดขำออกมา
เขาแย่งกระดาษแผ่นนั้นไปและตะโกนด้วยความดีว่า “คุณปู่ รีบมาดูนี่สิ!”
“พญายมเฒ่าบอกว่า ให้เด็กคนนี้เชื่อฟังทุกอย่างที่เธอต้องการ ถ้าเขาไม่ยอมล่ะก็ ตีเขาให้ตายไปซะเลย!”
“คุณปู่ เธออยากจะจัดการเขาเพื่อระบายอารมณ์สักหน่อยไหม?"