บทที่ 706 ไม่ต้องรีบร้อน

“เจ้าเด็กน้อง มองอะไร ยังไม่ยอมอีกใช่ไหม？”

“หากมองอีกข้าจะควักลูกตาของเจ้าออกมาส่ะ！”

บนเครื่องบิน ดวงตาของเถียโถวที่ภายใต้หน้ากากเหล็ก มองไปที่เขาอย่างเย็นชา กัวข่ายโกรธจัด

เขานั้นได้ใช้มือเคาะไปที่หน้ากากเหล็ก ก่อนที่จะเอ่ยเสียงคมชัดออกมา อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“ก็แข็งแรงดีนะเนี่ย！”

“เจ้าเด็กน้อย มองไปที่คุกพื้นของพวกเรามังกรซ่อนรูปสิ แล้วลองวิเคราะห์ว่าเหล็กของเจ้าจะดีกว่า หรือว่าทองของพวกข้านั้นจะดีกว่ากันนะ！”

“ตามกฎแล้วนั้น ปิดตาของพวกเขาสะ！”

ด้านข้างนั้น ก็ได้มีสองคนนั้นพุ่งเข้ามา ก่อนที่จะเอาผ้าสีดำนั้นมาปิดที่ตาของฉินเทียนและเถียโถวอย่างแน่น

ใช้โอกาสที่พวกเขานั้นมองไม่เห็น หวังเหล่าหู่นั้นโกรธแค้น อยากที่จะพุ่งเข้าไปแล้วฆ่าพวกเขาทิ้งสะเลย

“เฮียหู่ ไม่ต้องรีบร้อนสิ”

“รอให้ถึงห้องขังคุก คุณยังจะกลัวพวกเขาหนีไปอีกหรอ？”กัวข่ายเอ่ยยิ้มอย่างพอใจ

หวังเหล่าหู่กัดฟันเอ่ย“ขอฝากหัวหน้าก็แล้วกัน！”

ในตอนที่เครื่องบินกำลังลงจอด หลังจากที่บินมาประมาณหนึ่งชั่วโมง ก่อนที่จะค่อยๆร่อนลง

ฉินเทียนและเถียโถวโดนผลักออกมา หายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะได้กลิ่นถึงกลิ่นหญ้า ด้านระยะไกลๆนั้นก็ได้ยินเสียงร้องคำรามของสัตว์ป่า

หากเดาไม่ผิดแล้ว ที่นี่น่าจะเป็นสถานที่ในภูเขาลึกที่ไหนสักแห่ง？

อย่าที่พูดเลย เมื่อสายตานั้นได้ถูกเปิดผ้าสีดำออก ทางด้านหน้านั้น ได้เต็มไปด้วยความเขียวขจี และที่นี่ก็เป็นหุบเขาที่มีลมพัดซ่อนอยู่

เหนือด้านกำแพงภูเขานั้น ได้มีประตูหลายบาน ส่วนด้านข้างนั้นได้มีคนคุ้มกันที่ใส่ชุดต่อสู้ของมังกรซ่อนรูปเอาไว้

“ถึงแล้ว ที่นี่แหละ ！”

“พาพวกเขาไปที่ห้องขังคุกหมายเลขหนึ่ง！”

“จำเอาไว้ นักโทษสองคนนี้ต้องจับตาดูอย่างดี หากพบว่ามีใครไม่เชื่อฟัง หรือว่าพยายามหลบหนี ฆ่าทิ้งเลย！”

กัวข่ายออกคำสั่ง ก่อนที่จะผลักฉินเทียนและเถียโถว พาไปยังประตูหินที่อยู่ด้านกำแพง

ผลักประตูออกไป มองดูแล้วมังกรซ่อนรูปนั้นน่าจะขุดไปครึ่งภูเขา ชั้นด้านบนนั้น มีห้องหลายห้อง

มีห้องรับรองของผู้คุม หอพัก โรงอาหาร รวมถึงห้องประชุมนั้นจะมีให้บริการ

แต่ว่าห้องขังนั้น จะอยู่ชั้นใต้ดิน

หลังจากที่เปิดประตูมืดแล้ว ก็ได้มีลมเย็นๆพัดออกมา ก่อนที่จะได้กลิ่นเลือกเน่ามีกลิ่นเหม็น ทำให้คนนั้นเหมือนรู้สึกตกอยู่ในนรก

ส่วนทางด้านระเบียงนั้น ได้มีโคมไฟส่องสลัว ที่คอยส่องแสงสลัวๆในห้องขัง

ห้องขังประมาณยี่สิบห้อง มีครึ่งหนึ่งที่ว่าง ส่วนอีกครั้งนั้น มีคนที่ทำผิดนั้นไม่รู้ว่าโดนจับมานานเท่าไหร่แล้ว เมื่อได้ยินเสียง ต่างก็เงยหน้าออกมามอง ด้วยสายตาที่ไร้อารมณ์ และสายตาที่ว่างเปล่า

ฉินเทียนมองไปอย่างเย็นชา อดไม่ได้ที่จะพุ่งไปถาม เพราะว่าเขาพบว่า บนเสื้อผ้าของผู้กระทำผิดนั้น ถึงแม่จะขาดไปแล้ว จนแทบจะมองไม่ออก

แต่เมื่อมองชัดๆแล้ว ก็สามารถที่จะเห็นร่องรอยบางอย่างได้

เสื้อผ้าที่พวกเขาใส่นั้น เป็นเสื้อผ้าของนักต่อสู้เฉพาะของสมาชิกมังกรซ่อนรูป

จะเอ่ยได้ว่า นักโทษพวกนี้นั้น หลายคนนั้น ไม่ใช่คนนอกที่ไหน แต่เป็นคนในของมังกรซ่อนรูปนั่นเอง！

เมื่อผ่านการติดต่อ เขาทราบว่า เสื้อผ้าของนักต่อสู้ของมังกรซ่อนรูปนั้นเป็นแบบสั่งทำ กันน้ำกันไฟในระดับหนึ่ง อีกทั้งยังสามารถป้องกันมีดหรือการโจมตีด้วยปืนได้

เสื้อผ้าชนิดนี้นั้น หากอยากที่ใส่จนขาดขนาดนี้นั้น ไม่มีสิบสีหรือยี่สิบปี ไม่มีทางที่จะทำได้อย่างแน่นอน

เอ่ยได้ว่า พวกนักโทษที่นี่นั้น โดนขังกันมาอย่างน้อยแล้วสิบปี！

หรือแม้กระทั่ง ยี่สิบปี！

หากเป็นระยะเวลายี่สิบปี งั้นเรื่องเมื่อก่อนที่เกิดใน ซีจุนจินหู่ ก็สามารถที่จะเดาได้ว่า คนพวกนี้ นั้นเคยเป็นลูกน้องของจินหู่มาก่อน！

การค้นพบนี้ ทำให้ฉินเทียนนั้นรู้สึกว่าวันที่ได้มานอนที่คุกนี้ เหมือนได้รับอะไรมากกว่าที่เขาคิดไว้สะอีก

“พวกเจ้า ไปที่นั่นสิ！”

“ทำตัวดีๆเอาไว้ล่ะ！”

ลูกน้องทั้งสองคนจองกัวข่าย ได้เอาฉินเทียนและเถียโถว ผลักเข้าไปในห้องที่เสริมความแข็งแกร่งพิเศษสองห้อง ประตูเหล็กขนาดใหญ่ส่งเสียง ก่อนที่จะล็อกประตู

เถียโถวนั้นไม่พอใจ อดไม่ได้ที่จะเอ่ย “พวกเรานั้นไม่ใช่นักโทษนะ แต่ว่ามาที่นี่ เพื่อรอผลตรวจสอบจากพวกเจ้านั่นแหละ！”

“พวกเจ้าจะเอาพวกเรามาขังไว้ที่นี่ไม่ได้นะ มันจะมากเกินไปแล้ว！”

“หากเอ่ยอีก ไม่กลัวว่าวันไหนจะโดนขัง งั้นแล้วหวังเหล่าหู่ล่ะ？ เขานั้นเหมือนกับพวกเรา รอผลตรวจสอบ แล้วทำไมถึงไม่เอาเขานั้นเข้ามาขังด้วย？”

เมื่อได้ยินคำนี้ เจ้าทั้งสองคนนั้นก็ได้หัวเราะออกมา